Wet van Aantrekking werkelijk een Secret?

Wet van Aantrekking

De Wet van Aantrekking, of Law of Attraction, is vooral bekend geworden van de film en het boek ‘The Secret‘.

The Secret DVD / book cover (cut out)Het zou een Universele Wet zijn, die al sinds eeuwen in bepaalde kringen bekend zou zijn, maar geheim gehouden. Zo zouden Vrijmetselaars kennis over deze wet gebruiken. Napoleon Hill deed er in 1937 een boekje over open in zijn bestseller ‘Think and Grow Rich’.

De laatste decennia zijn er veel “bronnen” die ons trachten in te wijden in Universele Wetten (of principes) en de Wet van Aantrekking. Veel daarvan via “channeling”, waarbij niet-fysiek bewustzijn / intelligentie communiceert via een persoon die in staat is de informatie te ontvangen en vertalen. Voorbeelden zijn Ra (‘The Law of One‘), Seth met Jane Roberts als “medium”, Bashar die Darryl Anka als spreekbuis heeft, P’taah via de Australische Jani King en – mijn persoonlijke favoriet – Abraham, bij monde van Esther Hicks. Op YouTube zijn duizenden fragmenten te vinden met opnames van Abraham-Hicks sessies.

Ook sommige wetenschappers bewegen zich op dit terrein, vooral in het vakgebied dat kwantum fysica wordt genoemd en dat het gedrag van de kleinste deeltjes bestudeert. Onderzoeksjournaliste Lynn McTaggart schreef er enkele boeken over, onder meer ‘Het Veld’ en ‘Het Intentie Experiment’. Overigens heel controversieel allemaal. De Nederlandse Marja de Vries deed een titanenklus in haar poging om wat er door de eeuwen over het thema Universele Wetten is geschreven samen te brengen in één boek, met de titel ‘De Hele Olifant In Beeld’.

Mogelijk ligt dat wat de essentie is van de Wet van Aantrekking en eventuele andere Universele Wetten ten grondslag aan vele oude leringen, zoals bijvoorbeeld beschreven in de Chinese ‘I Tjing‘ en ‘Tao‘, Indiase Vedische geschriften en de ‘Kabbala’ leringen uit het Midden-Oosten. Allemaal geschreven in een taal en symboliek die paste bij de betreffende cultuur en tijd. De oorsprong van wat nu bekend is als de Tarot zou wel eens een van de oudste verwijzingen kunnen zijn, duizenden jaren voor het begin van onze jaartelling in Egypte geopenbaard. Misschien was zelfs degene die wij nu kennen als Jezus Christus een toendertijdse boodschapper van deze Wet en aanverwante principes …

Wat is nu die Wet van Aantrekking? Dit is de definitie van Abraham-Hicks:

“The essence of that which is like unto itself, is drawn.”

Het gelijke trekt het gelijke aan. Het is een vibrationele wet, die zegt dat iets met een bepaalde vibratie, frequentie of energie meer met een vergelijkbare vibratie, frequentie of energie aantrekt. In goed Nederlands: “de duivel schijt altijd op de grootste hoop” 😉 Of: “als je voor een dubbeltje geboren bent, wordt je nooit een kwartje”.

Bestaat de Wet van Aantrekking?

Tja, een goede vraag … bestaat er wel zoiets als een ‘Wet van Aantrekking’? Ik ga niet proberen die vraag te beantwoorden, ik ga niet pogen om te ‘bewijzen’ dat de Wet van Aantrekking echt is, zoals we bijvoorbeeld de Wet van de Zwaartekracht echt vinden.

Ik geloof dat de Wet van Aantrekking bestaat en dat deze wet het basis principe is van hoe ons Universum werkt. Anders gezegd: ik kijk naar mijn eigen leven vanuit het voor waar nemen van dit principe. Of anderen het ook geloven en al of niet denken dat er een Wet van Aantrekking actief is, interesseert me eerlijk gezegd niet zoveel.

Als de Wet van Aantrekking bestaat, betekent het sowieso dat we allen bevestigd worden in wat we geloven. Dat we vooral ‘bewijzen’ zullen zien van datgene dat we als waarheid beschouwen. Het is niet voor niets dat mijn boek ‘De Kunst van moeiteloos ZIJN‘ opent met een hoofdstuk getiteld ‘Waarheid’. In het kort: ik ga ervan uit dat er niet zoiets bestaat als “de waarheid” en dat we onze waarheid kiezen. Dat we elk onze eigen waarheid kiezen … en in mijn ogen is dat een goed ding, een mooi ding, want we zijn allemaal uniek, allemaal verschillend.

Dit artikel is geschreven vanuit de keuze dat de Wet van Aantrekking bestaat, dat het voor mij echt, een waarheid is.

Is de Wet van Aantrekking een geheim?

Geheim - stevepb on Pixabay

Klopt het wat in ‘The Secret’ wordt beweerd, dat er al eeuwenlang kennis is van de Wet van Aantrekking en dat deze kennis bewust geheim gehouden is? Ik weet het niet. De Amerikaanse filosoof Manly P. Hall schreef een indrukwekkend boekwerk (750 pagina’s) met de titel ‘The Secret Teachings of All Ages’. Een wonderkind overigens lijkt me, die Manly P. Hall: het boek werd gepubliceerd in 1928, hij was toen pas 27 jaar. Hij schreef meer dan 200 boeken. ‘The Secret Teachings’ is zijn bekendste werk. Daarin wordt niet alleen gedachtegoed van broederschappen als Rozenkruisers en Vrijmetelaars belicht, maar van menig oude traditie en de betekenis van de symboliek die werd gebruikt om eeuwenoude wijsheden over te dragen. “Geheim” wordt hier ook gebruikt in de betekenis van “verborgen”: verborgen in symboliek. Misschien niet zozeer (of niet alleen) om sommige kennis voor te behouden aan een selecte groep, misschien ook omdat een symbool een – voor die tijd – meest krachtig middel was om de betekenis die het vertegenwoordigde over te dragen.

Als het inderdaad een bewust geheim gehouden principe is geweest, dan is het dat in elk geval sinds de eerste decennia van de vorige eeuw, onder meer door de publicaties van mensen als Manly P. Hall en Napoleon Hill, niet meer. En sinds de jaren 60 is er in mijn ogen een “hause” ontstaan van kanalen via welke dit gedachtegoed beschikbaar werd. Misschien nog niet voor het grote publiek, maar zeker vrij toegankelijk voor wie er belangstelling voor had en er mee in aanraking kwam. ‘The Secret’ bracht het 10 jaar geleden zeer succesvol naar een groter publiek.

Hoe werkt de Wet van Aantrekking?

Wat nu volgt is mijn persoonlijke begrip van de Wet van Aantrekking en samenhangende principes, vooral gebaseerd op wat Abraham nu al meer dan 30 jaar zo overvloedig via Esther Hicks deelt. Hoewel ik meerdere “bronnen” beluister en waardeer, is Abraham-Hicks voor mij met stip favoriet. Wat zij delen resoneert heel diep met mij, elke zin die ik van hen hoor klinkt, voelt als waar voor me. En ik hou van hun humor, hun lichtheid, hun helderheid, hun eenvoud, hun puurheid en de manier waarop ze voor mij een uitdrukking zijn van de onvoorwaardelijke liefde waartoe ze ons uitnodigen.

Speelveld

Voor mij is er een meer omvattend kader, speelveld zo je wilt, waarin de Wet van Aantrekking het bewegende principe is. Of anders gezegd: er is nog meer wat ik geloof en niet kan bewijzen, dat bepaalt hoe ik naar mijn leven en de wereld kijk. Een geloof over wie wij en wat wij zijn, waar we vandaan komen en wat nu de betekenis is van ons “gedoe” hier op deze aardbol.

Ik geloof dat ik, als mens, in deze fysiek vorm, een uitdrukking, een manifestatie ben van niet fysiek bewustzijn. En dat er iets is dat de bron is van alles wat is, fysiek en niet fysiek. In het speelveld van alles wat is, dat wonderlijke almaar uitdijende universum, is het deze bron die oneindig en onuitputtelijk voorziet in alles dat wil zijn. Ik geloof dat wat “de schepping” genoemd wordt voortdurend plaats vindt, elk moment, elk ogenblik, overal en altijd.

Schepping

Detail De Schepping - Sixtijnse Kapel (uitsnede)

Schepping, of creatie, of manifestatie, zou een proces zijn waarbij een gedachte vorm krijgt, waarbij niet fysiek fysiek wordt, geest materie wordt. Waarbij een gedachte werkelijkheid wordt.

Alles in het Universum zou scheppingskracht hebben. Alles wat is draagt bij aan de continue uitbreiding van datzelfde Universum. Omdat alles bewustzijn is, bewustzijn heeft, in zeer uiteenlopende vormen. En alles wat bewustzijn is, heeft, “denkt” op zijn of haar manier. Wellicht betekent de Bijbelse zin dat de Schepper ons naar zijn evenbeeld geschapen heeft niet meer dan dat ook wij scheppende kracht hebben, dat wij allen Scheppers zijn!

Het Creatieve Proces

Dit is het simpele proces in de drie stappen zoals Abraham het beschrijft:

  1. Wij vragen
  2. De Bron beantwoord
  3. Wij ontvangen
Stap 1 Vragen

Dit is een stap waar vele Wet van Aantrekking goeroes veel werk van maken. Het is de stap waarvoor we worden uitgenodigd om te visualiseren, om ‘vision boards’ te maken, om lijstjes te schrijven van dingen die we graag willen. Dat alles is prachtig en kan toevoegen aan het “momentum” (zie stap 3), EN … als ik Abraham mag geloven zwaar overgewaardeerd.

“Vragen” doen wij immers voortdurend. Of we willen of niet. Of we ons ervan bewust zijn of niet. We vragen door middel van ons verlangen. Door onze gedachten over wat we willen en wat we niet willen. Dat wat “contrast” genoemd wordt, de dingen die we niet zo leuk vinden, die we onaangenaam vinden, is de belangrijkste gangmaker in dit spel. Doordat we onplezierige, negatieve ervaringen hebben, leren we wat we niet willen en daarmee instant ook wat we wel willen. Die gedachte aan wat we wel willen, dat verlangen, is scheppende kracht, is het “vragen”.

We hoeven dus helemaal niet zo fanatiek te proberen bedenken wat we willen, waar we naar toe willen en daarop te focussen en dat te visualiseren, tekenen, beschrijven en visionboarden. We zenden onze verlangens voortdurend uit. En het idee is dat de Bron ons altijd hoort. Ook als we niet bidden 🙂

Kortom: stap 1 hoeven we niet echt iets of veel voor te doen. Dat doet het leven voor ons. We kunnen niet anders dan stap 1 voortdurend doen. Of het nu willen en weten of niet. Wij zijn niet te stoppen scheppingsmachines.

Stap 2 Antwoord

Het idee is dat de Bron onmiddellijk antwoord. Alsof er een Universele Manager is die zorgt draagt dat alle bestellingen worden geleverd. Abraham gebruikt hier een heerlijk zinnetje voor: “lining up the cooperative components”. Deze Universele Manager brengt de benodigde meewerkende componenten in stelling die uiteindelijk tot manifestatie, tot materialisatie leiden. De manier waarop dat plaatsvindt heeft in onze taal vele namen: inspiratie, synchroniciteit, toeval, geluk, serendipiteit.

EN … de manier waarop dat plaatsvindt bevindt zich vaak buiten de “scope” van ons voorstellingsvermogen – wat wat mij betreft een groot deel van de fun is … de heerlijke verrassingen. De analogie van het radarscherm spreekt erg tot mijn verbeelding: bij het denken over hoe een verlangen tot manifestatie kan komen, is het alsof we naar een raderscherm kijken. De luchtverkeersleiding ziet op haar scherm echter maar een beperkt aantal vliegtuigen. Er bevinden zich meer vliegtuigen buiten het blikveld van het radarscherm dan er op het scherm zelf te zien zijn.

Stap 3 Ontvangen

Dit is ons echte “werk”. Eigenlijk is deze stap – voor ons – de meest cruciale. De stap waar wij het meest te “doen” (en vooral te laten) hebben. Een stap zo belangrijk dat Abraham er voor koos om wat zij aanvankelijk “The Science of Deliberate Creating” noemden, de naam “The Art of Allowance” te gaan geven. De kunst van het toelaten.

Dit is ook de stap waarin de Wet van Aantrekking zijn werk doet om ons in contact te brengen met de genoemde coöperatieve componenten. Want de Wet van Aantrekking, waar je ook naar zou kunnen kijken als de Wet van Oorzaak en Gevolg, of de Wet van Resonantie, zorgt ervoor dat we méér ontvangen van wat we wel willen of … méér van wat we niet willen. Bepaalt of ons volgende rendezvous uit de myriade van mogelijkheden er een is die ons dichter brengt bij waar we naar verlangen, of het nog van ons vandaan houdt. Of de duivel op onze negatieve hoop, dan wel op onze positieve hoop zijn (of haar) behoefte doet.

Als het werkt zoals ik denk dat het werkt, trekken wij omstandigheden en gebeurtenissen aan die in vibratie aansluiten bij (resoneren met) onze eigen frequentie. Letterlijk als een magneet. Maar wel een die afstoot wat niet matcht met onze lading en aantrekt wat wel matcht met onze lading. En niet alleen omstandigheden of gebeurtenissen, ook gedachten, ideeën. Met andere woorden: onheilspellende gedachten trekken meer onheilspellende gedachten aan. Optimistische gedachten trekken meer optimistische gedachten aan. Daar komt waarschijnlijk ook het prediken van positief denken uit voort.

Er zit wel een addertje onder dat gras van positief denken. Wat we aantrekken (wat we ontvangen) wordt waarschijnlijk het meest bepaald door onze emoties. Dus als we positief proberen te denken en bijvoorbeeld affirmaties uitspreken, maar we geloven het niet echt, dan is het werkelijke gevoel dat in ons actief is méér bepalend voor wat in een moment ons aantrekkingspunt is.

Is al het focussen, visualiseren, affirmeren en meer dan nutteloos? Nee, als we in goede doen zijn niet, dan draagt dit bij tot een grotere scheppingskracht, een groter “momentum”. Maar als we niet in goede doen zijn, vergroot het alleen de afstand tussen de vibratie van ons steeds sterker wordende wens en de vibratie van hoe we ons werkelijk voelen. Draagt het bij aan onze weerstand en ons vermogen om te ontvangen. Als we niet in goede doen zijn hebben we vooral baat bij alles wat ons helpt te ontspannen. Wat ons helpt te accepteren wat is en los te laten. Dit is waar leringen als van Eckhardt Tolle en Byron Katie, of van het Boeddhisme naadloos in dit verhaal passen.

Emoties en de Wet van Aantrekking

Abraham noemt onze emoties ons “geleide systeem”, onze gids. Ze zijn ons innerlijk kompas. En zoals gezegd, bovendien sterk bepalend voor ons punt van aantrekking. Volgens sommige onderzoekers is ons hart een 100 tot 5000 maal krachtiger zender / ontvanger dan onze hersenen.

Electromagnetisch veld van het hart

Simpel gezegd: als we ons goed voelen, trekken we dingen aan die ons goed doen voelen. Als we ons slecht voelen, trekken we dingen aan waarbij we ons slecht voelen. Daarbij gaat het niet om wat we aan de buitenkant laten zien, maar wat we werkelijk van binnen voelen. Van buiten lachen en van binnen huilen zou betekenen dat er meer op ons pad komt dat ons verdriet doet. Als luidkeels en veelvuldig verkondigen dat we een goede gezondheid, een liefdevolle partner of welvarende financiën waard zijn, maar diep van binnen geloven we iets anders – en onze innerlijke dialoog spreekt het tegendeel – dan zouden we niet in een staat zijn waarin we al die mooie dingen tot ons kunnen laten komen.

Zijn negatieve emoties dan slecht, verkeerd? In het geheel niet! In tegendeel zelfs: negatieve emoties vertellen ons dat we een gedachte, een geloof aanhangen dat niet strookt met waar we naar verlangen. Ze helpen ons helderheid te krijgen over de kronkels in ons denken en op zoek te gaan naar gedachten en overtuigingen die beter voelen. Eén van die – vaak hardnekkige – gedachten is bijvoorbeeld het idee dat het belangrijk is wat een ander van ons denkt. Of het geloof dat we verantwoordelijk zijn voor het welbevinden van een ander. De overtuiging dat geld wortel is van kwaad. Gedachten dat bepaalde dingen voor sommigen niet zijn weggelegd.

Wat nu? … TIPS

Wat kunnen we nu met dit alles? Hoe helpt het ons om het leven te leiden zoals het bedoeld is: plezierig, aangenaam, succesvol, ….
Hieronder wat tips die ik aan mezelf zou geven:

  • Maak “je goed voelen” je hoogste prioriteit. Zoek naar wegen om te ontspannen en naar gedachten die je een positief gevoel geven. Focus je op wat OK is aan iets en wat wel werkt in plaats van op wat er mis is wat niet werkt. Kijk wat je ergens in kunt waarderen en geniet van daar van.
  • Kijk of je dat “goed voelen” kunt ontwikkelen onafhankelijk van omstandigheden. Dat is wat “onvoorwaardelijke liefde” genoemd wordt. Wat “loving what is” genoemd wordt. M.a.w. dat je ook als de dingen niet gaan zoals je wilt, je je goede humeur behoudt.
  • Erken je “negatieve” emoties en gevoelens. Voel ze! Probeer ze niet te onderdrukken of weg te redeneren. Onderzoek welke gedachten deze emoties oproepen. En vraag je af wat het is wat je wilt.
  • Probeer niet van diep negatieve emoties / gevoelens ineens naar een super positieve staat en goed voelen te springen. De Wet van Aantrekking staat dat niet toe. En je frustratie dat het niet lukt houd je er alleen maar langer. Maak kleine stapjes. Als je eerst gedachten dacht die je razend maken en je dan de stap kunt maken naar gedachten waarbij je je gefrustreerd voelt, ga je in de goede richting.
  • Als je geconfronteerd wordt met iets wat je niet zint, iets wat je niet wilt: kijk of je je focus zo snel mogelijk kunt verleggen naar wat je wel wilt. En als dat niet mogelijk is (je emoties vertellen je wel of het je lukt of niet), kijk of je je focus helemaal kunt verleggen, en je aandacht kunt geven aan iets waar je je gemakkelijker goed bij kunt voelen.
  • Vertrouw dat er genoeg is voor iedereen en dat eenieders wens beantwoord kan worden. Laat het los om de omstandigheden te willen controleren of anderen te laten doen wat jij wilt. Denk eraan: jij hebt slechts zicht op het kleine radarscherm.
  • Bedenk eens wat het werkelijk is wat je gelukkig maakt. Wat succes nu echt voor jou betekent. Dat is niet altijd makkelijk. De meesten van ons zijn erg geconditioneerd om het geluk en succes van anderen de maatstaf voor ons eigen geluk en succes te maken. We zijn echter ongelooflijk uniek allemaal. Jij alleen kunt weten wat geluk en succes voor jou zijn. En als je er eens wat langer bij stil staat, is waarschijnlijk wat je wilt niet een omstandigheid, of een bezit, maar een gevoel. Want het is het gevoel dat die omstandigheid of dat bezit je (tijdelijk … meestal maar heel kort) geeft, waar het je waarschijnlijk werkelijk om te doen is. Een gevoel dat je ook al kunt hebben zonder dat wat je denkt dat je dat gevoel zal geven.
  • Durf te dromen. Durft te verlangen. En weet dat er niets mis is met je als een verlangen (nog) niet ingevuld is. Als een droom (nog) niet is uitgekomen. Je verlangen is je motor. Kijk of je weer als een kind kunt geniet van de verwachting, van het vooruitzicht.
  • Tot slot, nogmaals: maak je vrij van wat (je denkt dat) anderen (over je) denken. Wil niet zeggen dat wat anderen denken niet waardevol voor je kan zijn. Maar als het erop aan komt, is er maar één die weet wat het beste voor hem of haar is, en dat ben je zelf.  Kijk of je kunt leren jezelf te vertrouwen. Te geloven dat er niets is dat je mist en dat jij perfect bent voor de unieke weg die jij bewandelt. Het einde van vergelijken is het einde van lijden.

Ben je geïnteresseerd in Abraham-Hicks, dan zou je hier kunnen beginnen: ‘Teachings in brief‘.

Heb je vragen of opmerkingen, dan kun je ze hieronder achter laten. Ik lees ze graag!

En vooral veel plezier 🙂

5 thoughts on “Wet van Aantrekking werkelijk een Secret?”

  1. ben momenteel me ook heel erg aan het verdiepen in loa en volg idd ook esther hicks geweldig! mijn probleem is alleen dat ik het moeilijk vind om positief te blijven denken en voelen bij weer een rekening of andere misere. Wat kun jij mij adviseren om te doen en hoe hiermee om te gaan. Al vaak gaston bij me aan de voordeur gewenst maar zijn tom tom werkt niet zo goed 🙂 Probeer me elke dag te herhalen waar ik dankbaar voor ben, vraag wat ik graag zou willen ontvangen en dan proberen (moeilijk moeilijk) los te laten en vertrouwen dat het goed gaat komen ….al komt telkens weer dat rot stemmetje die zich ermee gaat bemoeien….. Bedankt alvast voor je advies en wens je voor nu nog een geweldig dag

    1. Hallo Sandy,

      Wat leuk dat je belangstelling hebt voor hoe de Wet van Aantrekking in ons leven werkt. Een wet die, als deze bestaat, altijd werkt, of we ons er nu van bewust zijn of niet. Wat het soms lastig maakt voor mensen als ze er van horen, en bewust aan de slag willen gaan om hun eigen leven gericht te creëren, is dat de Wet van Aantrekking zowel een nietsontziende als ook niet te foppen wet is. De Wet zegt dat we aantrekken wat overeenstemt met onze frequentie, onze vibratie. Hoe we ons voelen, en wat we werkelijk diep van binnen geloven, is wat de grootste aantrekkingskracht heeft. Dat betekent dat pogingen tot “positief denken” maar beperkt werken als we niet werkelijk geloven wat we krampachtig proberen te denken. Ontspannen, genieten, en daarmee werkelijk in een positieve frequentie ZIJN is veel belangrijker dan affirmeren, lijstjes van positieve aspecten maken, of herhalen waar we dankbaar voor zijn. Als we die dingen proberen te denken (of zeggen of schrijven), maar we voelen ze niet – sterker, we voelen wat anders, vaak het tegengestelde, zullen we juist meer aantrekken van wat we niet willen.

      Je loopt het risico dat inspanningen om positief te denken en dankbaar te zijn, zeker als niet (altijd) succesvol, juist meer stress opleveren als je je tegelijk meer druk gaat maken over niet positieve gedachten, over dat “rot stemmetje” … Het is niet voor niets dat Abraham-Hicks de oneliner voor hun gedachtegoed van ‘The Art of Deliberate Creation’ hebben veranderd in ‘The Art of Allowing’!

      Een ander ding is, dat we erg krampachtig gefocust kunnen raken op de details van de creatie, de werkelijkheid die we ons wensen. Terwijl ‘Het Universum’ zo’n mooie verrassingen voor ons in petto kan hebben. Terwijl de ‘Universele Manager’ zo’n mooie, bijzondere wegen kan orkestreren, die vele malen mooier zijn dan we zelf hadden kunnen bedenken of voorzien. In oude bijbelse bewoordingen ‘God’s wegen zijn ondoorgrondelijk’ 😉

      Ik ken je situatie niet, maar zal je op basis van wat je deelt enkele algemene suggesties doen:

      1. Als je merkt dat je snel bezocht wordt door “ongewenste” gedachten en / of je je vaak (of vaker dan je lief is) bijv. angstig of zorgelijk, machteloos of wanhopig voelt, zoek dan afleiding. Kijk of je iets kunt doen, dat je aandacht zodanig opslokt, dat je je zorgen (tijdelijk) vergeet. Dat kan een klusje zijn, een boek lezen, naar muziek luisteren, een schilderij maken … wat het ook voor jou mag zijn. En dat kan ook de boekhouding doen zijn, of de ramen wassen.
      2. Als er dingen zijn in je leven die je veel stress (of angst of zorgen) opleveren, kijk welke (kleine) acties je kunt doen, of beslissingen kunt nemen, om die stress te verminderen. In lijn met de Wet van Aantrekking is dan wel de kans op succes (gewenst resultaat) bij dergelijke acties of beslissingen het grootst als je eerst zorgt dat je je goed voelt (bijv. door afleiding, door te slapen, door te mediteren als dat voor je werkt). Dus door te zorgen dat je met een goed gemoed, met vertrouwen en met zin erin aan de activiteit begint of de beslissing neemt.
      3. Verzet je NIET tegen dat stemmetje. Hoe harder je tegen het rot stemmetje vecht, hoe hardnekkiger het waarschijnlijk zal zijn. Het gaat om hoe je je voelt, niet om wat dat stemmetje zegt. Als je kunt lachen om dat stemmetje, als je er vriendjes mee kunt worden, als je kunt zeggen: “Hallo, daar ben je weer. Wat interessant wat jij allemaal zegt”, neemt de kracht ervan af.
      4. En gun je zelf iets niet te willen, ergens een hekel aan te hebben, en dat werkelijk te voelen … om vandaar uit jezelf telkens de vraag te stellen: “Ik weet wat ik niet wil … wat is het dat ik (wel) wil?” En vervolgens contact te maken met hoe het voelt om je aandacht te richten op wat je wel wilt. Zonder je druk te maken over wanneer dat dan komt of hoe. Zonder te denken dat jij iets niet goed doet als het er (niet snel genoeg) is.

      Tot slot: het meest krachtige dat je wellicht kunt doen, is vriendjes zijn met wie je zelf bent. Zoals je bent. NU. Vriendjes zijn met hoe het is in je leven nu. Jezelf niet veroordelen om wat er dan ook in je leven is (of niet is). Als je kunt stoppen met je tegen jezelf te verzetten (je gewoontes, je gedachten, je “makkes”, je manifestaties), of dat kunt verminderen, zet je in waarschijnlijk een grote stap op weg naar een leven dat je meer brengt waar je blij van wordt.
      Met andere woorden: wees zacht voor jezelf. Wees lief voor jezelf. Wees zacht en lief voor anderen.

      Succes, en vooral … veel plezier!

      HARTelijke groet, Henny

  2. hoe haalbaar is het om jezelf te accepteren wanneer minderwaardigheid tot in het diepste van je poriën genesteld zit. Van zolang ik het mij kan herinneren werd mij constant duidelijk gemaakt dat ik niet oké was. Omdat ik ook hsp ben, zag ik dit in meer dan alleen woorden. Ik probeer en wil mijzelf compleet accepteren, kan dit nog volgens u?

    1. Uit je vraag maak ik op ik dat je mogelijk al veel hebt gedaan, geprobeerd om jezelf te accepteren, en dat dat je (nog) niet heeft gebracht wat je zou willen. Mogelijk – en heel begrijpelijk en natuurlijk – wil je graag af van gevoelens van minderwaardigheid en niet OK zijn. Er zit een “risico” in als ik een antwoord zou geven op je vraag over haalbaarheid van jezelf accepteren, gezien jouw ervaringen in het verleden. Stel dat ik zou zeggen “dat is haalbaar” … dat zou je net zozeer kunnen gerust stellen, als je me zou geloven (wat fijn dat het kan) als onrust en nieuwe gevoelens van minderwaardigheid kunnen veroorzaken (o, het kan, en het lukt me niet, dus ben ik niet ok). Stel dat ik zou zeggen “dat is niet (geheel) haalbaar” … ook dit zou je net zozeer kunnen gerust stellen (wat fijn dat te weten, dus er is niets mis met me dat het mij niet lukt), als onrust kunnen veroorzaken.

      Ik vind het een prachtig verlangen dat je zegt dat je jezelf compleet wil accepteren. Ik zou je willen uitnodigen om dat verlangen genoeg te laten zijn, en je niet zo zeer af te vragen of het haalbaar is. Stel je hebt het verlangen om een marathon te lopen. Je kunt je afvragen of dat haalbaar is voor je of niet, en daarvan je besluit om te gaan trainen en ernaar te streven laten afhangen. Je kunt ook besluiten dat je het leuk vindt om te kijken hoever je komt, en plezier gaan putten uit je training, ongeacht of er ooit een hele marathon als resultaat zal zijn of niet.
      Hoe zou het zijn als je je verlangen om jezelf meer te accepteren zou omarmen, zou accepteren, zou toestaan, ongeacht waar je dat brengt? En gaat kijken hoe je plezier kunt putten uit je weg naar meer acceptatie?

      Mijn uitnodiging zou verder zijn om te beginnen met delen, aspecten van jezelf meer te willen accepteren. Dus niet perse jezelf “compleet” te willen accepteren. Wellicht zullen er zich lang, of misschien wel altijd, aspecten aandienen die je (nog) niet (helemaal) accepteert. En dat is OK. Kijk of je kunt accepteren waar je jezelf niet accepteert. Kijk of je ook je gevoelens van minderwaardigheid meer en meer kunt accepteren. Niet in de zin van “het is waar, ik ben minderwaardig, ik ben niet ok”, maar in de zin van minder verzetten tegen deze gevoelens. Kijk of je (meer) liefdevol, met compassie, kunt kijken naar de uiteenlopende aspecten van jezelf.

      Wat voor mij een belangrijke sleutel is gebleken in de afgelopen jaren, is te durven voelen wat ik voel (ook bijv. gevoelens van minderwaardigheid), en meer en meer OK zijn met wat ik voel en hoe ik me voel. Dat ik door mezelf toe te staan te voelen wat er is, mezelf toesta te zijn wie ik ben, en daarin mezelf meer accepteer. En er ook meer en meer OK mee te zijn wanneer dat niet zo is. Wanneer ik me niet toe sta te voelen wat er is. Er OK mee te zijn wanneer ik me bewust ben dat een deel van mezelf een ander deel afkeurt. Een oordeel heeft over aspecten van mezelf.
      En steeds meer los laten van maatstaven van hoe ik zou moeten zijn. Wat me ook heeft geholpen is mezelf de vraag te stellen: als ik alleen zou zijn op de wereld, als ik wist dat niemand naar me keek, zou ik dan OK zijn met mezelf. En ik kwam erachter dat er erg weinig was waar ik werkelijk niet ok mee was voor mezelf. Het was en is vooral als ik door de (veronderstelde) ogen van anderen naar mezelf keek en kijk, dat er aspecten van mezelf zijn waar ik niet altijd even ok mee ben …

Schrijf een reactie