Vuurtje

180397

Donker
kleurt de herinnering
aan gedroomd leven
dat haar uiterste houdbaarheid
reeds lang overschreed

Adem
die vervliegt
in verloren ruimte ..
geen spiegel
die beslaat

Bloedeloos
leeg lichaam
doolt doelloos
traag door
het herfstig landschap

Het oog reikt naar
bewolkte horizons
verwaaide vlakten
met smeulende resten
van verleden strijd

Plots klauwen zwartgerande nagels
in de donkere aarde,
op zoek ..
Het wordt tijd
voor een vuurtje.

Schrijf een reactie