Vuurtje

180397 Donker kleurt de herinnering aan gedroomd leven dat haar uiterste houdbaarheid reeds lang overschreed Adem die vervliegt in verloren ruimte .. geen spiegel die beslaat Bloedeloos leeg lichaam doolt doelloos traag door het herfstig landschap Het oog reikt naar bewolkte horizons verwaaide vlakten met smeulende resten van verleden strijd Plots klauwen zwartgerande nagels in de donkere aarde, op zoek .. Het wordt tijd voor een vuurtje.

Schrijf een reactie