Veertig

(0796)

Er zijn tijden geweest
dat ik dacht
dat ik de 40 nooit zou halen

Er zijn tijden geweest
dat ik dacht
dat ik de 40 nooit zou wíllen halen

Als ik om me heen keek
naar de veertigers van toen
dacht ik: die zijn levend begraven

Ik wil niet levend begraven zijn
want ik ben bang in het donker
en wordt gek als ik stil moet liggen

Ik wil op zijn als ik dood ben
dood zijn als ik begraven ben
en het leven leven zolang ik kan

Er was een tijd
nog niet zo lang geleden
dat ik niet volwassen wilde worden

omdat ik dacht
dat het kind in mij
dan dood zou zijn

Nu ik 38 word
en de 40 nader
blijkt het allemaal wel mee te vallen

en durf ik
langzaam
een beetje volwassen te worden

Nog steeds
de nieuwsgierigheid en het plezier
van het kind

nog steeds
de dromen en de idealen
van de puber

telkens weer
nieuwe angsten en onzekerheden

Nu ik 38 word
lijkt het alsof ik nooit dood zal gaan
en meer van het leven hou dan ooit

 

Schrijf een reactie