Veertig

(0796) Er zijn tijden geweest dat ik dacht dat ik de 40 nooit zou halen Er zijn tijden geweest dat ik dacht dat ik de 40 nooit zou wíllen halen Als ik om me heen keek naar de veertigers van toen dacht ik: die zijn levend begraven Ik wil niet levend begraven zijn want ik ben bang in het donker en wordt gek als ik stil moet liggen Ik wil op zijn als ik dood ben dood zijn als ik begraven ben en het leven leven zolang ik kan Er was een tijd nog niet zo lang geleden dat ik niet volwassen wilde worden omdat ik dacht dat het kind in mij dan dood zou zijn Nu ik 38 word en de 40 nader blijkt het allemaal wel mee te vallen en durf ik langzaam een beetje volwassen te worden Nog steeds de nieuwsgierigheid en het plezier van het kind nog steeds de dromen en de idealen van de puber telkens weer nieuwe angsten en onzekerheden Nu ik 38 word lijkt het alsof ik nooit dood zal gaan en meer van het leven hou dan ooit  

Schrijf een reactie