Rauw

180397 Rouw om het zelf dat ik zelf heb vernietigd Pijnlijk pijnlijk helder voelt mijn geamputeerde ik de vergane werkelijkheid Kwijnend ligt het daar zieltogend gedroomd leven Door de mist van betraande ogen vervagen de contouren van mijn kinderlijk paradijs Rauw is het leven dat zich aandient om te verslinden

Schrijf een reactie