Intimiteit – de innerlijke moeder en het ontwaakte mannelijke

Vertaling van ‘Intimacy, the Inner Mother and the Awakened Masculine‘ door Bethany Webster (13 juni 2015).

Intimiteit – de innerlijke moeder en het ontwaakte mannelijke

Relaties in de schaduw of in het licht van de moeder wond

Alle relaties beginnen en eindigen in (af)scheiding, met uitzondering van de relatie met onze moeders, die begon in eenheid; in een versmolten identiteit. Tekorten die we voelden in deze primaire relatie worden als van vanzelf naar buiten geprojecteerd, op andere mensen of situaties. De afdruk van gehechtheid die deze primaire dyade achterliet, wordt de lens waardoor we alle volgende relaties bekijken.

Eén van de primaire taken in het proces om de moederwond te helen is ons “moeder gat” te identificeren. En om dat gat bewust te vullen met voeding vanuit ons eigen innerlijk, in plaats van onbewust anderen te vragen dat voor ons te doen.

Onze romantische relaties kunnen dienst doen als krachtig laboratorium voor het transformeren van de beperkende verhalen van onze kindheid. De beginfase van een romance kan de kinderlijke droom van de “onuitputtelijke moeder” doen herleven, met de samenhangende gevoelens van versmelting, erbij horen, verwondering en een gevoel van thuis komen. En mettertijd kunnen onze partner’s tekortkomingen en beperkingen het verdriet over het verlies van deze droom doen herleven. Dit gevoel van verlies kan de ervaring van het “Zwarte Gat” van de moeder wond triggeren, de machteloosheid van het alleen voelen als kind, met de daarmee gepaard gaande pijn, angsten en rusteloosheid.

Transformatie – “feel it to heal it”

Toen we kinderen waren, hadden we het nodig om onszelf te beschermen tegen deze pijn door het gat te vullen met coping mechanismen om te overleven. Maar nu, als volwassenen, is volledig voelen van dit gat juist wat we nodig hebben om het te transformeren. Met andere woorden, als kind voelde het voelen van de leegte van de moeder wond als de dood, maar als volwassene is volledig present zijn met die pijn, zonder het te vermijden, noodzakelijk om waarlijk te LEVEN.

De sleutel is om in contact te blijven met ons innerlijk kind in het moeder gat, zonder het te vermijden of te vullen met overcompenserende activiteiten. Sommige van de manieren waarop we de pijn van de moeder leegte vermijden zijn excessief piekeren, eten, shoppen, internet, zoeken van goedkeuring, emotioneel zorgen, etc.

Wanneer onze hechtingsband met onze moeder vervormd was tot enige mate van trauma, kan het zijn dat we onbewust hechtingen zoeken die dat originele trauma spiegelen. De innerlijke moeder transformeren is wat dat patroon onderbreekt en een nieuwe, gezonde hechtingsband mogelijk maakt.

De moeder wond vervormt relaties

Ons moeder gat kan geactiveerd worden door negatieve triggers of positieve triggers. Negatieve triggers zijn wanneer situaties je herinneren aan de emotionele pijn die je als kind hebt ervaren. En positieve triggers zijn wanneer iemand je meer liefde, affectie of respect geeft dan je ooit hebt ervaren. Beide triggers kunnen verdriet over dat oorspronkelijke tekort van voeding en zorg oproepen. Ze kunnen ook hechting gevoelens oproepen in relatie tot die nieuwe, externe persoon. De uitdaging is om bij jezelf te blijven, bewust het gat voelend, in plaats van het verdriet te vermijden en te fixeren op de externe persoon als de “nieuwe moeder”.

De sleutel is om die ondraaglijke eenzaamheid die je voelde als kind bewust te ervaren en je eigen waarde te bevestigen in het aanzicht van die diepe leegte. Om liefdevol present te blijven in die leegte en niet in patronen van compensatie te schieten, zoals over-activiteit of vermijding.

Het niet vullen van de leegte met iets van buitenaf kan ondraaglijk voelen, zoals bij verslaving aan een drug. Dit komt omdat het die oorspronkelijke rusteloosheid spiegelt die we mogelijk gevoeld hebben als kind, toen het contact met onze moeder letterlijk een zaak van leven of dood was.

Innerlijke moeder – hoeder van nieuwe relaties

Op onze weg zullen we getest worden in ons innerlijk moederen.

Met elke test worden we vaardiger als innerlijke moeders, in het ZIJN van een ruimte in onszelf, waar ons kind-zelf uit elkaar kan vallen in een staat van rommelige desorganisatie (met inbegrip van pijn, verdriet, verwarring) en samen komen in een nieuwe vorm als een nieuw Wezen, opnieuw tevoorschijn komend met meer volledig geactiveerde en belichaamde energieën dan voorheen.

De innerlijke moeder wordt de ruimte waar we voortdurend kunnen sterven en weer herboren worden.

Bij elke draai in de spiraal van groei, kunnen we vaardiger worden in het transformeren van diepere niveaus van pijn naar bewustzijn, terwijl we al doende ons volle potentieel en spirituele gaven activeren. Als we diep genoeg het zwarte gat van de moeder wond in gaan, kan het voelen als in een verticale val gaan die je kan katapulteren naar hogere niveaus dan ooit tevoren, als je het integreert.

Hoe ver je kunt opstijgen hangt af van hoe diep je jezelf toestaat om bewust die originele pijn te doorvoelen en verwerken. Ondersteuning is essentieel.

Het is een misvatting dat hoe vaardiger wordt in jezelf “moederen”, hoe minder pijn je hoeft te doorgaan. Vaak is het tegenstelde het geval, althans tenminste voor een tijd. Hoe vaardiger je wordt in innerlijk moederen, hoe meer pijn je in jezelf zult kunnen transmuteren. Dit is een teken van vooruitgang, maar het is gemakkelijk om het te misvatten als een terugval. De vooruitgang is dat je sterk genoeg bent om steeds diepere niveaus van trauma te helen, en dat je in staat bent steeds hogere en subtielere energieën te belichamen en integreren, terwijl je herrijst na elke afdaling.

Hoe meer je innerlijk kind je innerlijke moeder vertrouwt, hoe minder tijd en inspanning het vergt om de pijn te verwerken en transformeren.

De innerlijke moeder verschuift van een duplicaat van onze externe moeder met haar tekortkomingen en beperkingen, naar een moeder die passend tegemoet komt aan onze innerlijke behoeften. De innerlijke moeder is een structuur binnen onszelf die ons veilig kan houden ongeacht wat er in de buitenwereld aan de hand is. Alle gevoelens worden toegelaten, geen enkele ervaring wordt afgewezen. Dit is vrijheid. De innerlijke moeder wordt incrementeel geconstrueerd, één kleine, mini stap per keer, terwijl de oude, beperkende, patriarchale structuren wegvallen. Terwijl we onze innerlijke moeder cultiveren, beginnen we een diep gevoel van veiligheid te ervaren, opstijgend naar onze grootsheid. We beginnen onszelf te kennen als cellen in een immens lichaam van liefde, voortdurend stervend en weer herboren wordend, in onze diepste verdriet en vreugde, altijd gehouden in een omvattende, eeuwige omhelzing van het oneindige.

“Love said to me, There is nothing that is not me. Be silent.”
Rumi

Wanneer we onszelf voelen als onze eigen, overstromende, overvloedige bron, worden we de primaire bron van onze eigen plezier en genot. We stoppen om onze romantische partners te zien als de primaire bron. Onze partners worden mystieke partners binnen in onszelf, de innerlijke geliefde, die de hogere kracht in onszelf is.

Geboorte van het mannelijke uit de schoot van het vrouwelijke

Als de de innerlijke moeder sterk genoeg is, komt er een punt dat een ontwaakte mannelijke energie tevoorschijn kan komen.

Zowel mannen als vrouwen hebben elk mannelijke en vrouwelijke energieën in zichzelf. Als mannen en vrouwen ieder hun moeder wonden helen, worden we meer geïntegreerd en verfijnder in hoe we anderen kunnen ontmoeten in relaties. Dan hebben we een groter vermogen tot diepte; om te zien en te houden.

Een ontwaakte mannelijke energie kan in ons (man of vrouw) naar boven komen als we zeer vaardig worden in innerlijk moederen. Dit kan gebeuren op het moment dat het niveau van onze innerlijke voeding en permissie om echt te zijn sterk genoeg is en we visceraal weten dat we een onvoorwaardelijke veilige innerlijke ruimte hebben om in te storten als nodig.

Deze ontwaakte mannelijke energie verrijst als we vaardig worden in het integreren van onze afdalingen in het zwarte gat. De energie is kalm, veelomvattend en liefhebbend krachtig. Deze mannelijke energie is als een laser straal; precies, toegewijd aan niet verontschuldigende actie die komt van een plek van hoogste dienstbaarheid, met maximale integriteit en constante toewijding. Ik ervaar deze mannelijke energie als de energie van een adelaar – het heeft een diepe helderheid en een hoger uitzicht die het mogelijk maken om exact op het juiste moment onverhoeds en heel gericht actie te ondernemen. Het heeft een energie van “Het is voor elkaar” en succes is verzekerd, niet vanuit een plek van arrogantie, maar vanuit een plek van immense liefde en duidelijke richting. Er wordt geen energie verspild of gelekt. Deze mannelijke energie is ruimtelijk genoeg om de behoefte om van tijd tot tijd in de ontembare, creatieve energie van het vrouwelijke te zakken en om vervolgens die energie te focussen in actie en concrete vormen.

Eén van de manieren waarop we deze integratie kunnen ervaren is dat de behoefte aan diepe rust en de behoefte aan grootscheepse actie niet langer met elkaar in strijd zijn; in plaats daarvan beginnen deze elkaar in een betrouwbare stroom wederzijds te ondersteunen. Het kan aanvoelen alsof orde en chaos binnen jezelf in perfecte harmonie naast elkaar beginnen te bestaan.

Balans mannelijk en vrouwelijk ontketent ongekend potentieel

De veilige diepten van de innerlijke moeder en de alerte hoogten van het ontwaakte mannelijke vormen een verticale as, die in jou ondersteunt in je vermogen om de onschuldige (pure) wijsheid van je echte, authentieke zelf in de fysieke wereld te manifesteren.

We krijgen een groter bereik in onze romantische relaties, met een grotere capaciteit voor zowel diepe kwetsbaarheid als stevige grenzen. De neiging om reactief ineen te klappen in krampachtige samentrekking, oordeel of inhouden en onderdrukken neemt af. In de loop van de tijd worden we omvattend en uitgebreid genoeg om een liefde te belichamen die uiteenlopende perspectieven kan bevatten, zonder onszelf of de ander in de steek te laten als verdediging vanuit de wond.

We worden moedig, zelfs onverschrokken, met een stabiele en diepgaande integriteit, waarbij we ons zelf toestaan om te verbinden in meer vernieuwende en creatieve manieren. We kunnen ons bloot geven aan elkaar vanuit een plek van diepe eerlijkheid en innerlijke zekerheid, in plaats van vanuit op ons trauma gebaseerd hechtingspatroon.

Op dit niveau veroorzaken tekortkomingen van onze partners niet langer dat wij onze eigen waardigheid in twijfel trekken. We voelen de wond mogelijk genoeg om het oude verhaal te activeren, maar alleen voldoende om het verder te transformeren, niet om het verder in onszelf te verankeren. Wanneer allerlei versies van romantische hoop zijn verbrijzeld, zijn we zeker in ons vermogen om onszelf gerust te stellen in alle gevallen van teleurstelling en oogsten we een opwindende overvloed van zelf-inzicht dat de innerlijke band met ons diepste zelf accentueert.

Onze relaties beginnen van een plek van compleet zijn, van volheid, te komen en dientengevolge kunnen we dieper met elkaar in wat ECHT is, om ruimte te houden voor de spanning van de tegenpolen en om die eeuwige omhelzing te belichamen. Door het accepteren van onze volle waardigheid, potentieel en kracht hoeven we onszelf niet langer gelijk te stellen met  een geïsoleerd alleen zijn, maar met een vergroot, uitgebreid een-zijn.

De meest krachtige intimiteit is wanneer geen enkele emotie of ervaring je kan scheiden van jezelf. Dat is wat werkelijke veiligheid en ware vrijheid is. Dat is het geschenk dat verscholen ligt in de moeder wond. Wat we de wereld (en onze partners) brengen vanuit die plek of innerlijke intimiteit is het grootste cadeau.

“You thought that union was a way you could decide to go. But the soul follows things rejected and almost forgotten. Your true guide drinks from an undammed stream.”
~ Rumi

© Bethany Webster 2015
Womb of Light

Bethany Webster
Bethany Webster (foto website Womb of Light)

Vertaling door Henny Cramers, maart 2016
Verantwoording: de vertaling is niet geautoriseerd door de auteur. De vertaling is gemaakt met de intentie zo dicht mogelijk bij het oorspronkelijke tekst van de schrijver te blijven. Ook de vet gedrukte passages komen overeen met het originele artikel. Er is een selectie gemaakt uit de oorspronkelijke afbeeldingen en er zijn enkele kopteksten toegevoegd.

Bron:
http://womboflight.com/2015/06/13/intimacy-the-inner-mother-and-the-awakened-masculine/

Credits (afbeeldingen, in volgorde van plaatsing):
Title Unknown by Octavio Campo, “Surrender” by Anupama Jain, “Awake Female” by Manami Lingerfelt“The Celestial Consonance” by Dorina Costras, “Inner Re-union by Sjoukje Dekker.

Intimiteit – spel van toenadering en verwijdering

Intimiteit – dichtbij zijn fijn of beangstigend?

Intimiteit - spel van toenadering en verwijdering

Het thema van de Espacio Hart Cirkel op zondag 6 maart is intimiteit. Intimiteit onder meer in de betekenis van “into-me-you-see”. Emotionele nabijheid, door “bloot” te geven wat ons beweegt: wat we denken, wat we voelen. Dichtbij zijn in de zin van meer van onszelf te laten aan een ander te laten zien en een ander toelaten om meer van zichzelf aan aan ons laten zien. Werkelijk aandacht geven en ontvangen, en binnen laten komen, voelen, wat dat met ons doet.

Een dergelijke nabijheid, “naaktheid”, kan kwetsbaar voelen. En kan allerlei dynamieken in ons wakker roepen. Eén van die dynamieken wordt door Christian Pankhurst (Heart IQ) beschreven onder de noemer “Lenn’s Law”. Het fenomeen dat we neigen te sluiten als we ontvangen waar we naar verlangen. In het kort zegt deze wet het volgende:

Als we ons meer gaan openen, dan wordt automatisch een beweging om te sluiten geactiveerd om veiligheid te handhaven.

Het is een verdedigingsmechanisme dat actief kan worden bij het ontvangen van – voor ons systeem – te veel aandacht, liefde, intimiteit en overvloed. We sluiten dan ons hart en gaan uit verbinding wanneer we contact maken met onze diepste vreugde bij het binnen laten van wat ons werkelijk gelukkig doet voelen.

Er zijn veel redenen voor deze dynamiek, zoals bescherming tegen het voelen van de pijn van gemis in het verleden, bescherming tegen de angst weer te verliezen wat zo mooi voelt en dan weer gemis te ervaren, bescherming tegen gevoelens van niet waardig zijn, niet genoeg zijn.

Spel van toenadering en verwijdering

“Lenn’s Law” is één van de krachten in het spel van openen en sluiten, van iemand dicht(er)bij laten en weer wegduwen of afstoten, van uitreiken en toenaderen en weer terugtrekken en verwijderen. Voor velen even herkenbare als pijnlijke bewegingen in de dynamiek van onze relaties.

Een spel waarin we soms speelbal zijn van ons verlangen naar nabijheid en intimiteit, naar verbinding en werkelijk de ander voelen en gevoeld worden en anderzijds de angst voor (nog een) kwetsing, voor (opnieuw) het gevoel hebben niet te voldoen, of voor ons toch weer alleen te voelen.

Hoe kunnen we ons dan toch openen?

Intimiteit - openen door te weten hoe we sluiten

Het antwoord op deze vraag is haast ongelooflijk simpel: we kunnen leren onszelf meer en meer te openen, door te weten hoe we sluiten. We kunnen dat waar we zo naar verlangen in ons leven en in onze relatie(s) meer en meer toelaten, door te zien hoe we het buiten sluiten. Door onze eigen dymanieken te leren doorzien en werkelijk te doorvoelen. Zodat we een keuze hebben. Zodat we kunnen kiezen om weer te openen. En kunnen ontdekken wat we daarvoor nodig hebben. Hoe we kunnen zorgen voor de veiligheid die we nodig hebben voor de naaktheid en kwetsbaarheid die zowel emotionele, als spirituele en fysieke intimiteit met zich mee brengt.

De Hart Cirkel is een uitgelezen plek om hierover meer te leren. Om te ontdekken en om te experimenteren. In een VEILIGE setting. In het versterkte veld van de liefdevolle en gefocuste aandacht die de cirkeldeelnemers bieden.

Zondag 6 maart a.s. is er zo’n gelegenheid, tijdens de volgende Espacio Hart Cirkel in Nieuwegein, v.a. 13. 00 uur. Klik hier voor meer info.

Credits: foto’s door johnhain – Pixabay

Voor jezelf opkomen – 3 assertieve rechten

Voor jezelf opkomen – 3 assertieve rechten

Split Rock - Voor jezelf opkomenVoor jezelf opkomen is niet voor iederen even eenvoudig. In mijn coaching praktijk zie ik cliënten vaak in een spagaat tussen wegcijferen en egoïsme. Cliënten die het gevoel zichzelf voortdurend op te (moeten) offeren. En op momenten dat ze zichzelf wel meer op de voorgrond plaatsen voelen ze zich egoïstisch. Deze onplezierige innerlijke spanning gaat dan ook nogal eens samen met het gevoel tekort te schieten en schuldgevoelens. Jakkie!

Wat het er niet gemakkelijker op maakt is dat bovendien vaak communicatieve vaardigheden ontbreken om voor jezelf opkomen op een gezonde manier te doen. Dat is hen ook nooit geleerd en vaak zijn ze zelfs in het tegengestelde “getraind”.

Assertief alternatief

Het VERLANGEN dat bij deze cliënten komt bovendrijven laat zich samenvatten tot drie aspecten:

  • Zichzelf op de eerste plaats stellen, zichzelf belangrijk vinden
    en herkennen hoe ze anderen belangrijker maken, zichzelf wegcijferen en opofferen
    ⇒ dit vraagt om contact te maken met ons natuurlijk besef van WAARDIG zijn
  • Weten wat ze zelf willen,  hun grenzen kennen
    en leren om wat ze niet willen te vertalen naar wat ze wel willen
    ⇒ dit vergt om meer te VOELEN en fysieke signalen te leren vertrouwen
  • Voor zichzelf opkomen, grenzen stellen
    en in staat zijn te vragen om wat ze willen
    ⇒ hiervoor zijn eenvoudige COMMUNICATIE VAARDIGHEDEN nodig

Manuel J. Smith - Als ik nee zeg, voel ik me schuldig - 1975Het boek ‘Als ik nee zeg, voel ik mij schuldig’ van Manuel J. Smith gaf veertig jaar al geleden een haarscherpe analyse van deze dynamiek. En het laatste aspect, grenzen stellen en de communicatieve vaardigheden daarvoor, is een belangrijk ingrediënt van dit boek. Eerst legt Smith echter een fundament met 10 assertieve rechten, geboorterecht, die heel mooi aansluiten bij het eerste verlangen: contact met het aangeboren, natuurlijke waardig voelen.

De drie belangrijkste assertieve rechten

Wat het mensen onder meer zo moeilijk kan maken voor zichzelf op te komen, is hun gevoeligheid voor allerlei vormen van manipulatie. Dat is al jong aangeleerd. De levenslust en natuurlijke assertiviteit van kinderen is voor – om begrijpelijke redenen – minder levenslustige en controlebehoeftige volwassenen niet makkelijk te hanteren. Deze kinderlijke levenslust is echter zo groot, die laat zich niet zomaar dekselen. Volwassen hebben geleerd om – bewust of onbewust – stevige manipulatieve technieken toe te passen om hun kinderen in toom te houden. En ook om zich zo, en ook hun kinderen, te beschermen voor al of niet vermeend kwaad en onheil. Volwassenen hebben ons in onze kindertijd geleerd dingen te geloven, die ons meer kneedbaar maken. Beïnvloedbaar. En die maakten dat voor sommigen onder ons aanpassen een meer gewone staat van zijn werd dan het leven van onze eigen uniciteit en het volgen van onze eigen-wijsheid.

Hier zijn de drie belangrijkste assertieve rechten die het antidotum zijn voor deze aangeleerde afhankelijkheid (van andermans goedkeuring) en manipuleerbaarheid:

  1. Het recht over mezelf te oordelen en om niet aardig gevonden te worden.
  2. Het recht om niet “perfect” te zijn: om niet logisch en niet consequent te zijn, om fouten te maken en om het niet te weten.
  3. Het recht geen verantwoording af te leggen.

Deze drie grondrechten, geboorterechten, hangen prachtig samen en vullen elkaar perfect aan. Ze zijn een samenvatting van de tien rechten die Smith in zijn boek beschrijft. Ze betekenen dat we onze oren niet laten hangen naar wat anderen over ons denken en vooral waarde hechten aan wat we over onszelf denken.

Voor jezelf opkomen - Meisje met beer gaat eigen wegHeb je je al eens afgevraagd waarover jij een negatief oordeel over jezelf zou hebben, als er niemand anders op de wereld was? Als niemand jou zou zien? Zelf ben ik in situaties waarin ik negatief over mezelf dacht keer op keer tot de conclusie gekomen dat als ik anderen buiten spel zet, ik okay ben met mezelf in relatie tot dat onderwerp. Blijkbaar had ik een sterke gewoonte om de mening van anderen belangrijker te maken dan die van mezelf. En anderen buiten spel zetten – wat betreft hoe ik over mezelf denk – betekent gelijk dat de noodzaak om me te verantwoorden of mezelf te rechtvaardigen gelijk wegvalt. Waarmee ik bovendien, door dat niet meer te doen, anderen onthoudt van munitie om mij te manipuleren.

“Waarom?” … “Daarom!” … Punt.

Geen noodzaak (noch aanleiding) tot verdere discussie of argumentatie. Het mag helder zijn dat “perfect zijn” ook een perspectief buiten mijzelf is. Evenals “logisch” of “consequent” zijn, wat op de keper beschouwd vormen van perfectie zijn. Is het niet heerlijk jezelf te gunnen te doen wat goed, juist, voelt voor jou en elke uitkomst daarvan te zien als een resultaat? Om je op  je gemak te kunnen voelen om niet te weten? Ook als anderen je dan niet of minder aardig vinden? Zonder je te hoeven verantwoorden?

Grenzen stellen

Hoe doe je dat nu, je niet verantwoorden? Grenzen stellen en voor jezelf opkomen? Er zijn enkele communicatieve strategieën die je daarbij kunnen helpen. Zeker zolang de 10 assertieve rechten nog geen vanzelfsprekende gewoonte voor je zijn. Je leest in het volgende artikel hoe.

 Credits foto’s: Pixabay.com

Veiligheid Eerst! – Voorwaarde voor Verbinding Herstellen in Relatie

Verbinding herstellen? Veiligheid eerst!

De verbinding herstellen in een relatie wanneer een partner van streek is, of nog erger, wanneer beiden dat zijn, kan een moeizame opgave zijn, zoals velen aan den lijve hebben ervaren. In het bijzonder omdat autonome fysiologische reacties in de weg kunnen zitten!

Safety First

Wat gebeurt er wanneer we ons gestresst voelen, wat betekent dat we ons niet veilig voelen? Ons systeem  is perfect uitgerust om – zonder onze bewuste aandacht – voortdurend te “scannen” op gevaar en om mogelijke bedreigingen te beantwoorden op een manier die ons overleven zeker stelt. Nu bevinden we ons als “ontwikkelde” mensen in de moderne maatschappij zelden in werkelijk levensbedreigende situaties. Echter, dit voorkomt niet dat sommige omstandigheden door ons zenuwstelsel als onveilig worden beoordeeld, reacties uitlokkend alsof ons leven werkelijk op het spel staat.

Hoe uit zich dat in onze relaties? Nou, een woordenwisseling, of een ruzie, of angst om de verbinding te verliezen zijn allemaal situaties die ons overlevingssysteem alarmeren. Hieronder volgt hoe dat werkt, volgens onderzoek van wetenschapper Stephen Porges

Sociaal gedrag onder invloed van fysiologie

Tijdens de evolutie van de mensheid ontwikkelden zich drie hiërarchisch georganiseerde systemen, elke boven op de ander, om gevaar het hoofd te bieden en ons weer veilig te doen voelen. Wanneer getriggerd door een bedreigende gebeurtenis, komen deze systemen van boven naar beneden in actie: eerst in een poging om vanuit het meest moderne (en geavanceerde) systeem te reageren. Dan, als dat niet de balans en een gevoel van veiligheid herstelt, wordt het volgende, oudere systeem geactiveerd. En als zelfs dan het gevoel van onveiligheid aanhoudt, wordt het oudste, meest primitieve systeem aangesproken.
(voor meer details over deze levensreddende programma’s, zoals beschreven in wat Dr. Stephen Porges “Polyvagal Theory” heeft genoemd, zie dit artikel of dit Wikipedia item)

Dit betekent dat we:

  1. Eerst reageren vanuit het “sociale betrokkenheid systeem”, dat ons ondersteunt om beter te luisteren, om oogcontact te maken en om te verbinden met anderen. Echter, we hebben een zeker basisgevoel van veiligheid nodig om dit systeem te laten functioneren. Als in die minimale veiligheid niet is voorzien, hebben nauwelijks of geen toegang tot dit meest verfijnde systeem en vallen we terug op het volgende systeem in de hiërarchie.
  2. Vervolgens poogt ons autonome systeem de veiligheid te waarborgen door te reageren vanuit het “adrenaline sympathisch systeem”, dat de meer instinctieve vecht of vlucht gedragingen mobiliseert. Wanneer ook dat ons geen geruststelling en een basisgevoel van veiligheid brengt, vallen we nog een niveau dieper terug in de hiërarchie.
  3. Tenslotte reageren we vanuit het “vagus systeem”, wat een bevriezing of afsluiting (stil legging) respons is.

Primaire reacties tot uiting in relatie dynamiek

Is dat niet hoe het gaat wanneer we ons gestresst, onder druk, niet gerespecteerd, genegeerd of gekwetst voelen in een relatie? Dat we eerst een poging doen vanuit betrokkenheid , door te praten, door uit te reiken, om tot begrip en overeenstemming te komen (verbinden), en dat we wanneer dat mislukt neigen om – vaak ongewild en onbedoeld – te beginnen met argumenteren, manipuleren, bekvechten, forceren of misschien contact uit de weg gaan, afstand houden of vertrekken (vechten of vluchten). En wanneer dat alles ons gevoel van veiligheid niet herstelt (wat het niet doet), kan het gebeuren dat we mettertijd ten prooi vallen aan depressie of burnout (bevriezing of afsluiting). Waarbij onze systemen stil gelegd worden, hun functioneren gereduceerd tot een minimum, om een restje energie beschikbaar te houden voor overleving.

Kun je zien hoe dit samenhangt met drie veel voorkomende destructieve patronen in relaties, met de eerste twee (‘aanvallen-aanvallen’ en ‘aanvallen-terugtrekken’) als voorbeelden van de vechten of vluchten reactie, en de derde (‘terugtrekken-terugtrekken’) als een voorbeeld van de bevriezing of stillegging respons. Natuurlijk kan het tweede patroon (‘aanvallen-terugtrekken’) ook een mix zijn, als één partner overwegend in aanval modus is en de ander meestentijds in terugtrek modus.

Wat is nu de relevantie van dit alles voor ons in onze relaties, en ons verlangen naar verbinding en intimiteit? Wel, gebrek aan (ervaren) veiligheid is blijkbaar een sta-in-de-weg voor ons vermogen om contact te leggen. En dit gebeurt deels op onbewust niveau, door een hyper alert zenuwsysteem, dat voortdurend op de hoede is, altijd op de uitkijk voor gevaar en mogelijke bedreigingen. We hebben alleen toegang tot ons (jongere) sociale betrokkenheid systeem wanneer ons autonome zenuwstelsel onze situatie als veilig beoordeelt.

Verbinding herstellen? Adem eerst diep in en uit …

(vooral – bij voorkeur verlengd, lang – uit trouwens)
Nu, wat kunnen we doen om weer contact te maken als verbinding herstellen gezien voorgaande bemoeilijkt wordt? Hoe kunnen we deze wetenschap gebruiken om onze relatie te verbeteren?

Pause
Hier zijn enkele suggesties om onze defensieve strategieën te ontwapen en ons zenuw systeem te kalmeren:

  • Wanneer je waarneemt dat je je gespannen, bezorgd, op je hoede voelt, of je bewust bent dat deel van jou zich niet veilig voelt, zorg dan goed voor jezelf en doe wat je nodig hebt om je weer (meer) veilig te voelen. Vraag om wat je nodig hebt, of maak tijd en ruimte om je af te zonderen en om te ontspannen en te herstellen.
    Het is interessant hoe ademoefeningen, meditatie, zingen en gezichtsgymnastiek behulpzaam kunnen zijn, aangezien onze gezichtsuitdrukking, ons vermogen om te horen en luisteren en ons hart en onze longen alle gerelateerd zijn aan hetzelfde deel van ons autonome zenuwstelsel!
    In het bijzonder iets simpels als een paar keer bewust diep uitademen, kan een sterk kalmerend effect hebben en zelfs hevige emoties tot rust brengen.
  • Wees zacht met jezelf als je gespannen of overstuur bent. Naar een stille(re) ruimte gaan, en minder actief zijn is eveneens behulpzaam om beter toegang te hebben tot ons sociale betrokkenheid systeem.
  • Wees zacht met de ander die gespannen of overstuur is. Als je met een ander bent die van streek is, kun je de ander naar een rustiger ruimte leiden, die stiller is en minder prikkels biedt. Praat met een zachte stem en op vriendelijke toon om de ander te kalmeren en te helpen zich weer veiliger te voelen. De ander eenvoudigweg uitnodigen om bewust te ademen kan ook zeer behulpzaam zijn.
  • Wees je bewust dat jij, of een ander, sociale signalen mogelijk verkeerd interpreteert als je in een staat van onrust verkeert. Wat voor een ontspannen persoon overkomt als een neutrale gezichtsuitdrukking, kan gezien worden als boos, of afkeurend, of oordelend wanneer die defensieve fysiologie actief is (uit voorzorgsmaatregel evalueert dit systeem met het oog op levensbehoud alles zo conservatief mogelijk – met andere woorden: onze fysiologie draagt er toe bij dat we van een mug een olifant maken).
  • Maak afspraken over hoe je je tot elkaar wilt verhouden en hoe je met elkaar wilt omgaan om een veilige “container” te creëren voor je relatie. Wat heb je nodig om je veilig te voelen, voor jezelf en van de ander? En maak bij voorkeur vooral ook afspraken ver hoe je om wilt gaan met situaties waarin één van jullie beiden, of zelfs elk van jullie, van streek is.

Responsief verslaat defensief

Dit alles zou kunnen worden samengevat in één korte oproep: VEILIGHEID EERST! Probeer niet om welk meningsverschil dan ook op te lossen zonder eerst jezelf en de ander weer tot kalmte te hebben gebracht, en een basisgevoel van veilig voelen terug te hebben gebracht. Was toch nog niet zo’n slecht advies om eerst tot tien te tellen …

Wanneer je je kalm en veilig (genoeg) voelt, check dan met de ander of deze ook in staat is die goed genoeg is om een poging te doen om jullie verbinding succesvol te herstellen. Doe het rustig aan, langzaam (alles wat te snel of plotseling gaat kan als gevaar worden geïnterpreteerd en kan je doen terugvallen in defensieve modus) en honoreer jouw (en de anders) lichamelijke signalen. Oefen geen druk uit, wees zacht. En, als dat binnen je vermogen ligt in het moment, wees responsief, toon je betrokken! Responsief zijn (bijvoorbeeld door oogcontact, gezichtsuitdrukking, geluid of ademhaling, lichaamshouding, of bevestigende en geruststellende woorden) draagt enorm bij tot de gevoelens van veiligheid van de ander!

Wens je veel plezier om hiermee te spleen en als je je daartoe geïnspireerd voelt, laat gerust een reactie achter hieronder. Ik lees het graag … en ben met evenveel plezier “responsief”! 😉

Wet van Aantrekking werkelijk een Secret?

Wet van Aantrekking

De Wet van Aantrekking, of Law of Attraction, is vooral bekend geworden van de film en het boek ‘The Secret‘.

The Secret DVD / book cover (cut out)Het zou een Universele Wet zijn, die al sinds eeuwen in bepaalde kringen bekend zou zijn, maar geheim gehouden. Zo zouden Vrijmetselaars kennis over deze wet gebruiken. Napoleon Hill deed er in 1937 een boekje over open in zijn bestseller ‘Think and Grow Rich’.

De laatste decennia zijn er veel “bronnen” die ons trachten in te wijden in Universele Wetten (of principes) en de Wet van Aantrekking. Veel daarvan via “channeling”, waarbij niet-fysiek bewustzijn / intelligentie communiceert via een persoon die in staat is de informatie te ontvangen en vertalen. Voorbeelden zijn Ra (‘The Law of One‘), Seth met Jane Roberts als “medium”, Bashar die Darryl Anka als spreekbuis heeft, P’taah via de Australische Jani King en – mijn persoonlijke favoriet – Abraham, bij monde van Esther Hicks. Op YouTube zijn duizenden fragmenten te vinden met opnames van Abraham-Hicks sessies.

Ook sommige wetenschappers bewegen zich op dit terrein, vooral in het vakgebied dat kwantum fysica wordt genoemd en dat het gedrag van de kleinste deeltjes bestudeert. Onderzoeksjournaliste Lynn McTaggart schreef er enkele boeken over, onder meer ‘Het Veld’ en ‘Het Intentie Experiment’. Overigens heel controversieel allemaal. De Nederlandse Marja de Vries deed een titanenklus in haar poging om wat er door de eeuwen over het thema Universele Wetten is geschreven samen te brengen in één boek, met de titel ‘De Hele Olifant In Beeld’.

Mogelijk ligt dat wat de essentie is van de Wet van Aantrekking en eventuele andere Universele Wetten ten grondslag aan vele oude leringen, zoals bijvoorbeeld beschreven in de Chinese ‘I Tjing‘ en ‘Tao‘, Indiase Vedische geschriften en de ‘Kabbala’ leringen uit het Midden-Oosten. Allemaal geschreven in een taal en symboliek die paste bij de betreffende cultuur en tijd. De oorsprong van wat nu bekend is als de Tarot zou wel eens een van de oudste verwijzingen kunnen zijn, duizenden jaren voor het begin van onze jaartelling in Egypte geopenbaard. Misschien was zelfs degene die wij nu kennen als Jezus Christus een toendertijdse boodschapper van deze Wet en aanverwante principes …

Wat is nu die Wet van Aantrekking? Dit is de definitie van Abraham-Hicks:

“The essence of that which is like unto itself, is drawn.”

Het gelijke trekt het gelijke aan. Het is een vibrationele wet, die zegt dat iets met een bepaalde vibratie, frequentie of energie meer met een vergelijkbare vibratie, frequentie of energie aantrekt. In goed Nederlands: “de duivel schijt altijd op de grootste hoop” 😉 Of: “als je voor een dubbeltje geboren bent, wordt je nooit een kwartje”.

Bestaat de Wet van Aantrekking?

Tja, een goede vraag … bestaat er wel zoiets als een ‘Wet van Aantrekking’? Ik ga niet proberen die vraag te beantwoorden, ik ga niet pogen om te ‘bewijzen’ dat de Wet van Aantrekking echt is, zoals we bijvoorbeeld de Wet van de Zwaartekracht echt vinden.

Ik geloof dat de Wet van Aantrekking bestaat en dat deze wet het basis principe is van hoe ons Universum werkt. Anders gezegd: ik kijk naar mijn eigen leven vanuit het voor waar nemen van dit principe. Of anderen het ook geloven en al of niet denken dat er een Wet van Aantrekking actief is, interesseert me eerlijk gezegd niet zoveel.

Als de Wet van Aantrekking bestaat, betekent het sowieso dat we allen bevestigd worden in wat we geloven. Dat we vooral ‘bewijzen’ zullen zien van datgene dat we als waarheid beschouwen. Het is niet voor niets dat mijn boek ‘De Kunst van moeiteloos ZIJN‘ opent met een hoofdstuk getiteld ‘Waarheid’. In het kort: ik ga ervan uit dat er niet zoiets bestaat als “de waarheid” en dat we onze waarheid kiezen. Dat we elk onze eigen waarheid kiezen … en in mijn ogen is dat een goed ding, een mooi ding, want we zijn allemaal uniek, allemaal verschillend.

Dit artikel is geschreven vanuit de keuze dat de Wet van Aantrekking bestaat, dat het voor mij echt, een waarheid is.

Is de Wet van Aantrekking een geheim?

Geheim - stevepb on Pixabay

Klopt het wat in ‘The Secret’ wordt beweerd, dat er al eeuwenlang kennis is van de Wet van Aantrekking en dat deze kennis bewust geheim gehouden is? Ik weet het niet. De Amerikaanse filosoof Manly P. Hall schreef een indrukwekkend boekwerk (750 pagina’s) met de titel ‘The Secret Teachings of All Ages’. Een wonderkind overigens lijkt me, die Manly P. Hall: het boek werd gepubliceerd in 1928, hij was toen pas 27 jaar. Hij schreef meer dan 200 boeken. ‘The Secret Teachings’ is zijn bekendste werk. Daarin wordt niet alleen gedachtegoed van broederschappen als Rozenkruisers en Vrijmetelaars belicht, maar van menig oude traditie en de betekenis van de symboliek die werd gebruikt om eeuwenoude wijsheden over te dragen. “Geheim” wordt hier ook gebruikt in de betekenis van “verborgen”: verborgen in symboliek. Misschien niet zozeer (of niet alleen) om sommige kennis voor te behouden aan een selecte groep, misschien ook omdat een symbool een – voor die tijd – meest krachtig middel was om de betekenis die het vertegenwoordigde over te dragen.

Als het inderdaad een bewust geheim gehouden principe is geweest, dan is het dat in elk geval sinds de eerste decennia van de vorige eeuw, onder meer door de publicaties van mensen als Manly P. Hall en Napoleon Hill, niet meer. En sinds de jaren 60 is er in mijn ogen een “hause” ontstaan van kanalen via welke dit gedachtegoed beschikbaar werd. Misschien nog niet voor het grote publiek, maar zeker vrij toegankelijk voor wie er belangstelling voor had en er mee in aanraking kwam. ‘The Secret’ bracht het 10 jaar geleden zeer succesvol naar een groter publiek.

Hoe werkt de Wet van Aantrekking?

Wat nu volgt is mijn persoonlijke begrip van de Wet van Aantrekking en samenhangende principes, vooral gebaseerd op wat Abraham nu al meer dan 30 jaar zo overvloedig via Esther Hicks deelt. Hoewel ik meerdere “bronnen” beluister en waardeer, is Abraham-Hicks voor mij met stip favoriet. Wat zij delen resoneert heel diep met mij, elke zin die ik van hen hoor klinkt, voelt als waar voor me. En ik hou van hun humor, hun lichtheid, hun helderheid, hun eenvoud, hun puurheid en de manier waarop ze voor mij een uitdrukking zijn van de onvoorwaardelijke liefde waartoe ze ons uitnodigen.

Speelveld

Voor mij is er een meer omvattend kader, speelveld zo je wilt, waarin de Wet van Aantrekking het bewegende principe is. Of anders gezegd: er is nog meer wat ik geloof en niet kan bewijzen, dat bepaalt hoe ik naar mijn leven en de wereld kijk. Een geloof over wie wij en wat wij zijn, waar we vandaan komen en wat nu de betekenis is van ons “gedoe” hier op deze aardbol.

Ik geloof dat ik, als mens, in deze fysiek vorm, een uitdrukking, een manifestatie ben van niet fysiek bewustzijn. En dat er iets is dat de bron is van alles wat is, fysiek en niet fysiek. In het speelveld van alles wat is, dat wonderlijke almaar uitdijende universum, is het deze bron die oneindig en onuitputtelijk voorziet in alles dat wil zijn. Ik geloof dat wat “de schepping” genoemd wordt voortdurend plaats vindt, elk moment, elk ogenblik, overal en altijd.

Schepping

Detail De Schepping - Sixtijnse Kapel (uitsnede)

Schepping, of creatie, of manifestatie, zou een proces zijn waarbij een gedachte vorm krijgt, waarbij niet fysiek fysiek wordt, geest materie wordt. Waarbij een gedachte werkelijkheid wordt.

Alles in het Universum zou scheppingskracht hebben. Alles wat is draagt bij aan de continue uitbreiding van datzelfde Universum. Omdat alles bewustzijn is, bewustzijn heeft, in zeer uiteenlopende vormen. En alles wat bewustzijn is, heeft, “denkt” op zijn of haar manier. Wellicht betekent de Bijbelse zin dat de Schepper ons naar zijn evenbeeld geschapen heeft niet meer dan dat ook wij scheppende kracht hebben, dat wij allen Scheppers zijn!

Het Creatieve Proces

Dit is het simpele proces in de drie stappen zoals Abraham het beschrijft:

  1. Wij vragen
  2. De Bron beantwoord
  3. Wij ontvangen
Stap 1 Vragen

Dit is een stap waar vele Wet van Aantrekking goeroes veel werk van maken. Het is de stap waarvoor we worden uitgenodigd om te visualiseren, om ‘vision boards’ te maken, om lijstjes te schrijven van dingen die we graag willen. Dat alles is prachtig en kan toevoegen aan het “momentum” (zie stap 3), EN … als ik Abraham mag geloven zwaar overgewaardeerd.

“Vragen” doen wij immers voortdurend. Of we willen of niet. Of we ons ervan bewust zijn of niet. We vragen door middel van ons verlangen. Door onze gedachten over wat we willen en wat we niet willen. Dat wat “contrast” genoemd wordt, de dingen die we niet zo leuk vinden, die we onaangenaam vinden, is de belangrijkste gangmaker in dit spel. Doordat we onplezierige, negatieve ervaringen hebben, leren we wat we niet willen en daarmee instant ook wat we wel willen. Die gedachte aan wat we wel willen, dat verlangen, is scheppende kracht, is het “vragen”.

We hoeven dus helemaal niet zo fanatiek te proberen bedenken wat we willen, waar we naar toe willen en daarop te focussen en dat te visualiseren, tekenen, beschrijven en visionboarden. We zenden onze verlangens voortdurend uit. En het idee is dat de Bron ons altijd hoort. Ook als we niet bidden 🙂

Kortom: stap 1 hoeven we niet echt iets of veel voor te doen. Dat doet het leven voor ons. We kunnen niet anders dan stap 1 voortdurend doen. Of het nu willen en weten of niet. Wij zijn niet te stoppen scheppingsmachines.

Stap 2 Antwoord

Het idee is dat de Bron onmiddellijk antwoord. Alsof er een Universele Manager is die zorgt draagt dat alle bestellingen worden geleverd. Abraham gebruikt hier een heerlijk zinnetje voor: “lining up the cooperative components”. Deze Universele Manager brengt de benodigde meewerkende componenten in stelling die uiteindelijk tot manifestatie, tot materialisatie leiden. De manier waarop dat plaatsvindt heeft in onze taal vele namen: inspiratie, synchroniciteit, toeval, geluk, serendipiteit.

EN … de manier waarop dat plaatsvindt bevindt zich vaak buiten de “scope” van ons voorstellingsvermogen – wat wat mij betreft een groot deel van de fun is … de heerlijke verrassingen. De analogie van het radarscherm spreekt erg tot mijn verbeelding: bij het denken over hoe een verlangen tot manifestatie kan komen, is het alsof we naar een raderscherm kijken. De luchtverkeersleiding ziet op haar scherm echter maar een beperkt aantal vliegtuigen. Er bevinden zich meer vliegtuigen buiten het blikveld van het radarscherm dan er op het scherm zelf te zien zijn.

Stap 3 Ontvangen

Dit is ons echte “werk”. Eigenlijk is deze stap – voor ons – de meest cruciale. De stap waar wij het meest te “doen” (en vooral te laten) hebben. Een stap zo belangrijk dat Abraham er voor koos om wat zij aanvankelijk “The Science of Deliberate Creating” noemden, de naam “The Art of Allowance” te gaan geven. De kunst van het toelaten.

Dit is ook de stap waarin de Wet van Aantrekking zijn werk doet om ons in contact te brengen met de genoemde coöperatieve componenten. Want de Wet van Aantrekking, waar je ook naar zou kunnen kijken als de Wet van Oorzaak en Gevolg, of de Wet van Resonantie, zorgt ervoor dat we méér ontvangen van wat we wel willen of … méér van wat we niet willen. Bepaalt of ons volgende rendezvous uit de myriade van mogelijkheden er een is die ons dichter brengt bij waar we naar verlangen, of het nog van ons vandaan houdt. Of de duivel op onze negatieve hoop, dan wel op onze positieve hoop zijn (of haar) behoefte doet.

Als het werkt zoals ik denk dat het werkt, trekken wij omstandigheden en gebeurtenissen aan die in vibratie aansluiten bij (resoneren met) onze eigen frequentie. Letterlijk als een magneet. Maar wel een die afstoot wat niet matcht met onze lading en aantrekt wat wel matcht met onze lading. En niet alleen omstandigheden of gebeurtenissen, ook gedachten, ideeën. Met andere woorden: onheilspellende gedachten trekken meer onheilspellende gedachten aan. Optimistische gedachten trekken meer optimistische gedachten aan. Daar komt waarschijnlijk ook het prediken van positief denken uit voort.

Er zit wel een addertje onder dat gras van positief denken. Wat we aantrekken (wat we ontvangen) wordt waarschijnlijk het meest bepaald door onze emoties. Dus als we positief proberen te denken en bijvoorbeeld affirmaties uitspreken, maar we geloven het niet echt, dan is het werkelijke gevoel dat in ons actief is méér bepalend voor wat in een moment ons aantrekkingspunt is.

Is al het focussen, visualiseren, affirmeren en meer dan nutteloos? Nee, als we in goede doen zijn niet, dan draagt dit bij tot een grotere scheppingskracht, een groter “momentum”. Maar als we niet in goede doen zijn, vergroot het alleen de afstand tussen de vibratie van ons steeds sterker wordende wens en de vibratie van hoe we ons werkelijk voelen. Draagt het bij aan onze weerstand en ons vermogen om te ontvangen. Als we niet in goede doen zijn hebben we vooral baat bij alles wat ons helpt te ontspannen. Wat ons helpt te accepteren wat is en los te laten. Dit is waar leringen als van Eckhardt Tolle en Byron Katie, of van het Boeddhisme naadloos in dit verhaal passen.

Emoties en de Wet van Aantrekking

Abraham noemt onze emoties ons “geleide systeem”, onze gids. Ze zijn ons innerlijk kompas. En zoals gezegd, bovendien sterk bepalend voor ons punt van aantrekking. Volgens sommige onderzoekers is ons hart een 100 tot 5000 maal krachtiger zender / ontvanger dan onze hersenen.

Electromagnetisch veld van het hart

Simpel gezegd: als we ons goed voelen, trekken we dingen aan die ons goed doen voelen. Als we ons slecht voelen, trekken we dingen aan waarbij we ons slecht voelen. Daarbij gaat het niet om wat we aan de buitenkant laten zien, maar wat we werkelijk van binnen voelen. Van buiten lachen en van binnen huilen zou betekenen dat er meer op ons pad komt dat ons verdriet doet. Als luidkeels en veelvuldig verkondigen dat we een goede gezondheid, een liefdevolle partner of welvarende financiën waard zijn, maar diep van binnen geloven we iets anders – en onze innerlijke dialoog spreekt het tegendeel – dan zouden we niet in een staat zijn waarin we al die mooie dingen tot ons kunnen laten komen.

Zijn negatieve emoties dan slecht, verkeerd? In het geheel niet! In tegendeel zelfs: negatieve emoties vertellen ons dat we een gedachte, een geloof aanhangen dat niet strookt met waar we naar verlangen. Ze helpen ons helderheid te krijgen over de kronkels in ons denken en op zoek te gaan naar gedachten en overtuigingen die beter voelen. Eén van die – vaak hardnekkige – gedachten is bijvoorbeeld het idee dat het belangrijk is wat een ander van ons denkt. Of het geloof dat we verantwoordelijk zijn voor het welbevinden van een ander. De overtuiging dat geld wortel is van kwaad. Gedachten dat bepaalde dingen voor sommigen niet zijn weggelegd.

Wat nu? … TIPS

Wat kunnen we nu met dit alles? Hoe helpt het ons om het leven te leiden zoals het bedoeld is: plezierig, aangenaam, succesvol, ….
Hieronder wat tips die ik aan mezelf zou geven:

  • Maak “je goed voelen” je hoogste prioriteit. Zoek naar wegen om te ontspannen en naar gedachten die je een positief gevoel geven. Focus je op wat OK is aan iets en wat wel werkt in plaats van op wat er mis is wat niet werkt. Kijk wat je ergens in kunt waarderen en geniet van daar van.
  • Kijk of je dat “goed voelen” kunt ontwikkelen onafhankelijk van omstandigheden. Dat is wat “onvoorwaardelijke liefde” genoemd wordt. Wat “loving what is” genoemd wordt. M.a.w. dat je ook als de dingen niet gaan zoals je wilt, je je goede humeur behoudt.
  • Erken je “negatieve” emoties en gevoelens. Voel ze! Probeer ze niet te onderdrukken of weg te redeneren. Onderzoek welke gedachten deze emoties oproepen. En vraag je af wat het is wat je wilt.
  • Probeer niet van diep negatieve emoties / gevoelens ineens naar een super positieve staat en goed voelen te springen. De Wet van Aantrekking staat dat niet toe. En je frustratie dat het niet lukt houd je er alleen maar langer. Maak kleine stapjes. Als je eerst gedachten dacht die je razend maken en je dan de stap kunt maken naar gedachten waarbij je je gefrustreerd voelt, ga je in de goede richting.
  • Als je geconfronteerd wordt met iets wat je niet zint, iets wat je niet wilt: kijk of je je focus zo snel mogelijk kunt verleggen naar wat je wel wilt. En als dat niet mogelijk is (je emoties vertellen je wel of het je lukt of niet), kijk of je je focus helemaal kunt verleggen, en je aandacht kunt geven aan iets waar je je gemakkelijker goed bij kunt voelen.
  • Vertrouw dat er genoeg is voor iedereen en dat eenieders wens beantwoord kan worden. Laat het los om de omstandigheden te willen controleren of anderen te laten doen wat jij wilt. Denk eraan: jij hebt slechts zicht op het kleine radarscherm.
  • Bedenk eens wat het werkelijk is wat je gelukkig maakt. Wat succes nu echt voor jou betekent. Dat is niet altijd makkelijk. De meesten van ons zijn erg geconditioneerd om het geluk en succes van anderen de maatstaf voor ons eigen geluk en succes te maken. We zijn echter ongelooflijk uniek allemaal. Jij alleen kunt weten wat geluk en succes voor jou zijn. En als je er eens wat langer bij stil staat, is waarschijnlijk wat je wilt niet een omstandigheid, of een bezit, maar een gevoel. Want het is het gevoel dat die omstandigheid of dat bezit je (tijdelijk … meestal maar heel kort) geeft, waar het je waarschijnlijk werkelijk om te doen is. Een gevoel dat je ook al kunt hebben zonder dat wat je denkt dat je dat gevoel zal geven.
  • Durf te dromen. Durft te verlangen. En weet dat er niets mis is met je als een verlangen (nog) niet ingevuld is. Als een droom (nog) niet is uitgekomen. Je verlangen is je motor. Kijk of je weer als een kind kunt geniet van de verwachting, van het vooruitzicht.
  • Tot slot, nogmaals: maak je vrij van wat (je denkt dat) anderen (over je) denken. Wil niet zeggen dat wat anderen denken niet waardevol voor je kan zijn. Maar als het erop aan komt, is er maar één die weet wat het beste voor hem of haar is, en dat ben je zelf.  Kijk of je kunt leren jezelf te vertrouwen. Te geloven dat er niets is dat je mist en dat jij perfect bent voor de unieke weg die jij bewandelt. Het einde van vergelijken is het einde van lijden.

Ben je geïnteresseerd in Abraham-Hicks, dan zou je hier kunnen beginnen: ‘Teachings in brief‘.

Heb je vragen of opmerkingen, dan kun je ze hieronder achter laten. Ik lees ze graag!

En vooral veel plezier 🙂

Relatieproblemen oplossen in je eentje

Voor vrouwen: kun je in je eentje relatieproblemen oplossen?

Een uitnodiging voor een experiment: wat kun je als vrouw zelf doen als je relatieproblemen oplossen wilt en je man toont zich niet zo coöperatief …

Vrouw met handen in haarJe relatie is ooit zo mooi begonnen. Jij verliefd, je man verliefd. Innig contact, liefdevol met elkaar omgaan, werkelijk tijd en aandacht voor elkaar. Dingen kunnen delen, samen kunnen lachen en misschien ook samen kunnen huilen.

Vele jaren later vraag je je af waar het mis is gegaan. Waardoor je elkaar kwijt bent geraakt. Hoe het kon gebeuren dat je je zo alleen voelt in je relatie … Want dat is het bittere: je bent op het punt gekomen waar je al lange tijd samen bent en toch eenzaam. Waarschijnlijk allebei, hoewel dat niet altijd even zichtbaar is. Met elk zo een eigen manier om daarmee om te gaan. Waarbij er een stille treurigheid, misschien zelfs gevoel van hopeloosheid, een soort van ondertoon is in je relatie – ongeacht alle mogelijke “lawaai” en activiteit aan de oppervlakte. En misschien is het zelfs aan de oppervlakte stil geworden en leeft elk in zijn eigen cocon. Misschien zit je midden in één van de drie destructieve patronen waar veel stellen na verloop van tijd in verzeilen.

Lijdt de vrouw het meest?

Het lijkt soms of vrouwen het meeste last hebben van hoe relaties doodgebloed of vastgelopen kunnen zijn. Het ergste lijden onder afkalvende intimiteit en warmte. Het zijn vaak vrouwen die contact met me opnemen of open staan voor mijn relatie trainingen of coaching. En hun verhalen hebben vaak zoveel overeenkomsten. Eén ding dat ik zo vaak hoor is dat zij zo weinig gehoor vinden bij hun partner. Van hun man te horen krijgen dat ze zeuren als ze om aandacht vragen. Of nul op hun rekest krijgen als ze initiatief willen ondernemen om nieuw leven in hun relatie te blazen. Ze voelen zich alleen staan in het willen oplossen van de relatieproblemen die ze ervaren. En reacties als “Het is jouw probleem” of “Er is niks aan de hand” drijft ze tot wanhoop.

Onlangs had ik contact met enkele vrouwen over een try-out van een relatie training. Sommigen van hen hadden grote belangstelling om mee te doen, maar een groot aantal liet me vervolgens al snel teleurgesteld weten dat hun man geen interesse had. “Dat hebben we niet nodig”.

Ik weet niet zeker of vrouwen nu het meest lijden onder gebrek aan verbinding en intimiteit in een relatie. Veel mannen lijken het in elke geval niet te laten zien. Wat me opgevallen is bij stellen, is hoe belangrijk het voor veel mannen is om zich competent te voelen en hoe snel ze zich soms (vaak?) tekort voelen schieten. Erkennen dat er een probleem is in de relatie gooit olie op dat pijnlijke vuur. Een training doen (of nog erger: relatie therapie) is voor hen een teken dat je het zelf niet kunt. Eén ding heb ik inmiddels wel geleerd … veel mannen voelen zich kwetsbaarder dan aan de buitenkant zichtbaar is. Veel kwetsbaarder, ook de stoere!

Vragen van vrouwen hoe ze kunnen omgaan met het gemis aan geborgenheid en warmte hebben me geprikkeld om dit artikel te schrijven. Om jou als vrouw uit te nodigen voor een …

Experiment

Een experiment om te kijken in hoeverre JIJ in je eentje (een deel van) je relatieproblemen oplossen kunt. Wat JIJ eenzijdig kunt doen om de gezamenlijke chemie met je man te verbeteren.

Laat ik vooraf iets benadrukken: ik nodig je daartoe NIET uit omdat ik zou denken dat de oorzaak voor relatieproblemen meer bij vrouwen ligt dan bij mannen of het om welke reden dan ook voor de hand zou liggen dat vrouwen hun problemen maar zelf moeten oplossen. Ik vind dat je alle steun en samenwerking verdient en gun elke vrouw dat hun man open staat om samen aan een relatie te bouwen waar beiden zich goed in voelen.

Maar … wat zou je ervan vinden om eens te onderzoeken wat er gebeurt als jij een tijd wat dingen gaat uitproberen. Dingen die je zelf kunt doen, dingen waarvoor je de medewerking van je man niet nodig hebt.  En dat je om die dingen te doen een tijdje stopt met wijzen of vragen (als je dat doet …).

Vrouw dubbel - wijzen - vragen

Voorwaarden

Zoals een goed experiment betaamt, zorg je eerst voor de juiste voorwaarden.

  1. Het is een EXPERIMENT! Dat betekent dat de uitkomst open is. En anders dan in veel wetenschappelijke experimenten, waar vooraf een hypothese wordt opgesteld over de te verwachten uitkomst en getracht wordt deze te staven of te ontkrachten, is hier NIET de intentie iets te bewijzen , maar werkelijk de intentie iets te onderzoeken, te ervaren.
  2. Bovenstaande betekent dat er géén garantie is op wat je mogelijk zelf als SUCCES zou benoemen … en het is belangrijk dat dat OK is voor je.
  3. Stap in het experiment vanuit een plek, een houding van NIEUWSGIERIGHEID, ben zelf open en laat je verrassen.
  4. Om het experiment met succes uit te voeren – ongeacht de uitkomst – kijk of je er PLEZIER uit kan putten het uit te voeren. Ik nodig je uit om jezelf als doel te stellen dat je vreugde vindt in het doen van het experiment … en alles wat voor jou een verlangd resultaat zou zijn een extraatje, een onverwachte bonus.
  5. Stel jezelf een termijn, spreek een minimale periode met jezelf af voor de duur waarin je met dit experiment wilt spelen. Bijvoorbeeld een periode van 2 maanden. Ik nodig je uit jezelf minimaal 3 tot 4 weken te gunnen. En als het je goed bevalt, kun je natuurlijk altijd weer verlengen ;-). Dit kan vooral helpen als het je niet makkelijk blijkt af te gaan – en toch vol te houden wetende dat er ook een eind aan het experiment komt. Met vanzelfsprekend de vrijheid om toch op elk moment te stoppen wanneer het niet (meer) goed voelt voor je.

Valkuilen

De belangrijkste valkuil is dat er iets is in je dat (toch, stiekumpjes, stilletjes) wil bewijzen dat het aan hem ligt. Dat je je gelijk wilt halen. Als je ook maar een spoortje hiervan voelt, kun je het experiment wellicht beter achterwege laten, of uitstellen totdat je van jezelf helder hebt dat je je neiging je gelijk te bewijzen en een mogelijke aandrang een schuldige aan te wijzen (de ander natuurlijk 😉 ) kunt kanaliseren.

Dit betekent ook dat het belangrijk is dat je je verwachtingen weet te “managen”. Zowel in “negatieve” zin (“hij zal toch wel …” en vul maar in wat je in je hoofd altijd vindt dat hij doet of niet doet) als in “positieve” zin (“als ik dit nu doen, dan zal hij eindelijk …” en vul in wat je zo van hem verlangt).

Denk eraan: iemand die zijn gelijk wil halen, krijgt meestal ook gelijk … misschien niet van de ander, maar wel van zichzelf: “Zie je wel!”.

OK, ready? Ben je er nog? Zin in? … Let’s go!

Uitvoering

Verbinding

Eigenlijk is het heel simpel. Het experiment ziet er als volgt uit: jij gaat in je eentje datgene toepassen waartoe ik normaal gesproken bij het coachen van een stel beide partners toe uitnodig. Jij gaat spelen met het eenzijdig toepassen van principes van ‘verbindende communicatie‘. En je gaat je partner (ONVOORWAARDELIJK!) geven waar je zelf zo naar verlangt. Onvoorwaardelijk betekent: je verwacht er niets voor terug. Je doet het omdat JIJ het wil doen. Voor JOU!

Ik houd het hier bij 3 simpele basis principes van verbindend communiceren. Let wel “simpel” … niet altijd “gemakkelijk”. Gun jezelf dat het je soms, of misschien zelfs vaak niet lukt. Weest zacht met jezelf terwijl je dit experiment uitvoert. En neem je tijd om eventuele teleurstellingen te verwerken (voor de meesten zal het buiten bereik liggen om geheel zonder verwachtingen, of zonder hoop, het experiment in te stappen … dat is normaal … en dat er mogelijk (toch) teleurstellingen kunnen zijn ook).

1. Maak jezelf verantwoordelijkheid voor je eigen geluk

Eén van de “agreements” waartoe we stellen vanuit Hart Intelligentie uitnodigen mee in te stemmen is de volgende:

“The greatest gift I can give to you is to be a fully healthy me.”

“Given this, I agree to be in this relationship for me, and to support you in being here for you. This means that, in addition to focusing on ‘us,’ I also agree to prioritize nourishing myselves and to support both myself and you in making the time to do so.”

In een relatie zijn er twee unieke mensen, twee YOUniquYOU‘s en jullie samen creëren weer een – even unieke – YOUniquTWO. Er is een kunst in om elke de eigen uniciteit, individualiteit te bewaren, elk zelf verantwoordelijkheid te nemen voor het eigen welbevinden en tegelijk plezier, voldoening, “méér” te vinden in het samen ZIJN. Zonder de ander verantwoordelijk te maken voor jouw gelukkig zijn of ongelukkig zijn.

Wat heb je nodig, niet van je partner, maar van jezelf, om je beter te voelen in je leven, om jezelf te voeden, om een “volledig gezond jij” te zijn? Wat kun jij voor JOU doen?

2. Laat je partner merken dat je werkelijk luistert

Dit is eigenlijk de basis van verbindende communicatie: responsiviteit. De ander laten weten dat je hem hebt gehoord, gezien, gevoeld, begrepen. Dat het geland is wat de ander met je heeft gedeeld, je heeft laten zien, je heeft gezegd.

“Most people don’t listen with the intent to understand.
They listen with the intent to reply.” ~ Stephen R. Covey

Met andere woorden: kijk of je je partner kunt geven waar je zelf zo naar verlangt. Luister om te luisteren, om te begrijpen, en betrap jezelf als je meer zit te wachten om je eigen verhaal te vertellen, je eigen perspectief te geven, jouw standpunt te delen, aandacht voor jouw behoefte te vragen, dan dat je werkelijk luistert, werkelijk met je aandacht bent bij wat je partner wil overbrengen.
Experimenteer met spontane respons, die duidelijk maakt dat je echt geluisterd hebt en gevoeld hebt wat in je partner omgaat en begrepen hebt …

NB spontane respons is iets anders dan een techniek … het is iets anders dan vaak onderwezen wordt als “actief luisteren”. Het letterlijk terug geven van wat de ander zei, of samenvatten, kan killing zijn voor de verbinding in communicatie.
Aandacht kan zich onder meer uiten in je lichaamshouding, je ademhaling, geluiden die je maakt, oog contact, knikken. Simpele woorden als “Ik snap je”, “Ik voel je”, “Ik begrijp je” bijvoorbeeld. En soms zegt een stilte vol compassie meer dan 100 woorden.

Als nodig, als je het niet begrijpt, weest eerlijk! Spontane respons is bij voorkeur positief, en bovenal ECHT, authentiek. “Ik wil je graag begrijpen, maar ik snap het niet helemaal, kun je nog eens wat meer vertellen over …” geeft meer verbinding dan net doen of je het snapt.

Wat ook vaak niet werkt is om – als je partner een probleem of teleurstelling deelt – ongevraagd adviezen en oplossingen aan te dragen. Om te proberen de ander te “helpen” of zelfs “redden”.
Als je je partner wilt ondersteunen, experimenteer eens met simpele vragen als: “Kan ik iets voor je betekenen?” “Kan ik je op een of andere manier helpen?” (En bedenk: laat het ook in de eerste plaats je partner’s eigen verantwoordelijkheid zijn te zorgen voor zijn eigen welbevinden!)

3. Bevestig je partner zo veel en vaak als je kunt

Tja, hier komen we bij een heikel punt. Mannen worden in relaties vaak gezien als degenen die zorgen voor veiligheid. degenen die beschermen. En als dat al niet door de vrouw is, dan vaak op zijn minst door zichzelf. Na wat ik in relaties heb gezien en van mannen heb gehoord, is het echter mijn ervaring dat mannen zich – zeker op emotioneel vlak – snel onveilig voelen. Met andere woorden: als het op emotionele veiligheid aankomt, zijn het de mannen die bescherming nodig hebben.

Ik geloof er niet in dat mannen emotioneel niet bereikbaar zouden zijn, noch dat ze een geringer emotioneel spectrum hebben of minder sensitief zouden zijn. De meeste mannen die ik beter heb leren kennen zijn juist uiterst sensitief, en met die sensitiviteit vaak ook heel snel gekwetst. Wat weer niet strookt met dat beeld van de “beschermer” en “rots in de branding”. Niet wetend hoe ze er kunnen zijn voor hun vrouw, kunnen ze zich hulpeloos, ontoereikend, falend en mislukkeling voelen. En in de loop van de tijd zijn velen zich gaan verbergen achter een scherm van afstandelijkheid, van onbereikbaarheid en onaantastbaarheid. Ik ben ervan overtuigd dat ze diep van binnen hun vrouw net zo hard missen als hun vrouw hen.

Ze hebben elkaar even hard nodig, ze weten alleen niet hoe.

Mannen hebben bevestiging nodig, het gevoel dat ze er toe doen, en het gevoel dat ze het goed (genoeg) doen. Ook het gevoel dat ze fouten mogen maken, dat het OK is als ze het niet weten.

Waardering / erkenning
Bij deze de uitnodigen je partner te complimenteren en te laten weten dat hij iets goed heeft gedaan, bij elke gelegenheid die je ziet, elke aanleiding die je ervoor kunt vinden. Kijk eens wat er gebeurt als je een tijdje stopt met kritiek hebben op wat hij niet of in jou ogen niet goed doet, en vooral waardering uit voor alles wat hij wel doet, ongeacht of het “perfect” is.

En als dat bereikbaar is voor je en je dat leuk vindt, ga hem eens zo vaak mogelijk vertellen wat je leuk vindt aan hem. Waarvan je geniet samen met hem. Wat je goed doet voelen als je in zijn aanwezigheid bent.

Bevestiging van zijn realiteit
Een andere – zeer krachtige – vorm van bevestiging is bevestiging van zijn realiteit. Sluit aan bij voorstel 2 van het experiment (werkelijk luisteren en respons geven): kijk of je het zo vaak als mogelijk met hem eens kunt zijn. Bedenk ook dat elke “ja, maar” wordt ontvangen als een ontkenning van wat net gedeeld is … en daarmee een herhaling zal uitlokken. Als je partner dingen tot je irritatie toe blijft herhalen, is de kans groot dat hij zich nog niet gehoord of begrepen voelt.

Verzekering dat je voor hem en jullie relatie kiest
En dan nog een derde vorm van bevestiging, eveneens uiterst krachtig: de bevestiging dat je bij je partner blijft. De bevestiging dat je voor hem kiest en “in” bent in termen van jullie relatie. De bevestiging dat je van je partner houdt, ook al is misschien je realiteit dat het nu niet lekker gaat voor je, maar dat je onveranderd het beste ervan wilt maken. Mannen zijn net zou bang hun vrouw te verliezen als vrouwen bang zijn hun man te verliezen. En die angst is paradoxaal genoeg één van de dingen die voeding geven aan het gedrag dat juist ook weer bijdraagt aan verwijdering … alles uit (wanhopige, onwetende) pogingen tot zelfbescherming.

Tot slot

Ik begrijp: veel, zo niet alles, van wat ik hierboven voorstel om van jouw kant te gaan doen, is waarschijnlijk precies datgene wat jij zelf zo hard mist. En hiermee eenzijdig aan de slag gaan kan voeding geven aan het idee dat het “telkens” op jou neerkomt om dingen te verbeteren. Graag wil ik benadrukken dat deze uitnodiging tot dit experiment NIETS te maken heeft met een verondersteld idee dat één van beide partners meer oorzaak zou zijn van wat een van beiden of beiden missen in hun relaties dan de ander. Mocht je man zijn en dit lezen, de uitnodiging geldt evenzeer voor jou.

Het is een uitnodiging om het heft in eigen handen te nemen. Een uitnodiging om gebruik te maken van de enige controle die we hebben (tot op zekere hoogte 😉 ) … de controle over onszelf. Een uitnodiging om in elk geval te doen wat in ons eigen vermogen ligt om de verbinding met onze partner te herstellen of verdiepen.
Zonder onszelf weg te geven of te verloochenen, met behoud van onze eigenheid, waardigheid en zelfrespect. Vanuit een plek waar we ons toestaan krachtig te zijn in onze kwetsbaarheid en kwetsbaar te zijn in onze kracht.

Ik hoor graag of dit een “aanlokkelijk” experiment is voor je. Als er dingen zijn die je niet duidelijk zijn, of dingen zijn die je weerhouden het experiment te gaan doen (gegeven dat er wel iets is dat je trekt om het te proberen), stel gerust je vragen hieronder.
Ik hoor zeker ook graag, als je er mee aan de slag gaat, hoe het je vergaat, wat je ervaringen zijn. Zowel als het wel werkt voor je, als wanneer het niet werkt voor je.  En ik ben heel nieuwsgierig hoe je je eigen vorm gevonden hebt om dit experiment te doen, wat wel werkt(e) voor je en wat niet werkt(e) voor je.

Bij deze vast mijn bewondering en waardering voor je MOED!

Veel plezier, Henny

Credits: foto’s via Pixabay.com 

Overvloed: weinig nodig – veel verlangen

Weinig nodig - veel verlangen

It feels so good to know
that there is little that I need
yet so much to long for …

Het voelt heerlijk om te weten dat er zo weinig is dat ik hoef en zo veel om te willen. Eén van die wondermooie paradoxen van het leven. Om te ontspannen in het spanningsveld van zijn met wat is, weten dat het goed is en uitkijken naar meer, genieten van verlangen. Misschien is dat wel wat overvloed is … oneindig genoeg zijn, hebben – en tegelijk oneindig verlangen naar meer …

Credits: foto door utoplec (via Morguefile.com)

Loslaten loont

Het geschenk van loslaten

Op 12 november stuurde ik alle mensen in mijn mailing bestand een wat bijzonder bericht, waarin ik hen uitnodigde te overwegen zich uit te schrijven voor mijn nieuwsbrieven. Het bericht had als onderwerp ‘Zonder opsmuk …’ en je kunt het hier lezen als je wilt.

Dit resulteerde onder meer in meer dan 100 uitschrijvingen, maar vooral ook in een hartverwarmende respons op mijn bericht, ook van uitschrijvers. De hele “actie” rond het “opschonen” van mijn mailing bestand heeft mij veel gebracht. Een proces van loslaten dat vele geschenken voortbracht. En die deel ik hier graag met je.

Loslaten loont - het geschenk van loslaten

Verbinding

De hele actie heeft mij opnieuw bevestigd en helder gemaakt wat één van de top prioriteiten is in mijn leven nu: verbinding. En dat was een van die leuke dingen: ondanks de uitnodiging uit te schrijven, heeft het nieuwe momenten van verbinding gegeven en ook de verbinding met velen verdiept, of ze nu uitschreven of bleven …”

Voeding

Zoals ik al zei, ik ontving vele reacties en ze waren zonder uitzondering werkelijk hartverwarmend. De genereuze respons was zeer voedend. In dit verband vond ik het mooi afgelopen dagen op Facebook een post van Eckhart Tolle te zien, waarin hij deelde:

“Nor failure nor success has the power to change your inner being.”

Ik leer steeds meer dat wat ik een deel van mijn ziet als “falen” of als “succes”, als “kritiek” en “afwijzing” of als “compliment” en “waardering”, beiden niets zeggen over mij, over wie ik ben. En toch is genereuze, positieve respons voedend. Zolang ik me er maar niet mee identificeer. Het door me heen laat stromen. Zoals fysieke voeding. Het fysieke wezen dat we ook zijn heeft voeding nodig. Niet alleen in de vorm van eten. Ook in de vorm van aandacht, aanraking, waardering. Het is heerlijk om dat te ontvangen. Er van te genieten. En dat heb ik gedaan … 🙂

Oefening

Het was ook een oefening in het omgaan met wat een deel van mijn systeem ervaart als afwijzing. En fijn om te merken hoeveel daarin al is veranderd sinds ik enkele jaren geleden begon met het schrijven van nieuwsbrieven. Waarbij ik elke “negatieve” reactie en uitschrijving ervoer als een steek in mijn hart. Als een aantasting van wie ik ben, of beter: wie dat deel denkt dat het is of zou willen zijn. Het deel dat voortdurend vergelijkt. Dat voortdurend maatstaven buiten mezelf zoekt om de eigen waarde te bepalen. Het deel dat zich zo snel afgewezen en waardeloos kan voelen.
Ik merkte dat ik dankbaar kon zijn voor elke uitschrijving en dat ik de afwijzing die dat deel van mij soms ook voelde, kon laten zijn, zonder me er tegen te verzetten. Het was een pracht oefening om ook dat deel van mij weer meer te omarmen.

Bevestiging

… dat eerlijkheid, openheid, directheid wordt gewaardeerd. Eenvoud. Zoal in de inhoud, als in de vorm. Er was ook een vragenlijst gekoppeld aan het bericht, waarin ik enkele vragen stelde over de wensen van lezers in relatie tot mijn nieuwsbrieven. Schrijven uit mijn hart en in de vorm in “plain text”, dus inderdaad “zonder opsmuk” had de grootste voorkeur. Wat – welk wonder – zo resoneert met wat mijn eigen voorkeur heeft. Nou, ik vind het ook leuk om mooie plaatjes te zoeken en een in mijn ogen fraaie layout te knutselen. Tegelijk merk ik, nu ik het meer doe, – ik heb sindsdien alleen nog “platte tekst” berichten verzonden – hoe fijn ik het vind om me simpelweg alleen op de inhoud te richten.
Deze voorkeuren zijn voor mij ook een bevestiging dat ik meer en meer in resonantie ben met mijn lezers, en mijn lezers in resonantie met mij. Een bevestiging van de werking van de Wet van Aantrekking …

Inzicht

Het is al geruime tijd – al jaren – dat ik voor mezelf helder probeer te krijgen hoe ik de zakelijke kant van mijn werk kan invullen. Hoe ik bijvoorbeeld marketing, verkoop, communicatie kan doen. Op een manier die bij mij past, bij wie en wat ik wil zijn. Bij hoe ik mij wil verhouden tot anderen.
Ik heb mij behoorlijk intensief georiënteerd op datgene wat allerlei goeroes op gebied van online marketing en de zogenoemde “personal development industry” verkondigen. En het zat nooit lekker bij mij. Soms paste ik wel eens wat – veelal halfslachtig – toe, maar ik liet dat dan snel ook weer los. Voelde niet goed. Niet passend bij mij. Dat was (en deels is) wel een dilemma voor me. Hoe kan ik  op een integere manier zorgen dat degenen die er baat bij kunnen hebben ook op de hoogte zijn van mijn diensten?
Zo is één van de dingen die absoluut niet goed voelen voor mij is de marketing “techniek” om mensen het gevoel te geven dat ze een probleem hebben, dat ze iets missen (en dat gevoel te versterken), om vervolgens … HALLELUJA! … “de” oplossing aan te bieden. Daarbij tevens een gevoel van schaarste creërend, en druk uitoefend (het is nu of nooit).
Dit bracht mij tot de wens om wat ik “IM” noem te beoefenen … “Integrity Marketing”. En behalve een afkorting voor “Integrity Marketing”, kun je “IM” ook uitspreken als “I AM”. Wat gelijk alles zegt over deze vorm van marketing – een uitdrukking van wie ik ben en wil zijn. Marketing die volledig transparant is. Volledig in lijn met hoe ik mij wil laten zien en hoe ik mij tot anderen wil verhouden.
Nou, hoe is dat? Ik zal hier simpel herhalen wat ik in mijn 1 januari nieuwsbrief schreef:

“Ik wil in elk contact met anderen ECHT zijn, mijn waarheid spreken, vanuit een liefdevolle, “compassionate” plek. Ik wil in elk contact met anderen “upliftend” zijn. Ik wil het beste zien in ieder met wie ik in contact kom. En alleen dingen doen, zeggen, die hen ondersteunt zich beter te voelen over zichzelf. En zo wil ik ook naar mijzelf kijken, met mezelf omgaan. Zacht met mezelf, zacht met anderen. En eerlijk.”

Met andere woorden: bekrachtigend (“empowering”). Op geen enkele wijze mensen omlaag halend, kleiner makend, zich minder, niet genoeg doen voelend. Op geen enkele wijze toevoegend aan hun zorgen en angsten. Dat betekent tevens: geen enkele druk uitoefenen. Uitstralen dat alles goed is nu. Dat er alleen vrijheid is. En keuze. Dat elke keuze die iemand maakt OK is. Het betekent ook dat ik vertrouw dat iedereen in staat is om verantwoordelijkheid voor zichzelf te nemen en dat elkeen zal weten, of in staat is te weten, wat het best voor henzelf is op enig moment, in welke fase van hun leven dan ook.
Ergo … uitingen die een “marketing” karakter hebben, hebben wat mij betreft de intentie om te verbinden, te integreren, toe te voegen. De intentie om te laten ontspannen, ruimte te geven, ontvangers zich beter te laten voelen. Zich gezien, begrepen te doen voelen.
Mm, de intentie is goed en stevig … vergt van mij zo nu en dan wel nog een en ander. Zoals zelf niet uit angst of gevoel van tekort handelen … (ook ik ben ‘werk in uitvoering’ 😉 )

Oh ja, praktisch betekent dit dat het zwaartepunt in mijn communicatie op de inhoud ligt. Vertrouwend dat, zoals een van de lezers mij schreef, men me wel weet te vinden in momenten dat ik van dienst kan zijn.

Tot slot

Al met al vele mooie verrassingen die zich ontvouwen hebben uit de spontane actie om een “opschoon” actie te doen. Van uit het verlangen te willen schrijven voor mensen die het ook willen lezen, voor wie wat ik schrijf van waarde is, en die er ook de tijd voor hebben. Voor wie mijn nieuwsbrieven niet het volgende “to do” op hun overvolle lijstje is.

En er was meer, een diepere laag van loslaten, ook in de meer persoonlijke, privé sfeer. Daarover misschien een ander keer meer …

Ben je zelf nog niet ingeschreven op mijn nieuwsbrieven en je wilt dat wel: je kunt je hier aanmelden: inschrijven nieuwsbrief.
En als je wilt … hieronder kun je reacties kwijt. Ik lees ze graag!

Relatie redden door herkennen 3 destructieve patronen

Liefde in het slop en wil je je relatie redden?

Het herkennen van drie destructieve patronen kan verloren intimiteit herstellen en je relatie redden.

Relatie redden - Twee ZwanenAls we in een nieuwe relatie stappen, voelen we ons sterk aangetrokken tot onze nieuwe liefde. We voelen ons innig verbonden en ons hart voelt warm en open. We voelen ons thuis, veilig en durven kwetsbaar te zijn, we durven ons echt te openen.

Hoe kan het gebeuren dat dat – soms zo snel al – kan veranderen, dat de band van liefde en gekoesterde intimiteit lijkt te verdwijnen en ruzies en afstandelijkheid hun plaats innemen? Hoe kan het gebeuren dat zoveel relaties in de loop van de jaren veranderen in een emotioneel strijdperk, in extreme gevallen zelfs slagveld of een een dorre woestijn, of kille ijsvlakte? Hoe kan het dat de partner waar je zo van houdt, zo onbereikbaar voor je geworden lijkt?

Lees hieronder hoe je 3 destructieve patronen kunt herkennen en zo je relatie redden kunt. En dat al deze patronen alleen een signaal zijn van een intens, onbeantwoord, wanhopig verlangen.

Intimiteit vermoordt intimiteit

Dat is een rare zin niet waar? En toch zit er veel waarheid in. Datzelfde waar we zo naar verlangen, de intimiteit die ons verbonden doet voelen met onze liefde, de veiligheid die deze intimiteit mogelijk maakt, kan tegelijk de doodsteek zijn voor diezelfde intimiteit en verbondenheid.

Hechting is een overlevingsbehoefte

Blijkbaar is hechting, ons emotioneel verbonden voelen, niet alleen voor kinderen een fundamentele behoefte. Ook voor volwassenen is het een diep, natuurlijk verlangen dat gerelateerd is aan onze overlevingsinstincten. Wanneer de diepe emotionele band met onze liefdespartner bedreigd wordt ontstaat er een oerpaniek. Dr. Sue Johnson stelt in haar boek ‘Hou me vast’ dat het verlangen naar emotionele verbondenheid (“hechting”) zelfs de behoefte aan voedsel of sex overschaduwt! Waarbij het interessant is dat troost of afleiding vinden in de koelkast of de volgende vrijpartij vaak een veel gepraktiseerde remedie zijn voor de pijn van ervaren gebrek aan verbonden voelen.

De gevaren van veiligheid

Weer zo’n gekke zin. Toch een paradox die zeker in relaties opgeld doet! Het is heel normaal om in hechte relaties meer conflicten te hebben. Juist omdat ze zoveel veiligheid bieden. Omdat we ons veilig voelen bij onze partner durven we ons meer open te stellen, we laten onze partner dichterbij dan anderen en we laten meer van ons zelf zien. Dit maakt dat we ons kwetsbaarder voelen en makkelijker getriggerd kunnen worden. Ken je het dat juist de persoon waarvan je het meest houdt het meest op je gevoelige knoppen kan drukken?

Een ander aspect is dat velen van ons in het verleden zo hun butsen hebben opgelopen in intieme relaties. En zo hun periodes gekend hebben waarin ze die verlangde verbondenheid hevig ontbeerd hebben. Wellicht zelfs door hun ervaringen zijn gaan twijfelen of ze wel waardig genoeg zijn voor een hechte relatie. Of ze goed genoegd zijn om van gehouden te worden. De veiligheid van een intieme relatie brengt ons behalve in contact met het verlangen naar die verbondenheid ook in contact met de pijn van het gemis ervan en de angst het niet waardig te zijn. Wat ons vervolgens weer kan doen sluiten (als we dit mechanisme niet kennen!).

De veilige verbondenheid met onze partner is zo belangrijk voor ons dat we, als het ware uit doodsangst, heel heftig kunnen reageren als we deze dreigen te verliezen. Waarbij we in patronen verstrikt kunnen raken die ons nog verder van onze partner verwijderen – en soms ook van ons contact met ons eigen verlangen aan die verbondenheid. Terwijl we in deze – eigenlijk wanhopige – destructieve strategieën terecht komen en denken dat we vechten voor onze eigen overleving, zijn we niet meer bewust dat wat we missen de verbinding is en wat we het meest nodig hebben toenadering.

Hoe kun je nu je relatie redden als deze in het slop is geraakt en je partner en jij verwijderd zijn geraakt van elkaar? Als er inderdaad sprake is van een emotioneel strijdperk of emotionele woestijn? Of erger, een slagveld of ijsvlakte!

Destructieve patronen herkennen

Relatie redden - Ruziend Stel

De eerste stap die je kunt maken is beseffen dat je behoefte hebt aan toenadering, dat wat je mist emotionele verbinding is. En vervolgens herkennen hoe je reageert op dreigend verlies van die veilige verbinding.  Hieronder vind je drie meest voorkomende destructieve patronen, zoals Dr. Sue Johnson ze in haar boek ‘Houd me vast’ beschreef, als resultaat van decennia lang observeren van stellen in vastgelopen relaties. Zij noemt het “duivelse dialogen”.

1. aanvallen – aanvallen

Dit is het patroon van aanval en tegenaanval. Ruzie maken. De pot verwijt de ketel. De ene partner beschuldigt de andere partner van iets en de ander beantwoordt met een volgende beschuldiging. Er wordt niet geluisterd naar elkaar, er wordt geprobeerd om te “scoren”. Het moet duidelijk worden wie de oorzaak van de problemen is – en dat is natuurlijk de ander (“niet ik, maar jij”).
Het zoeken van de dader, het proberen aanwijzen van de schuldige is vruchteloos omdat het het gevoel van onveiligheid versterkt en het gemis van verbondenheid (en angst voor verlies van de ander) alleen maar groter maakt. En een spiraal in stand houdt van steeds heftiger over en weer beschuldigingen en verwijdering.
Overigens maakt het niets eens zoveel uit of je dit spelletje werkelijk uitleeft, of vooral in je hoofd speelt en het verwijten maken meer een interne dialoog is – het is allebei even killing …

2. aanvallen – terugtrekken

In dit tweede patroon, dat vaak volgt op het vorige, volgen beide partners elk een andere zelfbehoud strategie. Het is een soort rolverdeling waarbij de een eist en de ander zich terugtrekt. De een klaagt en aanvalt en beschuldigt en de ander steeds meer volhardt in stilzwijgen, afstand nemen en onbereikbaar worden. Het kan zich ook uiten in vitten en verdedigen. Vaak heeft elk van beiden een vast rol in dit spel, maar de rollen kunnen ook wisselen afhankelijk van een situatie.
Eén partner gaat de ander steeds meer op de huid zitten, als een hevig protest tegen het uitblijven van emotionele respons en verlies van verbondenheid. De ander voelt zich telkens tekort schieten en sluit zich steeds meer af voor de onaangename gevoelens, zowel de eigen als die van de partner. Zowel het aanvallen en eisen als het zwijgen en terugtrekken zijn contraproductieve reacties op gemis van nabijheid, op aantasting van de veiligheid van thuis voelen bij de ander. Beiden voelen zich niet gezien en wanhopig alleen. Ook dit patroon is als steeds heftiger trappelen in drijfzand, steeds verder wegzakkend.

3. terugtrekken – terugtrekken

Als beide vorige noodstrategieën niet werken kan het punt komen dat beide partners het opgeven, beiden trekken terug. Ze verstijven en vluchten. In het gunstigste geval uitmondend in een emotionele woestijn, een relatie die uitgedroogd en verdord is, maar in extremere gevallen een kille, vijandige ijsvlakte kan worden.
Elke partner heeft het opgegeven de ander nog te kunnen en willen bereiken en de relatie ademt een dorre hopeloosheid uit. Afgestompt, uitgeput, gedesillusioneerd. Afgesneden van de eigen gevoelens en behoeftes en van die van de ander. Intimiteit is uitgedoofd en de omgang is mechanisch, functioneel (als niet vijandig). Mogelijk soelaas en troost zoekend in verslavingen of andere relaties.

Zit je in één van deze patronen? Of zie je dat je ze meerdere hebt doorlopen? Herken je dat je werkelijke behoefte is om dichterbij te komen, om de verbinding te herstellen? Wil je je relatie redden? Het (h)erkennen van deze destructieve patronen, bij voorkeur in het moment dat je ze uitleeft, is een eerste stap!

Je relatie redden

Relatie rdden - Miss YouZie je hoe deze patronen geworteld zijn in onze meest primitieve overlevingsresponsen? Dat geeft aan hoe stressvol verlies van verbinding is, aangezien deze responsen (vechten – vluchten – bevriezen) automatismen zijn in situaties die ons autonome zenuwstelsel als levensbedreigend ervaart.

Al deze patronen verhullen de werkelijke behoefte: toenadering. Herstel van de emotionele verbondenheid. Liefdevolle intimiteit. Gehoord worden, gezien worden, gevoeld worden. Je veilig voelen bij de ander, vooral in je kwetsbare momenten. Weten dat de ander er voor je is als je deze nodig hebt.

Stap 1 – Herken je patroon (of patronen)

Wil je je de intimiteit herstellen en je relatie redden, of verbeteren, dan kun je beginnen met het herkennen van deze patronen. Door je bewust te worden dat je in een destructieve overlevingsstrategie gevangen zit kun je er geleidelijk met meer afstand naar kijken. Wellicht wil je met je partner delen wat je je bewust geworden bent.

Stap 2 – Erken je behoefte

Ga na wat je werkelijke behoefte is op het moment dat je aanvalt of terugtrekt. Wees je bewust dat het verlies van verbinding je primitieve overlevingsmechanismen triggert en dat wat je werkelijk wilt herstel van verbondenheid is. Dat je je veilig wilt voelen bij je partner en je aandacht van de ander nodig hebt.
Misschien kun je ook dit met je partner delen, de ander laten weten wat je werkelijke verlangen is, laten weten wat je mist en nodig hebt.
NB: dit kan een lastige stap zijn! Het kan je in contact brengen met de pijn van onvervulde behoeften en onveiligheid die je gevoeld hebt op momenten dat je kwetsbaar voelde en steun nodig had en deze niet kreeg.

Stap 3 – Weet dat jullie beiden in hetzelfde schuitje zitten

Weet dat je partner met hetzelfde probleem worstelt als jij. Ook al uit zich dat wellicht anders dan bij jou. Weet dat het verlangen van je partner in de grond hetzelfde is als dat van jou: behoefte aan verbinding, zekerheid bij je terecht te kunnen. En weet dat de angst van je partner dezelfde is als de jouwe: de angst om jou te verliezen.
Het besef dat jullie beiden in hetzelfde schuitje zitten, ook al uiten jullie dat mogelijk anders, erkennen dat de ander jou waarschijnlijk net zo graag wil en hard nodig heeft als jij je partner, kan helpen om te stoppen met verwijten maken en een schuldige te zoeken.

Stap 4 – Stap uit het patroon

Dit is vaak de moeilijkste stap. Kijk of je jezelf kan betrappen als je in het patroon zit, als je ziet dat het destructieve mechanisme actief is. En trap op de rem. Kijk of je kunt stoppen, of je eruit kunt stappen. Kijk of je even stil kunt worden, innerlijk stil, en contact kunt maken met wat het is wat je werkelijk wilt en nodig hebt. Bewust dat je behoefte aan verbinding je drijft.
Nu, dit is vaak niet eenvoudig, omdat het moed vraagt om dit te doen, om als eerste te gaan. Stel er staan in een steeg twee aanvallers tegen over elkaar, beiden met een mes in de aanslag. Beiden hebben hun mes getrokken omdat ze zich bedreigd voelen, willen zich slechts beschermen. Eigenlijk wil geen van beiden de ander kwetsen, maar zijn ze allebei bang om gekwetst te worden. Wie laat als eerste zijn mes zakken? (Of wie verlaat het eerst de schuilplaats waar deze zich heeft verschanst?) Dat is een risico nemen. Het vergt dat je je kwetsbaar toont nog voor je zeker weet dat je veiligheid is gewaarborgd.

Stap 5 – Laat je zien

Om gezien te worden moet je wel zichtbaar zijn. Om beantwoord te worden in je behoefte is het nodig  dat deze kenbaar zijn. Als je in staat bent geweest om het destructieve patroon te herkennen en te stoppen, kun je eerste stappen maken tot toenadering. Tot herstel van verbinding. Door uit te spreken hoe je je voelt en wat je nodig hebt. Door te delen wat je mist en waar je naar verlangt.
Ook dit is niet altijd even eenvoudig. De vlam kan snel weer in de pan slaan. Het is een kunst om de eigen verlangens en gevoelens te delen, zonder een ander daar verantwoordelijk voor te maken, of zonder de ander het gevoel te geven dat deze iets verkeerd doet of tekort schiet. En maar al te gemakkelijk kan een verwijt of ressentiment zich verstopt hebben in onze woorden (of onze energie – want het maakt niet uit of we iets alleen voelen en denken of ook daadwerkelijk – al of niet in bedekte termen – uitspreken).
Deze stap vergt dat we leren communiceren vanuit ons hart.

Communicatie vanuit ons hart

Relatie redden - StelLeren communiceren vanuit ons hart is een reis op zich. Een heerlijk avontuur overigens. En HET medicijn voor een gezonde relatie. Of je het nu is omdat je relatie in het slop is en je wilt je relatie redden, of omdat je een mooie relatie hebt en je wilt deze nog weer een stap verder brengen, de verbinding nog verder verdiepen.

Vanuit het hart communiceren is een kunst, en ook een “practice”, iets wat verbetert met oefening. Het vraagt van ons dat we de stem van ons hart kunnen horen en vervolgens de vaardigheden hebben om vanuit het hart te spreken.

Ik hoop dat dit artikel je helpt om je relatie te laten floreren. Ik ben benieuwd om je respons te lezen. Voel je vrij hieronder je reactie en je eigen ervaringen te delen. Of om je vragen te stellen. Ik zal deze persoonlijk beantwoorden.

Je relatie redden lukt niet altijd zonder hulp!

De tips hierboven in de praktijk brengen valt vaak niet mee. Zeker niet als er een langere geschiedenis is van conflict en van inslijten van destructieve patronen. De beste wil van de wereld en zelfs de grootste liefde legt het daar soms toch  bij af.

Hoewel je het uiteindelijk allemaal zelf te doen hebt samen, hoef je het niet alleen te doen! Het is absoluut niet nodig om je te schamen voor het inroepen van ondersteuning. Dat is juist een teken van kracht! Het is wijs om te weten wanneer we beter om hulp vragen.

Als je al zoveel geprobeerd hebt, blijf dan niet doormodderen. Via de knop hieronder kun je een kosteloos intake gesprek aanvragen waarin ik samen met jou of jullie bespreek hoe je je relatie weer in beter vaarwater kunt brengen en hoe ik daarbij kan helpen. Dit kun je doen als je nu eerst zelf wil kijken wat je kunt doen, als je samen aan de slag wilt of als je nu in een crisis zit en je wilt je relatie redden.

Hoe Kan Ik Mijn Relatie Redden?

PS Lees vooral ook de verhalen van anderen hieronder. Je ziet dat je niet de enige bent in waar je tegen aanloopt en zult veel herkenning vinden. Regelmatig krijg ik van lezers terug hoe het lezen van de ervaring van anderen en mijn antwoorden hun relatie terug op het spoor heeft gebracht. Misschien vindt ook jij er al aanknopingspunten om je relatie naar een beter plan te brengen, of kun je je relatie redden als jullie in zwaar of ijzig weer zitten. En wil je daar hulp bij, aarzel dan niet om kosteloos een gesprek aan te vragen.

Noot
Dr. Sue Johnson noemt de drie patronen in haar boek “duivelse dialogen” en geeft er de namen “Zoek de boef” (1), “Protestpolka” (2) en “Verstijf en vlucht” (3) aan.

Bronnen
Dr. Sue Johnson – ‘Hou me vast‘ (‘Hold me thight‘)
Foto’s: PixaBay

Jezelf waardeloos voelen is ok

Jezelf waardeloos voelen is OK

Rotte wortels uitgraven?

Feeling Unworthy

Deze vraag kreeg ik per e-mail:

“Ik ervaar vaak een gevoel van minderwaardigheid, waardeloosheid en daarmee onbegrip naar de reden, het nut van mijn bestaan. Er is mij eens gedeeld dat dit belangrijke gevoelens, ervaringen zijn die ervaren mogen worden, uitgenodigd, wellicht om ze te laten (op)branden in het licht van waarheid..? Feit is dat ik deze gevoelens als niet fijn ervaar. Bij re-focussing, zoals beschreven in jouw attachment komt er bij me op: negeer ik de belangrijke boodschap niet, ga ik niet weg bij die belangrijke wortel die doorzien (moet…) mag worden? Voelt trouwens meer als moet dan mag voor mij merk ik…  Zodra ik me bezig ga houden met re-focussing krijg ik het gevoel iets te ontlopen, die rotte wortel zit daar nog, de reden van met stress opstaan in de morgen, misselijkheid, pijn in mijn maag, gedachten over werk brengen spanning, maken me moe en ziek. Jij schreef mooi, ik ga nergens van weg, ik ga ergens naartoe, voelt goed, en, hoef ik die rotte plek niet te verzorgen, kan ik daar wel weg…?”

De vraag ontsproot onder meer uit een document dat ik na een eerder vraag had verzonden, met een samenvatting van mijn begrip van Abraham-Hicks over de Law of Attraction (Understanding of Abraham teachings).

Het zette me aan het denken – hier is mijn respons, die de ontvanger erg raakte:

Dank je voor je vraag. Nodigt mij ook weer uit om te onderzoeken … 🙂

Mijn begrip van Abraham-Hicks over re-focus is deze:

1. Abraham-Hicks nodigt ons uit om een “probleem” aan te pakken vanuit de Vortex of “from a high flying disc“.
M.a.w. de uitnodiging is om onze aandacht voor de gedachte of de werkelijkheid die het “negatieve” gevoel oproept los te laten en te focussen op iets waardoor we ons beter doen voelen (en ook een verschuiving van machteloos naar verdrietig naar boos zijn “verbeteringen” in het Abraham-Hicks concept)
Dus zoals ik het begrijp gaat het niet zozeer om het weg focussen van een onaangenaam gevoel, maar van de gedachte of van de omstandigheid die het gevoel oproept of triggert

2. Het concept van “lay new pipes
Ook dit concept nodigt ons uit niet te gaan graven en oude “beliefs” te veranderen, maar nieuwe beliefs te omarmen en oefenen.
(naar de analogie van de vijver waarin het water niet meer helder werd omdat de buizen van de filter of schoonmaakinstallatie verstopt waren – ipv proberen die buizen schoon te maken, is het idee om die buizen simpelweg te laten liggen en nieuwe, open pijpen aan te leggen)

3. Abraham-Hicks nodigt m.i. NIET uit om onze gevoelens, onze emoties te ontkennen of weg te drukken, integendeel!
Ook in de Abraham teachings wordt benadrukt dat alle emoties OK zijn, ze zijn ons kompas, onze indicatoren. Christian Pankhurst zegt het ook mooi:
Emotion is the contrast between where you are and where you want to be.
Vanuit Heart IQ (en ook andere filosofiën) is het idee dat emoties plezierig zijn zolang ze gevoeld worden, mogen stromen. Als het “negatief” gelabelde emoties zijn, maken ze ons duidelijk dat er een niet vervuld verlangen is. En nodigen ze ons uit contact te maken met dat verlangen.

Nu naar wat je deelt hieronder. Ik beantwoord dat eerst v.u. Heart IQ perspectief.

Gevoelens van minderwaardigheid en waardeloosheid ontstaan in onze vroegste jaren. Jaren waarin we ons “slecht” voelen (wat we ook alleen als “slecht” ervaren omdat we zien dat onze verzorgers deze gevoelens afkeuren of proberen te neutraliseren) gaan verwarren met “slecht” zijn: “Ik ben verdrietig, dus ik doe iets niet goed”. Terwijl verdriet een heel normale, gezonde emotie is om verlies te verwerken en integreren. En zo heeft ELKE emotie een gezonde, helende, beschermende functie.

Pijnlijk van de dynamiek van het ontstaan van gevoelens van minderwaardigheid en waardeloosheid (in Heart IQ “core unworthiness” genoemd) is dat het zo ondraaglijk is, dat we er ons voor gaan afsluiten en patronen ontwikkelen om dat niet te voelen. Daarmee sluiten we ons echter tegelijk ook af voor wat we graag ontvangen, aandacht, liefde, o.m. omdat we denken dat we dat niet waard zijn en het ontvangen ervan ons paradoxaal genoeg in contact brengt met onze gevoelens van niet waardig zijn.
Natuurlijk is het niet fijn om gevoelens van minderwaardigheid, waardeloosheid te ervaren! En we doen alles, o.m. allerlei spirituele praktijken, om er van weg te komen. Maar vrijwel alles wat we doen blijkt vaak uiteindelijk vooral een bevestiging van die minderwaardigheid en waardeloosheid gevoelens.
Overigens heb ik zelf ervaren dat ik soms in een staat van zijn ben beland waarin deze gevoelens min of meer neutraal zijn, of zelfs verlichtend. Heeft ook zo zijn risico’s trouwens … 😉

Eén van de wortels van lijden bij veel mensen is in mijn perspectief het idee dat er een “hoger” doel of nut of reden van bestaan is.
Ik hou van de Abraham-Hicks en Heart IQ visie hier op:
de reden van ons bestaan is om vreugde (JOY) te ervaren.
En het resultaat daarvan is “expansion”. Niet “groei” vanuit “spiritueel” licht, dat we iets zouden moeten worden dat we nog niet zijn … maar simpelweg uitdijing, zoals het heelal uitdijt. Niet omdat we niet OK zijn zoals we zijn, maar omdat dat onze natuur is, om uit te dijen. Om meer te willen. Om nieuwsgierig te zijn. Om nieuwe ervaringen te willen ondergaan.

Jezelf waardeloos voelen is OK

Hier is een wat hard statement van mijn kant, voor waar ik sta nu: ik denk dat het waarschijnlijk niet mogelijk is om de gevoelens van minderwaardigheid en waardeloosheid kwijt te raken en dat de pogingen daartoe onze ellende en lijden alleen maar vergroot. We zijn OK, ook als we ons soms minderwaardig of waardeloos voelen. En we kunnen leren om ons leven en handelen daar niet door te laten bepalen. We kunnen leren dat we niet “slecht” of “verkeerd” zijn als we (soms of vaak) deze gevoelens hebben. We kunnen leren dat we niet gefixt, gerepareerd of gehealed te hoeven worden om die reden.

Interessant dat je schrijft dat het doorzien van die “belangrijke wortel” vooral als MOETEN voor je voelt. En re-focussen iets oproept bij je van “ontlopen”. Klinkt voor mij als een vibratie van ontzettend je best doen.
Van “ik ben niet ok, en als ik nu maar hard genoeg werk en de juiste dingen doe, dan word ik ok” en “als ik niet hard genoeg werk, niet genoeg mijn best doe, dan ben ik niet ok”.

Hier is mijn uitnodiging voor een nieuwe overtuiging, een ander belief:
Er zijn geen rotte wortels in jou. Er is niets wat je hoeft te laten (op)branden in het licht van de waarheid. De waarheid is dat jij nu ok bent zoals je bent, met alles wat er op en aan je en in je zit.

Re-focussing hoef je niet te doen … maar als je het leuk vindt er mee te spelen, mee te experimenteren, kijk eens wat er gebeurt als je het wel doet.

Als je ‘s morgens opstaat met stress en misselijkheid en pijn in je maag, en je denkt: wat is voor mij nu de weg van de minste weerstand? Wat doet mij nu, al was het maar een klein beetje, beter voelen. Waar heb ik zin in? Wat is mijn verlangen? Welke gedachten voelen beter?

Nou, het zijn allemaal maar “musings” … geen harde “waarheden” die ik deel, uitnodigingen om te spelen … en je steeds meer vrij voelen om te voelen wat er is, is bovendien iets wat je lastig in je eentje kunt doen, alle spirituele praktijken en lessen van vele meesters ten spijt. Spirituele praktijken kunnen zeer behulpzaam zijn, maar de kern van onze pijn is ontstaan in relatie tot / met anderen, en kan het makkelijkst geheeld worden in relatie tot / met anderen, in het veld van liefdevolle, accepterende aandacht.

E-mail 29 juli 2014 – geplaatst met toestemming

PS

Om rotte wortels van een boom aan te pakken zouden we hem moeten uitgraven … terwijl een boom die goed verzorgd wordt eenvoudig nieuwe, gezonde wortels groeit.
Te veel graven zou waarschijnlijk vooral het gevolg hebben dat de boom kans heeft om te vallen …

Roots fallen tree

Jezelf waardeloos voelen is ok, het is heel normaal dat dergelijke gevoelens soms boven komen drijven … het betekent niet dat je waardeloos bent, het betekent slechts dat je je soms zo voelt – en je bent niet de enige! Het mooie: zo’n moment van jezelf waardeloos voelen kan de poort zijn naar contact maken met je essentie van waardig zijn, het soort waardig dat vanzelfsprekend is, waar je niets voor hoeft te doen. De waardigheid van de unieke persoon die jij bent, waarvan er geen tweede is in dit universum.

Heb je ook een vraag?

Stel hem hieronder of stuur hem naar coach@hennycramers.com.

Reactie

En … ik ben nieuwsgierig naar je respons! Je reactie is welkom, schrijf hieronder wat jou raakt bij het lezen over je waardeloos voelen en twijfels over de reden, het nut van je bestaan.

Inspiratie en coaching voor succesvolle nieuwetijds relatie