Alle berichten van Henny Cramers

Intimiteit – spel van toenadering en verwijdering

Intimiteit – dichtbij zijn fijn of beangstigend?

Intimiteit - spel van toenadering en verwijdering

Het thema van de Espacio Hart Cirkel op zondag 6 maart is intimiteit. Intimiteit onder meer in de betekenis van “into-me-you-see”. Emotionele nabijheid, door “bloot” te geven wat ons beweegt: wat we denken, wat we voelen. Dichtbij zijn in de zin van meer van onszelf te laten aan een ander te laten zien en een ander toelaten om meer van zichzelf aan aan ons laten zien. Werkelijk aandacht geven en ontvangen, en binnen laten komen, voelen, wat dat met ons doet.

Een dergelijke nabijheid, “naaktheid”, kan kwetsbaar voelen. En kan allerlei dynamieken in ons wakker roepen. Eén van die dynamieken wordt door Christian Pankhurst (Heart IQ) beschreven onder de noemer “Lenn’s Law”. Het fenomeen dat we neigen te sluiten als we ontvangen waar we naar verlangen. In het kort zegt deze wet het volgende:

Als we ons meer gaan openen, dan wordt automatisch een beweging om te sluiten geactiveerd om veiligheid te handhaven.

Het is een verdedigingsmechanisme dat actief kan worden bij het ontvangen van – voor ons systeem – te veel aandacht, liefde, intimiteit en overvloed. We sluiten dan ons hart en gaan uit verbinding wanneer we contact maken met onze diepste vreugde bij het binnen laten van wat ons werkelijk gelukkig doet voelen.

Er zijn veel redenen voor deze dynamiek, zoals bescherming tegen het voelen van de pijn van gemis in het verleden, bescherming tegen de angst weer te verliezen wat zo mooi voelt en dan weer gemis te ervaren, bescherming tegen gevoelens van niet waardig zijn, niet genoeg zijn.

Spel van toenadering en verwijdering

“Lenn’s Law” is één van de krachten in het spel van openen en sluiten, van iemand dicht(er)bij laten en weer wegduwen of afstoten, van uitreiken en toenaderen en weer terugtrekken en verwijderen. Voor velen even herkenbare als pijnlijke bewegingen in de dynamiek van onze relaties.

Een spel waarin we soms speelbal zijn van ons verlangen naar nabijheid en intimiteit, naar verbinding en werkelijk de ander voelen en gevoeld worden en anderzijds de angst voor (nog een) kwetsing, voor (opnieuw) het gevoel hebben niet te voldoen, of voor ons toch weer alleen te voelen.

Hoe kunnen we ons dan toch openen?

Intimiteit - openen door te weten hoe we sluiten

Het antwoord op deze vraag is haast ongelooflijk simpel: we kunnen leren onszelf meer en meer te openen, door te weten hoe we sluiten. We kunnen dat waar we zo naar verlangen in ons leven en in onze relatie(s) meer en meer toelaten, door te zien hoe we het buiten sluiten. Door onze eigen dymanieken te leren doorzien en werkelijk te doorvoelen. Zodat we een keuze hebben. Zodat we kunnen kiezen om weer te openen. En kunnen ontdekken wat we daarvoor nodig hebben. Hoe we kunnen zorgen voor de veiligheid die we nodig hebben voor de naaktheid en kwetsbaarheid die zowel emotionele, als spirituele en fysieke intimiteit met zich mee brengt.

De Hart Cirkel is een uitgelezen plek om hierover meer te leren. Om te ontdekken en om te experimenteren. In een VEILIGE setting. In het versterkte veld van de liefdevolle en gefocuste aandacht die de cirkeldeelnemers bieden.

Zondag 6 maart a.s. is er zo’n gelegenheid, tijdens de volgende Espacio Hart Cirkel in Nieuwegein, v.a. 13. 00 uur. Klik hier voor meer info.

Credits: foto’s door johnhain – Pixabay

Voor jezelf opkomen – 3 assertieve rechten

Voor jezelf opkomen – 3 assertieve rechten

Split Rock - Voor jezelf opkomenVoor jezelf opkomen is niet voor iederen even eenvoudig. In mijn coaching praktijk zie ik cliënten vaak in een spagaat tussen wegcijferen en egoïsme. Cliënten die het gevoel zichzelf voortdurend op te (moeten) offeren. En op momenten dat ze zichzelf wel meer op de voorgrond plaatsen voelen ze zich egoïstisch. Deze onplezierige innerlijke spanning gaat dan ook nogal eens samen met het gevoel tekort te schieten en schuldgevoelens. Jakkie!

Wat het er niet gemakkelijker op maakt is dat bovendien vaak communicatieve vaardigheden ontbreken om voor jezelf opkomen op een gezonde manier te doen. Dat is hen ook nooit geleerd en vaak zijn ze zelfs in het tegengestelde “getraind”.

Assertief alternatief

Het VERLANGEN dat bij deze cliënten komt bovendrijven laat zich samenvatten tot drie aspecten:

  • Zichzelf op de eerste plaats stellen, zichzelf belangrijk vinden
    en herkennen hoe ze anderen belangrijker maken, zichzelf wegcijferen en opofferen
    ⇒ dit vraagt om contact te maken met ons natuurlijk besef van WAARDIG zijn
  • Weten wat ze zelf willen,  hun grenzen kennen
    en leren om wat ze niet willen te vertalen naar wat ze wel willen
    ⇒ dit vergt om meer te VOELEN en fysieke signalen te leren vertrouwen
  • Voor zichzelf opkomen, grenzen stellen
    en in staat zijn te vragen om wat ze willen
    ⇒ hiervoor zijn eenvoudige COMMUNICATIE VAARDIGHEDEN nodig

Manuel J. Smith - Als ik nee zeg, voel ik me schuldig - 1975Het boek ‘Als ik nee zeg, voel ik mij schuldig’ van Manuel J. Smith gaf veertig jaar al geleden een haarscherpe analyse van deze dynamiek. En het laatste aspect, grenzen stellen en de communicatieve vaardigheden daarvoor, is een belangrijk ingrediënt van dit boek. Eerst legt Smith echter een fundament met 10 assertieve rechten, geboorterecht, die heel mooi aansluiten bij het eerste verlangen: contact met het aangeboren, natuurlijke waardig voelen.

De drie belangrijkste assertieve rechten

Wat het mensen onder meer zo moeilijk kan maken voor zichzelf op te komen, is hun gevoeligheid voor allerlei vormen van manipulatie. Dat is al jong aangeleerd. De levenslust en natuurlijke assertiviteit van kinderen is voor – om begrijpelijke redenen – minder levenslustige en controlebehoeftige volwassenen niet makkelijk te hanteren. Deze kinderlijke levenslust is echter zo groot, die laat zich niet zomaar dekselen. Volwassen hebben geleerd om – bewust of onbewust – stevige manipulatieve technieken toe te passen om hun kinderen in toom te houden. En ook om zich zo, en ook hun kinderen, te beschermen voor al of niet vermeend kwaad en onheil. Volwassenen hebben ons in onze kindertijd geleerd dingen te geloven, die ons meer kneedbaar maken. Beïnvloedbaar. En die maakten dat voor sommigen onder ons aanpassen een meer gewone staat van zijn werd dan het leven van onze eigen uniciteit en het volgen van onze eigen-wijsheid.

Hier zijn de drie belangrijkste assertieve rechten die het antidotum zijn voor deze aangeleerde afhankelijkheid (van andermans goedkeuring) en manipuleerbaarheid:

  1. Het recht over mezelf te oordelen en om niet aardig gevonden te worden.
  2. Het recht om niet “perfect” te zijn: om niet logisch en niet consequent te zijn, om fouten te maken en om het niet te weten.
  3. Het recht geen verantwoording af te leggen.

Deze drie grondrechten, geboorterechten, hangen prachtig samen en vullen elkaar perfect aan. Ze zijn een samenvatting van de tien rechten die Smith in zijn boek beschrijft. Ze betekenen dat we onze oren niet laten hangen naar wat anderen over ons denken en vooral waarde hechten aan wat we over onszelf denken.

Voor jezelf opkomen - Meisje met beer gaat eigen wegHeb je je al eens afgevraagd waarover jij een negatief oordeel over jezelf zou hebben, als er niemand anders op de wereld was? Als niemand jou zou zien? Zelf ben ik in situaties waarin ik negatief over mezelf dacht keer op keer tot de conclusie gekomen dat als ik anderen buiten spel zet, ik okay ben met mezelf in relatie tot dat onderwerp. Blijkbaar had ik een sterke gewoonte om de mening van anderen belangrijker te maken dan die van mezelf. En anderen buiten spel zetten – wat betreft hoe ik over mezelf denk – betekent gelijk dat de noodzaak om me te verantwoorden of mezelf te rechtvaardigen gelijk wegvalt. Waarmee ik bovendien, door dat niet meer te doen, anderen onthoudt van munitie om mij te manipuleren.

“Waarom?” … “Daarom!” … Punt.

Geen noodzaak (noch aanleiding) tot verdere discussie of argumentatie. Het mag helder zijn dat “perfect zijn” ook een perspectief buiten mijzelf is. Evenals “logisch” of “consequent” zijn, wat op de keper beschouwd vormen van perfectie zijn. Is het niet heerlijk jezelf te gunnen te doen wat goed, juist, voelt voor jou en elke uitkomst daarvan te zien als een resultaat? Om je op  je gemak te kunnen voelen om niet te weten? Ook als anderen je dan niet of minder aardig vinden? Zonder je te hoeven verantwoorden?

Grenzen stellen

Hoe doe je dat nu, je niet verantwoorden? Grenzen stellen en voor jezelf opkomen? Er zijn enkele communicatieve strategieën die je daarbij kunnen helpen. Zeker zolang de 10 assertieve rechten nog geen vanzelfsprekende gewoonte voor je zijn. Je leest in het volgende artikel hoe.

 Credits foto’s: Pixabay.com

Testimonial Relationship Coaching – Samantha and Tye

Relationship Bliss – Testimonial Relationship Coaching

The Power of Presence

When coaching men about their relationship I often hear that they don’t know how to deal with (sometimes intense) emotional states of their partners. All of them, without exception, want to help, want to be there for her. But they don’t know how, and sometimes even gave up out of frustration and feeling powerless.

And the simple secret is … they don’t have to DO anything! The only thing required to be there for their partner is to be PRESENT. Meaning: aware of their own body and feelings, while allowing their loving, accepting attention to be with their woman. Without trying or wanting to change anything. Just being (OK) with what is.

Video Testimonial Relationship Coaching

One of the things I specially love about this wonderful testimonial is how Tye shares being more at ease with Samantha’s emotions, now knowing and applying this simple secret. Feel free to witness how much ease and relaxation Tye and Samantha achieved with very simple practices .. 🙂

Relationship Bliss

Relationship Bliss is a 4 session online training / coaching program for couples that provides practical tools, practices and skills to deepen connection, increase intimacy and to prevent and navigate conflict.

But foremost and above all Relationship Bliss is about creating, experiencing more JOY, in your relationship and personally.

About Samantha and Tye

Samantha and Tye Moe are successful business owners, Samantha as a parenting coach (www.mad2glad.com) and Tye as a family chiropractor (www.healthyfamilymn.com). They were married since about 6 months when they decided to participate in the Relationship Bliss program to bring their wonderful relationship to yet another level.

Their goal was to be able to connect and stay connected on a deep level despite busy work schedules and at times little time to spend together. They also wanted to deepen intimacy and especially create even greater (emotional) safety to be there for each other and support each other.

As an introduction to the video testimonial I love to share some written feedback Samantha sent previously:

“Henny is my favorite relationship coach who took my husband and I to the next level in our relationship. He helped us connect deeply in ways I didn’t even know how to ask for and helped us solidify our foundation so things became easier, more graceful, and gentle between us. As you can imagine this seeps into every area of our lives together.”

Watch and listen how this 4 session training improved their relationship. I hope you enjoy it as much as I do. The warm and light hearted energy in this testimonial is an excellent reflection of the fun and playfulness during our sessions 🙂

Thank you, Samantha and Tye, for your open and generous sharing!

And please feel free to leave your comment or ask any question inspired by this video or about creating a fullfilling, love-full relationship below!

Veiligheid Eerst! – Voorwaarde voor Verbinding Herstellen in Relatie

Verbinding herstellen? Veiligheid eerst!

De verbinding herstellen in een relatie wanneer een partner van streek is, of nog erger, wanneer beiden dat zijn, kan een moeizame opgave zijn, zoals velen aan den lijve hebben ervaren. In het bijzonder omdat autonome fysiologische reacties in de weg kunnen zitten!

Safety First

Wat gebeurt er wanneer we ons gestresst voelen, wat betekent dat we ons niet veilig voelen? Ons systeem  is perfect uitgerust om – zonder onze bewuste aandacht – voortdurend te “scannen” op gevaar en om mogelijke bedreigingen te beantwoorden op een manier die ons overleven zeker stelt. Nu bevinden we ons als “ontwikkelde” mensen in de moderne maatschappij zelden in werkelijk levensbedreigende situaties. Echter, dit voorkomt niet dat sommige omstandigheden door ons zenuwstelsel als onveilig worden beoordeeld, reacties uitlokkend alsof ons leven werkelijk op het spel staat.

Hoe uit zich dat in onze relaties? Nou, een woordenwisseling, of een ruzie, of angst om de verbinding te verliezen zijn allemaal situaties die ons overlevingssysteem alarmeren. Hieronder volgt hoe dat werkt, volgens onderzoek van wetenschapper Stephen Porges

Sociaal gedrag onder invloed van fysiologie

Tijdens de evolutie van de mensheid ontwikkelden zich drie hiërarchisch georganiseerde systemen, elke boven op de ander, om gevaar het hoofd te bieden en ons weer veilig te doen voelen. Wanneer getriggerd door een bedreigende gebeurtenis, komen deze systemen van boven naar beneden in actie: eerst in een poging om vanuit het meest moderne (en geavanceerde) systeem te reageren. Dan, als dat niet de balans en een gevoel van veiligheid herstelt, wordt het volgende, oudere systeem geactiveerd. En als zelfs dan het gevoel van onveiligheid aanhoudt, wordt het oudste, meest primitieve systeem aangesproken.
(voor meer details over deze levensreddende programma’s, zoals beschreven in wat Dr. Stephen Porges “Polyvagal Theory” heeft genoemd, zie dit artikel of dit Wikipedia item)

Dit betekent dat we:

  1. Eerst reageren vanuit het “sociale betrokkenheid systeem”, dat ons ondersteunt om beter te luisteren, om oogcontact te maken en om te verbinden met anderen. Echter, we hebben een zeker basisgevoel van veiligheid nodig om dit systeem te laten functioneren. Als in die minimale veiligheid niet is voorzien, hebben nauwelijks of geen toegang tot dit meest verfijnde systeem en vallen we terug op het volgende systeem in de hiërarchie.
  2. Vervolgens poogt ons autonome systeem de veiligheid te waarborgen door te reageren vanuit het “adrenaline sympathisch systeem”, dat de meer instinctieve vecht of vlucht gedragingen mobiliseert. Wanneer ook dat ons geen geruststelling en een basisgevoel van veiligheid brengt, vallen we nog een niveau dieper terug in de hiërarchie.
  3. Tenslotte reageren we vanuit het “vagus systeem”, wat een bevriezing of afsluiting (stil legging) respons is.

Primaire reacties tot uiting in relatie dynamiek

Is dat niet hoe het gaat wanneer we ons gestresst, onder druk, niet gerespecteerd, genegeerd of gekwetst voelen in een relatie? Dat we eerst een poging doen vanuit betrokkenheid , door te praten, door uit te reiken, om tot begrip en overeenstemming te komen (verbinden), en dat we wanneer dat mislukt neigen om – vaak ongewild en onbedoeld – te beginnen met argumenteren, manipuleren, bekvechten, forceren of misschien contact uit de weg gaan, afstand houden of vertrekken (vechten of vluchten). En wanneer dat alles ons gevoel van veiligheid niet herstelt (wat het niet doet), kan het gebeuren dat we mettertijd ten prooi vallen aan depressie of burnout (bevriezing of afsluiting). Waarbij onze systemen stil gelegd worden, hun functioneren gereduceerd tot een minimum, om een restje energie beschikbaar te houden voor overleving.

Kun je zien hoe dit samenhangt met drie veel voorkomende destructieve patronen in relaties, met de eerste twee (‘aanvallen-aanvallen’ en ‘aanvallen-terugtrekken’) als voorbeelden van de vechten of vluchten reactie, en de derde (‘terugtrekken-terugtrekken’) als een voorbeeld van de bevriezing of stillegging respons. Natuurlijk kan het tweede patroon (‘aanvallen-terugtrekken’) ook een mix zijn, als één partner overwegend in aanval modus is en de ander meestentijds in terugtrek modus.

Wat is nu de relevantie van dit alles voor ons in onze relaties, en ons verlangen naar verbinding en intimiteit? Wel, gebrek aan (ervaren) veiligheid is blijkbaar een sta-in-de-weg voor ons vermogen om contact te leggen. En dit gebeurt deels op onbewust niveau, door een hyper alert zenuwsysteem, dat voortdurend op de hoede is, altijd op de uitkijk voor gevaar en mogelijke bedreigingen. We hebben alleen toegang tot ons (jongere) sociale betrokkenheid systeem wanneer ons autonome zenuwstelsel onze situatie als veilig beoordeelt.

Verbinding herstellen? Adem eerst diep in en uit …

(vooral – bij voorkeur verlengd, lang – uit trouwens)
Nu, wat kunnen we doen om weer contact te maken als verbinding herstellen gezien voorgaande bemoeilijkt wordt? Hoe kunnen we deze wetenschap gebruiken om onze relatie te verbeteren?

Pause
Hier zijn enkele suggesties om onze defensieve strategieën te ontwapen en ons zenuw systeem te kalmeren:

  • Wanneer je waarneemt dat je je gespannen, bezorgd, op je hoede voelt, of je bewust bent dat deel van jou zich niet veilig voelt, zorg dan goed voor jezelf en doe wat je nodig hebt om je weer (meer) veilig te voelen. Vraag om wat je nodig hebt, of maak tijd en ruimte om je af te zonderen en om te ontspannen en te herstellen.
    Het is interessant hoe ademoefeningen, meditatie, zingen en gezichtsgymnastiek behulpzaam kunnen zijn, aangezien onze gezichtsuitdrukking, ons vermogen om te horen en luisteren en ons hart en onze longen alle gerelateerd zijn aan hetzelfde deel van ons autonome zenuwstelsel!
    In het bijzonder iets simpels als een paar keer bewust diep uitademen, kan een sterk kalmerend effect hebben en zelfs hevige emoties tot rust brengen.
  • Wees zacht met jezelf als je gespannen of overstuur bent. Naar een stille(re) ruimte gaan, en minder actief zijn is eveneens behulpzaam om beter toegang te hebben tot ons sociale betrokkenheid systeem.
  • Wees zacht met de ander die gespannen of overstuur is. Als je met een ander bent die van streek is, kun je de ander naar een rustiger ruimte leiden, die stiller is en minder prikkels biedt. Praat met een zachte stem en op vriendelijke toon om de ander te kalmeren en te helpen zich weer veiliger te voelen. De ander eenvoudigweg uitnodigen om bewust te ademen kan ook zeer behulpzaam zijn.
  • Wees je bewust dat jij, of een ander, sociale signalen mogelijk verkeerd interpreteert als je in een staat van onrust verkeert. Wat voor een ontspannen persoon overkomt als een neutrale gezichtsuitdrukking, kan gezien worden als boos, of afkeurend, of oordelend wanneer die defensieve fysiologie actief is (uit voorzorgsmaatregel evalueert dit systeem met het oog op levensbehoud alles zo conservatief mogelijk – met andere woorden: onze fysiologie draagt er toe bij dat we van een mug een olifant maken).
  • Maak afspraken over hoe je je tot elkaar wilt verhouden en hoe je met elkaar wilt omgaan om een veilige “container” te creëren voor je relatie. Wat heb je nodig om je veilig te voelen, voor jezelf en van de ander? En maak bij voorkeur vooral ook afspraken ver hoe je om wilt gaan met situaties waarin één van jullie beiden, of zelfs elk van jullie, van streek is.

Responsief verslaat defensief

Dit alles zou kunnen worden samengevat in één korte oproep: VEILIGHEID EERST! Probeer niet om welk meningsverschil dan ook op te lossen zonder eerst jezelf en de ander weer tot kalmte te hebben gebracht, en een basisgevoel van veilig voelen terug te hebben gebracht. Was toch nog niet zo’n slecht advies om eerst tot tien te tellen …

Wanneer je je kalm en veilig (genoeg) voelt, check dan met de ander of deze ook in staat is die goed genoeg is om een poging te doen om jullie verbinding succesvol te herstellen. Doe het rustig aan, langzaam (alles wat te snel of plotseling gaat kan als gevaar worden geïnterpreteerd en kan je doen terugvallen in defensieve modus) en honoreer jouw (en de anders) lichamelijke signalen. Oefen geen druk uit, wees zacht. En, als dat binnen je vermogen ligt in het moment, wees responsief, toon je betrokken! Responsief zijn (bijvoorbeeld door oogcontact, gezichtsuitdrukking, geluid of ademhaling, lichaamshouding, of bevestigende en geruststellende woorden) draagt enorm bij tot de gevoelens van veiligheid van de ander!

Wens je veel plezier om hiermee te spleen en als je je daartoe geïnspireerd voelt, laat gerust een reactie achter hieronder. Ik lees het graag … en ben met evenveel plezier “responsief”! 😉

Safety First – How To Restore Connection In Relationships

Restore Connection? Safety First!

To restore connection in relationships when one is in distress, or even worse, when both are, can be a cumbersome challenge as many have experienced. Especially since autonomous physiological responses can get in the way!

Safety First

What happens when we feel stressed, meaning we don’t feel safe? Our system is perfectly equipped for scanning danger and to respond to perceived threats in a way that secure survival. Now, as “evolved” humans in modern society we rarely find ourselves in really life threatening circumstances. However, this doesn’t prevent that some conditions might be interpreted by our nervous system as unsafe, evoking similar responses as in situations where our life is at stake.

How does that play out in our relationships? Well, an argument, or a fight, or fear of losing connection are all conditions that alarm our survival system. Here is how that works, according to research by scientist Stephen Porges

Social behavior influenced by physiology

During the evolution of mankind three systems developed, one on top of the other, to cope with danger and to make us feel safe again. When triggered by a threatening event, we utilize them in a top down order, first trying to respond from the most modern (and advanced) system. Then, if that doesn’t restore the balance and a sense of safety, an older system gets activated and when even with that the feeling of unsafety sustains, we start responding from the oldest, most primitive system.
(for more details about this life saving program as described in what Dr. Stephen Porges has named “Polyvagal Theory”, check out this article or this Wikipedia item)

This means that we:

  1. First try to respond from the “social engagement system”, which supports us to listen better, to make eye contact and connect with others. However, we need some base line of safety for this system to be active. If that minimum safety is not in place, we have little or no access to it and we will fall back on the next system in the hierarchy.
  2. Secondly try to respond from the “adrenal sympathetic system”, which mobilizes the more instinctive fight or flight behaviors. When this also doesn’t bring us relief and a basic feeling of safety, we’ll fall back even one level deeper in the hierarchy.
  3. Finally we react from the “vagal system”, which is a freeze or shutdown response.

Primal responses expressed in relationship dynamics

Isn’t that how things go when we feel stressed, pressured, disrespected, ignored or hurt in a relationship? That we first try to engage, to talk, to get in touch, to come to understanding and agreement (connect), and when that fails we tend to – often while not wanting to – start arguing, manipulating, forcing or maybe avoiding contact, keeping distance, or leaving (fight or flight). And when that all doesn’t restore safety, we might with time be subject to depression or burnout (freeze or shutdown). Where systems are being shut down, their functioning reduced to a minimum, to keep energy available for survival.

Can you see how this relates to three common destructive patterns in relationships, with the first two (‘attack-attack’ and ‘attack-withdraw’) as examples of the fight or flight response, and the third one (‘withdraw-withdraw’) as an example of the freeze or shutdown response. Of course the second pattern (‘attack-withdraw’) might as well be a mix, if one partner predominantly is in attack mode and the other predominantly in withdraw mode.

Now, what is the relevance of all this stuff for us in our relationships, and or longing for connection and intimacy? Well, lack of (experienced) safety obviously gets in the way of our ability to relate. And this partly happens on a subconscious level, by a hyper vigilant nervous system, that constantly is on guard, always scanning for danger and possible threats. We only have access to our (younger) social engagement system when our nervous system evaluates our conditions as safe.

To restore connection take a deep breath first

So, what can we do to restore connection, given all of this? How can we use this knowledge to improve our relationships?

Pause
Here are some suggestions to disarm our defensive strategies and relax our nervous system:

  • When you notice you feel anxious, on guard, or even are aware that part of you doesn’t feel safe, take care of yourself and adjust what you need to feel (more) safe. Ask for what you need, or make time and space for you to recover and restore safety.
    It is interesting that breathing exercises, meditation, singing and facial gymnastics might be helpful, since the part of our nervous system that is related to our facial expression, to listening and to our heart and our lungs is the same.
  • Be gentle with yourself when in distress. Moving to a quiet(er) space, and reduce activity is also helpful to have better access to our social engagement system.
  • Be gentle with another who is in distress. If you’re with another who is upset, you can guide that person to a space that is (more) quiet and offers less stimuli. Talk with a soft voice and friendly tone to calm them down and to support them to feel more safe. Just inviting them to breath consciously can be very helpful too.
  • Be aware that you, or another, possibly will misread social cues when in a state of arousal. What will appear as a neutral face to a relaxed person, might be perceived as angry, or disapproving, or judging when that defensive physiology is activated (out of precaution this system evaluates everything on a conservative level related to survival).
  • Create agreements about how you want to relate to and engage with each other to create a safe container for your relationship. And preferably include agreements on how to deal with circumstances where one of you is, or even both are, upset.

Responsiveness beats defensiveness

All of this could be summarized in one short statement: SAFETY FIRST! Don’t try to solve any argument without first calming down yourself and the other, re-establishing a base of feeling safe again. Wasn’t a bad advice after all, to first count to ten …

When you feel calm and safe (enough), check with the other if they also are in a good enough space to make an attempt to reconnect successfully. Take it slow (anything too fast or sudden will be interpreted as danger and might cause a fall back to defensiveness) and honor your (and their) body’s responses. Don’t push, be gentle. And, if available, be responsive, engage! Responsiveness (e.g. by  eye contact, facial expression, sound or breath, body posture, or confirmative and reassuring words) adds tremendously to feelings of safety with another.

Have fun playing with this and if you feel inspired, leave a comment below. I love to read it … and to be “responsive”! 😉

Is Being SELFish OK?

That’s a big one, isn’t it?

Is being SELFish OK?

An invitation to exchange flawed premises (routes to UNhappiness) for supportive beliefs (routes to JOY).

Many of us don’t feel very successful in their pursuit of JOY and their desire to do good.
We are trained to buy in to flawed premises that are very successful roads to UNhappiness …

  • We think we are not good (enough) or not complete
  • We think we need to become something we are not in order to be good
  • We look outside of us to decide what is good, what is correct, what is right for us
  • We trust our conditioned thinking more than our emotions
  • We think there are limited resources, there is not enough for everyone (and for us), we fear lack
  • We believe being selfish is wrong
  • We think that love is something we get or give
  • We worship hard work, pain and sacrifice
  • We think we need to protect ourselves for all we fear could go wrong
  • We believe that action is the dominant player to realize what we want

How about changing those premises for these?
And (re-)training ourselves into believes that are roads to success an and JOY …

  • I am good as I am, I always have been and I always will be
  • I am free to think what I think, believe what I believe and want what I want
  • I am the only one who can know what is right for me
  • My emotions are my guidance system, are the voice of my inner being
  • Resources are unlimited and I am an eternal being
  • It is good to be selfish and make it a priority to feel good and take are for myself first
  • I AM love: love is me being connected to the goodness that I am
  • I worship feeling good, the path of least resistance and effortless creation
  • Well being is the basis of life
  • My thinking and feeling is the most dominant player to realize what I want

I believe we all are innate good beings, with a desire to do good, to uplift, to support, to share, to give and receive. When we decide to be selfishly focused on feeling good, being and doing good to others will be the inevitable, natural consequence.

Credits
Image: Pixabay
Inspiration: Abraham-Hicks