Relatieproblemen oplossen in je eentje

Voor vrouwen: kun je in je eentje relatieproblemen oplossen?

Een uitnodiging voor een experiment: wat kun je als vrouw zelf doen als je relatieproblemen oplossen wilt en je man toont zich niet zo coöperatief …

Vrouw met handen in haarJe relatie is ooit zo mooi begonnen. Jij verliefd, je man verliefd. Innig contact, liefdevol met elkaar omgaan, werkelijk tijd en aandacht voor elkaar. Dingen kunnen delen, samen kunnen lachen en misschien ook samen kunnen huilen.

Vele jaren later vraag je je af waar het mis is gegaan. Waardoor je elkaar kwijt bent geraakt. Hoe het kon gebeuren dat je je zo alleen voelt in je relatie … Want dat is het bittere: je bent op het punt gekomen waar je al lange tijd samen bent en toch eenzaam. Waarschijnlijk allebei, hoewel dat niet altijd even zichtbaar is. Met elk zo een eigen manier om daarmee om te gaan. Waarbij er een stille treurigheid, misschien zelfs gevoel van hopeloosheid, een soort van ondertoon is in je relatie – ongeacht alle mogelijke “lawaai” en activiteit aan de oppervlakte. En misschien is het zelfs aan de oppervlakte stil geworden en leeft elk in zijn eigen cocon. Misschien zit je midden in één van de drie destructieve patronen waar veel stellen na verloop van tijd in verzeilen.

Lijdt de vrouw het meest?

Het lijkt soms of vrouwen het meeste last hebben van hoe relaties doodgebloed of vastgelopen kunnen zijn. Het ergste lijden onder afkalvende intimiteit en warmte. Het zijn vaak vrouwen die contact met me opnemen of open staan voor mijn relatie trainingen of coaching. En hun verhalen hebben vaak zoveel overeenkomsten. Eén ding dat ik zo vaak hoor is dat zij zo weinig gehoor vinden bij hun partner. Van hun man te horen krijgen dat ze zeuren als ze om aandacht vragen. Of nul op hun rekest krijgen als ze initiatief willen ondernemen om nieuw leven in hun relatie te blazen. Ze voelen zich alleen staan in het willen oplossen van de relatieproblemen die ze ervaren. En reacties als “Het is jouw probleem” of “Er is niks aan de hand” drijft ze tot wanhoop.

Onlangs had ik contact met enkele vrouwen over een try-out van een relatie training. Sommigen van hen hadden grote belangstelling om mee te doen, maar een groot aantal liet me vervolgens al snel teleurgesteld weten dat hun man geen interesse had. “Dat hebben we niet nodig”.

Ik weet niet zeker of vrouwen nu het meest lijden onder gebrek aan verbinding en intimiteit in een relatie. Veel mannen lijken het in elke geval niet te laten zien. Wat me opgevallen is bij stellen, is hoe belangrijk het voor veel mannen is om zich competent te voelen en hoe snel ze zich soms (vaak?) tekort voelen schieten. Erkennen dat er een probleem is in de relatie gooit olie op dat pijnlijke vuur. Een training doen (of nog erger: relatie therapie) is voor hen een teken dat je het zelf niet kunt. Eén ding heb ik inmiddels wel geleerd … veel mannen voelen zich kwetsbaarder dan aan de buitenkant zichtbaar is. Veel kwetsbaarder, ook de stoere!

Vragen van vrouwen hoe ze kunnen omgaan met het gemis aan geborgenheid en warmte hebben me geprikkeld om dit artikel te schrijven. Om jou als vrouw uit te nodigen voor een …

Experiment

Een experiment om te kijken in hoeverre JIJ in je eentje (een deel van) je relatieproblemen oplossen kunt. Wat JIJ eenzijdig kunt doen om de gezamenlijke chemie met je man te verbeteren.

Laat ik vooraf iets benadrukken: ik nodig je daartoe NIET uit omdat ik zou denken dat de oorzaak voor relatieproblemen meer bij vrouwen ligt dan bij mannen of het om welke reden dan ook voor de hand zou liggen dat vrouwen hun problemen maar zelf moeten oplossen. Ik vind dat je alle steun en samenwerking verdient en gun elke vrouw dat hun man open staat om samen aan een relatie te bouwen waar beiden zich goed in voelen.

Maar … wat zou je ervan vinden om eens te onderzoeken wat er gebeurt als jij een tijd wat dingen gaat uitproberen. Dingen die je zelf kunt doen, dingen waarvoor je de medewerking van je man niet nodig hebt.  En dat je om die dingen te doen een tijdje stopt met wijzen of vragen (als je dat doet …).

Vrouw dubbel - wijzen - vragen

Voorwaarden

Zoals een goed experiment betaamt, zorg je eerst voor de juiste voorwaarden.

  1. Het is een EXPERIMENT! Dat betekent dat de uitkomst open is. En anders dan in veel wetenschappelijke experimenten, waar vooraf een hypothese wordt opgesteld over de te verwachten uitkomst en getracht wordt deze te staven of te ontkrachten, is hier NIET de intentie iets te bewijzen , maar werkelijk de intentie iets te onderzoeken, te ervaren.
  2. Bovenstaande betekent dat er géén garantie is op wat je mogelijk zelf als SUCCES zou benoemen … en het is belangrijk dat dat OK is voor je.
  3. Stap in het experiment vanuit een plek, een houding van NIEUWSGIERIGHEID, ben zelf open en laat je verrassen.
  4. Om het experiment met succes uit te voeren – ongeacht de uitkomst – kijk of je er PLEZIER uit kan putten het uit te voeren. Ik nodig je uit om jezelf als doel te stellen dat je vreugde vindt in het doen van het experiment … en alles wat voor jou een verlangd resultaat zou zijn een extraatje, een onverwachte bonus.
  5. Stel jezelf een termijn, spreek een minimale periode met jezelf af voor de duur waarin je met dit experiment wilt spelen. Bijvoorbeeld een periode van 2 maanden. Ik nodig je uit jezelf minimaal 3 tot 4 weken te gunnen. En als het je goed bevalt, kun je natuurlijk altijd weer verlengen ;-). Dit kan vooral helpen als het je niet makkelijk blijkt af te gaan – en toch vol te houden wetende dat er ook een eind aan het experiment komt. Met vanzelfsprekend de vrijheid om toch op elk moment te stoppen wanneer het niet (meer) goed voelt voor je.

Valkuilen

De belangrijkste valkuil is dat er iets is in je dat (toch, stiekumpjes, stilletjes) wil bewijzen dat het aan hem ligt. Dat je je gelijk wilt halen. Als je ook maar een spoortje hiervan voelt, kun je het experiment wellicht beter achterwege laten, of uitstellen totdat je van jezelf helder hebt dat je je neiging je gelijk te bewijzen en een mogelijke aandrang een schuldige aan te wijzen (de ander natuurlijk 😉 ) kunt kanaliseren.

Dit betekent ook dat het belangrijk is dat je je verwachtingen weet te “managen”. Zowel in “negatieve” zin (“hij zal toch wel …” en vul maar in wat je in je hoofd altijd vindt dat hij doet of niet doet) als in “positieve” zin (“als ik dit nu doen, dan zal hij eindelijk …” en vul in wat je zo van hem verlangt).

Denk eraan: iemand die zijn gelijk wil halen, krijgt meestal ook gelijk … misschien niet van de ander, maar wel van zichzelf: “Zie je wel!”.

OK, ready? Ben je er nog? Zin in? … Let’s go!

Uitvoering

Verbinding

Eigenlijk is het heel simpel. Het experiment ziet er als volgt uit: jij gaat in je eentje datgene toepassen waartoe ik normaal gesproken bij het coachen van een stel beide partners toe uitnodig. Jij gaat spelen met het eenzijdig toepassen van principes van ‘verbindende communicatie‘. En je gaat je partner (ONVOORWAARDELIJK!) geven waar je zelf zo naar verlangt. Onvoorwaardelijk betekent: je verwacht er niets voor terug. Je doet het omdat JIJ het wil doen. Voor JOU!

Ik houd het hier bij 3 simpele basis principes van verbindend communiceren. Let wel “simpel” … niet altijd “gemakkelijk”. Gun jezelf dat het je soms, of misschien zelfs vaak niet lukt. Weest zacht met jezelf terwijl je dit experiment uitvoert. En neem je tijd om eventuele teleurstellingen te verwerken (voor de meesten zal het buiten bereik liggen om geheel zonder verwachtingen, of zonder hoop, het experiment in te stappen … dat is normaal … en dat er mogelijk (toch) teleurstellingen kunnen zijn ook).

1. Maak jezelf verantwoordelijkheid voor je eigen geluk

Eén van de “agreements” waartoe we stellen vanuit Hart Intelligentie uitnodigen mee in te stemmen is de volgende:

“The greatest gift I can give to you is to be a fully healthy me.”

“Given this, I agree to be in this relationship for me, and to support you in being here for you. This means that, in addition to focusing on ‘us,’ I also agree to prioritize nourishing myselves and to support both myself and you in making the time to do so.”

In een relatie zijn er twee unieke mensen, twee YOUniquYOU‘s en jullie samen creëren weer een – even unieke – YOUniquTWO. Er is een kunst in om elke de eigen uniciteit, individualiteit te bewaren, elk zelf verantwoordelijkheid te nemen voor het eigen welbevinden en tegelijk plezier, voldoening, “méér” te vinden in het samen ZIJN. Zonder de ander verantwoordelijk te maken voor jouw gelukkig zijn of ongelukkig zijn.

Wat heb je nodig, niet van je partner, maar van jezelf, om je beter te voelen in je leven, om jezelf te voeden, om een “volledig gezond jij” te zijn? Wat kun jij voor JOU doen?

2. Laat je partner merken dat je werkelijk luistert

Dit is eigenlijk de basis van verbindende communicatie: responsiviteit. De ander laten weten dat je hem hebt gehoord, gezien, gevoeld, begrepen. Dat het geland is wat de ander met je heeft gedeeld, je heeft laten zien, je heeft gezegd.

“Most people don’t listen with the intent to understand.
They listen with the intent to reply.” ~ Stephen R. Covey

Met andere woorden: kijk of je je partner kunt geven waar je zelf zo naar verlangt. Luister om te luisteren, om te begrijpen, en betrap jezelf als je meer zit te wachten om je eigen verhaal te vertellen, je eigen perspectief te geven, jouw standpunt te delen, aandacht voor jouw behoefte te vragen, dan dat je werkelijk luistert, werkelijk met je aandacht bent bij wat je partner wil overbrengen.
Experimenteer met spontane respons, die duidelijk maakt dat je echt geluisterd hebt en gevoeld hebt wat in je partner omgaat en begrepen hebt …

NB spontane respons is iets anders dan een techniek … het is iets anders dan vaak onderwezen wordt als “actief luisteren”. Het letterlijk terug geven van wat de ander zei, of samenvatten, kan killing zijn voor de verbinding in communicatie.
Aandacht kan zich onder meer uiten in je lichaamshouding, je ademhaling, geluiden die je maakt, oog contact, knikken. Simpele woorden als “Ik snap je”, “Ik voel je”, “Ik begrijp je” bijvoorbeeld. En soms zegt een stilte vol compassie meer dan 100 woorden.

Als nodig, als je het niet begrijpt, weest eerlijk! Spontane respons is bij voorkeur positief, en bovenal ECHT, authentiek. “Ik wil je graag begrijpen, maar ik snap het niet helemaal, kun je nog eens wat meer vertellen over …” geeft meer verbinding dan net doen of je het snapt.

Wat ook vaak niet werkt is om – als je partner een probleem of teleurstelling deelt – ongevraagd adviezen en oplossingen aan te dragen. Om te proberen de ander te “helpen” of zelfs “redden”.
Als je je partner wilt ondersteunen, experimenteer eens met simpele vragen als: “Kan ik iets voor je betekenen?” “Kan ik je op een of andere manier helpen?” (En bedenk: laat het ook in de eerste plaats je partner’s eigen verantwoordelijkheid zijn te zorgen voor zijn eigen welbevinden!)

3. Bevestig je partner zo veel en vaak als je kunt

Tja, hier komen we bij een heikel punt. Mannen worden in relaties vaak gezien als degenen die zorgen voor veiligheid. degenen die beschermen. En als dat al niet door de vrouw is, dan vaak op zijn minst door zichzelf. Na wat ik in relaties heb gezien en van mannen heb gehoord, is het echter mijn ervaring dat mannen zich – zeker op emotioneel vlak – snel onveilig voelen. Met andere woorden: als het op emotionele veiligheid aankomt, zijn het de mannen die bescherming nodig hebben.

Ik geloof er niet in dat mannen emotioneel niet bereikbaar zouden zijn, noch dat ze een geringer emotioneel spectrum hebben of minder sensitief zouden zijn. De meeste mannen die ik beter heb leren kennen zijn juist uiterst sensitief, en met die sensitiviteit vaak ook heel snel gekwetst. Wat weer niet strookt met dat beeld van de “beschermer” en “rots in de branding”. Niet wetend hoe ze er kunnen zijn voor hun vrouw, kunnen ze zich hulpeloos, ontoereikend, falend en mislukkeling voelen. En in de loop van de tijd zijn velen zich gaan verbergen achter een scherm van afstandelijkheid, van onbereikbaarheid en onaantastbaarheid. Ik ben ervan overtuigd dat ze diep van binnen hun vrouw net zo hard missen als hun vrouw hen.

Ze hebben elkaar even hard nodig, ze weten alleen niet hoe.

Mannen hebben bevestiging nodig, het gevoel dat ze er toe doen, en het gevoel dat ze het goed (genoeg) doen. Ook het gevoel dat ze fouten mogen maken, dat het OK is als ze het niet weten.

Waardering / erkenning
Bij deze de uitnodigen je partner te complimenteren en te laten weten dat hij iets goed heeft gedaan, bij elke gelegenheid die je ziet, elke aanleiding die je ervoor kunt vinden. Kijk eens wat er gebeurt als je een tijdje stopt met kritiek hebben op wat hij niet of in jou ogen niet goed doet, en vooral waardering uit voor alles wat hij wel doet, ongeacht of het “perfect” is.

En als dat bereikbaar is voor je en je dat leuk vindt, ga hem eens zo vaak mogelijk vertellen wat je leuk vindt aan hem. Waarvan je geniet samen met hem. Wat je goed doet voelen als je in zijn aanwezigheid bent.

Bevestiging van zijn realiteit
Een andere – zeer krachtige – vorm van bevestiging is bevestiging van zijn realiteit. Sluit aan bij voorstel 2 van het experiment (werkelijk luisteren en respons geven): kijk of je het zo vaak als mogelijk met hem eens kunt zijn. Bedenk ook dat elke “ja, maar” wordt ontvangen als een ontkenning van wat net gedeeld is … en daarmee een herhaling zal uitlokken. Als je partner dingen tot je irritatie toe blijft herhalen, is de kans groot dat hij zich nog niet gehoord of begrepen voelt.

Verzekering dat je voor hem en jullie relatie kiest
En dan nog een derde vorm van bevestiging, eveneens uiterst krachtig: de bevestiging dat je bij je partner blijft. De bevestiging dat je voor hem kiest en “in” bent in termen van jullie relatie. De bevestiging dat je van je partner houdt, ook al is misschien je realiteit dat het nu niet lekker gaat voor je, maar dat je onveranderd het beste ervan wilt maken. Mannen zijn net zou bang hun vrouw te verliezen als vrouwen bang zijn hun man te verliezen. En die angst is paradoxaal genoeg één van de dingen die voeding geven aan het gedrag dat juist ook weer bijdraagt aan verwijdering … alles uit (wanhopige, onwetende) pogingen tot zelfbescherming.

Tot slot

Ik begrijp: veel, zo niet alles, van wat ik hierboven voorstel om van jouw kant te gaan doen, is waarschijnlijk precies datgene wat jij zelf zo hard mist. En hiermee eenzijdig aan de slag gaan kan voeding geven aan het idee dat het “telkens” op jou neerkomt om dingen te verbeteren. Graag wil ik benadrukken dat deze uitnodiging tot dit experiment NIETS te maken heeft met een verondersteld idee dat één van beide partners meer oorzaak zou zijn van wat een van beiden of beiden missen in hun relaties dan de ander. Mocht je man zijn en dit lezen, de uitnodiging geldt evenzeer voor jou.

Het is een uitnodiging om het heft in eigen handen te nemen. Een uitnodiging om gebruik te maken van de enige controle die we hebben (tot op zekere hoogte 😉 ) … de controle over onszelf. Een uitnodiging om in elk geval te doen wat in ons eigen vermogen ligt om de verbinding met onze partner te herstellen of verdiepen.
Zonder onszelf weg te geven of te verloochenen, met behoud van onze eigenheid, waardigheid en zelfrespect. Vanuit een plek waar we ons toestaan krachtig te zijn in onze kwetsbaarheid en kwetsbaar te zijn in onze kracht.

Ik hoor graag of dit een “aanlokkelijk” experiment is voor je. Als er dingen zijn die je niet duidelijk zijn, of dingen zijn die je weerhouden het experiment te gaan doen (gegeven dat er wel iets is dat je trekt om het te proberen), stel gerust je vragen hieronder.
Ik hoor zeker ook graag, als je er mee aan de slag gaat, hoe het je vergaat, wat je ervaringen zijn. Zowel als het wel werkt voor je, als wanneer het niet werkt voor je.  En ik ben heel nieuwsgierig hoe je je eigen vorm gevonden hebt om dit experiment te doen, wat wel werkt(e) voor je en wat niet werkt(e) voor je.

Bij deze vast mijn bewondering en waardering voor je MOED!

Veel plezier, Henny

Credits: foto’s via Pixabay.com 

23 thoughts on “Relatieproblemen oplossen in je eentje”

  1. Hi Henny,
    Bedankt voor het heldere artikel. Relatieproblemen oplossen moet je samen doen, dat begint bij praten. Misschien is hij wel verschrikkelijk bang om te falen of dat hij niet goed genoeg is voor haar terwijl dat helemaal niet het geval hoeft te zijn.

    Mannen hebben bevestiging nodig, maar vrouwen willen dat vaak net zo. Praat met elkaar, laat aan elkaar weten hoe belangrijk jullie zijn voor elkaar in het leven.

    Ik zeg dagelijks tegen mijn vriendin, waar ik nu 6 jaar samen mee ben, dat ik geen moment meer zonder haar wil zijn. Dat is alles wat nodig is om het terug te horen en verliefd te blijven bij ons.

    1. Hallo Sven,

      Dank je voor je waardering! En ja, het is zeker fijn om wat niet (zo goed) werkt in een relatie samen te kunnen bespreken.

      Super dat je je vriendin dagelijks laat weten wat ze voor je betekent! Mooi hoe je demonstreert hoe je focust op wat je waardeert in haar en in je relatie en dat momentum gaande houdt en versterkt. En zo fijn voor jullie dat jullie je nu 6 jaar verliefd voelen …

      Kortom, zeker heel fijn als partners (in welke relatie dan ook) goed met elkaar kunnen praten. En dat gebeurt niet altijd. Dit artikel is ontstaan door vragen van mensen, in die tijd vooral vrouwen, over wat kan ik doen … mijn partner wil niet praten … En is natuurlijk, zoals jij ook schrijft, net zo van toepassing op en toepasbaar voor vrouwen en mannen, uitwisselbaar.

      Dank je voor je reactie hier, Sven!

      HARTelijke groet, Henny

  2. Hoi Henny.

    Mijn visie op de (sexuele) relatie tussen man en vrouw in onze huidige Prestatie maatschappij is dat Mannen vaak worden opgezadeld met het Kostwinnersprincipe (zorg voor Geld en bescherming/veiligheid) in de Opvoeding, geconditioneerd door ouder(s) en de vrouwen met de Emotionele verzorging en koestering.
    Hierdoor ontstaat vaak ongewild verwijdering in de loop van de relatie die meestal niet (h)erkend wordt.

    Naar mijn mening begint het dus bij de opvoeding en de normen en waarden van de Nederlandse Maatschappij.
    Hoeveel mensen durven werkelijk vrij en zich zelf te zijn zonder zich iets van de mening van anderen en de maatschappelijk norm aan te trekken ?
    Daar is veel MOED voor nodig…………

    Hartelijke Herfstgroet van Nicolette.

    1. Hallo Nicolette,

      Ja, dergelijke conditioneringen spelen een grote rol in hoe we ons tot elkaar verhouden. Mooie vraag, hoeveel mensen werkelijk durven vrij en zichzelf te zijn zonder zich iet van de mening van anderen aan te trekken. Daar is inderdaad veel moed, lees verbinding met ons hart voor nodig (courage). En … ik vind het zo heerlijk steeds meer mensen om me heen in die richting te zien bewegen.

      Dank je voor je bijdrage! Wellicht een inspiratie voor nog meer mensen om vrij(er) te (willen) zijn …

      HARTelijke groet,
      Henny

  3. Dag Henny,
    Een tijd geleden heb ik hier gereageerd en uiteindelijk laten weten dat mijn relatie niet meer te redden viel. Nu zijn we bijna 5 maanden verder en, tegen alle verwachtingen in, gaat het eigenlijk super goed met mij. De eerste weken na de verhuis waren moeilijk, en even wennen, maar al heel snel ben ik erg gaan genieten van mijn nieuwe verworven vrijheid en zelfstandigheid. Mijn zelfvertrouwen heeft een boost gekregen en ik voel mij op dit moment zo veel beter dan de afgelopen 5 jaar… En…ondertussen heb ik iemand leren kennen. Er is nog niet echt sprake van een relatie, maar heel stilletjes zou ik dat misschien wel zien zitten (en ik weet hij ook)… alleen ben ik zo bang om opnieuw in datzelfde patroon te vallen en die neerwaartse spiraal , dat ik niet weet of ik hier wel aan wil beginnen… ik ben zo gelukkig met mijn leven nu, ik wil dat niet opnieuw op het spel zetten, voor niets of niemand…Het is ook zo snel na de breuk.. ik dacht niet dat mijn hart ooit nog zou openstaan voor dergelijke gevoelens…
    Het positieve is dat deze man wel heel open kan praten over zijn gevoelens, iets wat ik, noch mijn ex-partner konden, die communicatie was de grootste struikelblok in onze relatie. Dus in dat opzicht heb ik al een beetje meer hoop. Nu moet ik het nog leren … maar ik weet niet hoe…ik heb dat nooit geleerd. Thuis bij mijn ouders werd er ook nooit of te nooit over gevoelens gesproken…hoe begin je daaraan ? Als hij zo over zijn gevoelens begint heb ik de neiging om gewoon dicht te klappen …
    Groetjes
    Sandra
    PS:Ik heb ondertussen je boek in huis gehaald, maar nog niet aan kunnen beginnen, shame on me 🙂

    1. Hallo Sandra, wat leuk van je te horen. En wow, wat een verandering! Wat goed dat je je zo goed voelt nu, fijn voor dat je zo geniet van je vrijheid, zelfstandigheid en toegenomen zelfvertrouwen 🙂
      Heel gaaf ook dat je weer iemand hebt leren kennen en dat je voelt groeien dat je een relatie met hem misschien wel ziet zitten. En het landt bij mij zo gezond dat je graag je vrijheid, zelfstandigheid en zelfvertrouwen wilt behouden. Is het niet bijzonder hoe, als we dingen los laten, weer moois op ons pad kan komen … en hoe ons hart zich vanuit die plek opnieuw kan openen?

      De houding waarvan uit en de energie waarmee je dit schrijft, doet mij vermoeden dat je niet snel zult terugvallen in oude patronen, en als dat gebeurt, dat je dat snel zult herkennen en dat je in staat zult zijn bij te sturen. Je hebt nu een nieuw ijkpunt van hoe je je wilt voelen en hoe je in je leven en in een relatie wilt staan … er is geen weg meer terug 😉 Mocht je daarvan toch weer eens weg bewegen, ben ik overtuigd dat je snel zult merken dat dat niet goed voelt en jezelf weer terug zult brengen waar je wilt zijn. Mijn uitnodiging is slechts: hou het zo zoals je nu doet, in je eigen tempo, en bij elke stap invoelend of het goed voelt. Voelt iets niet goed, wil het overigens niet altijd zeggen dat dat geen juiste stap voor je is, maar mogelijk alleen dat de timing nog niet goed is, of dat er details zijn rond de stap die wat aanpassing vragen.En elke keer als je voelt dat je vrijheid, zelfstandigheid of zelfvertrouwen onder druk komen, kun je dat gebruiken als signaal om te kijken wat je wilt bijsturen.

      Nu, over gevoelens uitspreken. Wat fijn dat je een man hebt ontmoet die daar heel open in is. Mij zegt dat er ergens in jou een verlangen daarnaar is. En dat het niet iets is dat je “moet” leren, maar dat je “wilt” leren. Mogelijk is het niet eens zoveel een kwestie van “leren”, als wel de veiligheid in jezelf en in het contact met hem vinden, om je geleidelijk verder te openen en meer van jezelf te laten zien en meer van hem binnen te laten. Je kunt trouwens beginnen met dat laatste … meer van hem binnen laten. Simpelweg naar hem luisteren als hij met jou deelt over zijn gevoelens, registeren in jezelf dat en hoe je neigt te sluiten, zonder dat in eerste instantie te willen veranderen. En als je wilt kun je dan een stapje verder gaan en in het moment met hem delen dat je voelt dat je sluit. Ook weer zonder er iets in te willen veranderen en zonder iets van hem te verwachten. Je zou dit met hem kunnen delen (dit = wat je in jezelf soms waarneemt rond dichtklappen en dat je dit soms tegen hem zou willen zeggen op het moment dat het gebeurt, en dat hij daar niets mee hoeft buiten het aan te horen van je). Nog een stapje verder zou kunnen zijn om je af te vragen wat je nodig hebt om weer te openen als je je voelt sluiten en dat eventueel met hem te delen.

      En … maak het vooral niet een (te) groot ding. Niks mis mee dat je soms “dichtklapt” … heel normaal, komt bij heeeel veel mensen voor, zowel mannen als vrouwen – en komen mensen vaak vooral tegen als dat wat ze graag willen, dat waar ze behoefte aan hebben (genegenheid, aandacht, openheid, nabijheid, etc.) dichterbij komt. M.a.w.: mogelijk slechts een positief signaal dat iets waar je naar verlangt binnen bereik komt en dat je systeem tijd nodig heeft daar aan te wennen … 🙂

      Veel plezier met deze nieuwe ontdekkingstocht en voortzetting van de mooie, krachtige persoonlijke reis die je maakt!

      HARTelijke groet,
      Henny

      PS wat leuk dat je mijn boek in huis hebt gehaald! nou, als het zover is, veel plezier met lezen!

      PS2 misschien vind je dit ook waardevol om te lezen:
      http://www.hennycramers.com/verbinding-herstellen/
      (geeft wellicht nog wat aanvullende kijk op het “sluiten”)

    1. Dank je Sandra, dat is leuk om te horen 🙂

      Als je wilt kun je eerst dit blog over de Wet van Aantrekking lezen. Wat ik hieronder schrijf is in dat perspectief …

      Door wat je meegemaakt hebt, ervaren hebt in je relatie, en alles wat je daarin niet prettig vond en niet wilde, is er een sterk verlangen ontstaan naar wat je wel wilt. Je weet ook beter wat je wel wilt. Je kunt niet weten dat je graag respectvol behandeld wilt worden als je nog nooit respectloos behandeld bent. Je kunt niet weten dat je liefdevolle aandacht prettig vindt, als je nooit ervaren afstandelijkheid of genegeerd worden ervaren hebt. Nu de “Universele Manager” weet wat jij wilt, gaat deze aan het werk om dat ook naar je toe te brengen.

      De kans dat je iemand tegen het lijf loopt die bij je past, mogelijk op een manier waarop je je dat zelf nu niet eens kunt voorstellen, is daarom in mijn ogen groter dan ooit te voren. En op meer praktisch niveau kun je nu ook beter onderscheiden wie wel bij je past en wie niet, kun je degene die een perfecte match is beter herkennen.

      Om de kans zo groot mogelijk te maken dat je deze match ontmoet, is het behulpzaam als jij (geleidelijk) gaat “vibreren” op het niveau van je gewenste partner. Dat je zelf bent en uitstraalt wat je wilt. Als het waar is dat het gelijke het gelijke aantrekt, betekent het dat jij een magneet bent voor de juiste man als jij je al kunt voelen alsof hij er al is. Als jij dezelfde eigenschappen kunt leven die je van hem verwacht.

      Wat je in de weg kan zitten is als je je chronisch niet goed voelt. Dan zou je meer kans kunnen hebben mannen te ontmoeten die ook niet lekker in hun vel zitten. Dus eerste prioriteit voor je is om nu het beste te maken van je situatie zoals deze nu is, en te gaan genieten van je nieuwe leven. En stap voor stap te gaan geloven en te kunnen voorstellen dat het waar is, dat het ZEKER is dat je een man zult ontmoeten die bij je past.

      Een staat van waardering kan daarbij ook helpen. Het klinkt misschien gek, maar waardering voor je huidige man / ex partner, maakt de kans op een passende nieuwe partner groter. Als jij in een staat van waardering bent, in een staat van liefde, brengt het Universum, het leven, je volgens de Wet van Aantrekking meer om te waarderen en meer wat ook een staat van liefde vertegenwoordigt.

      Als je wilt: kijk eens wat er gebeurt als je meer en meer je aandacht afwendt van wat je niet bevalt in je man, als je dat wat je in hem als negatief ervaart meer en meer weet te negeren. En voor zover binnen je vermogen je vooral aandacht (denktijd) geeft aan wat je in hem waardeert. ZOEK naar dingen die je in hem kunt waarderen. Ben daar blij om. Hou ervan. En laat je verrassen …

      En nogmaals: wees vooral zacht met jezelf. Lief voor jezelf.

      Warme, liefde-volle groet, Henny

  4. Update na 3 dagen.
    Ik had niet verwacht dat een welgemeend compliment: wat ben je toch goed ! Zo een blije reactie van mijn man en een blije warme reactie bij mezelf zou teweegbrengen. Omdat ik nu heel bewust het compliment gaf en bewust bij mezelf ging voelen wat voor het effect het op mij had, snap ik nu wat je bedoeld. Wauw !
    Een bijkomende reactie van mijn man was wel telkens gelijk: gaat we vanavond sexen ? “1 vinger geven en de hele hand willen” , of zoiets is het gezegde geloof ik. Mijn antwoord heb ik wat vaag gehouden.

    Smaakt naar meer (complimenten geven) :-).
    Sabine

    1. Hoi Sabine, inderdaad … wow! … wat een mooie ervaring 🙂

      Wat ik ook zo mooi vind in wat je beschrijft is hoe je heel bewust bij je zelf ging voelen wat het voor een effect op jou had … prachtig!
      Dit is wat in Heart Intelligence “tracking” wordt genoemd, als het ware het monitoren van wat er in je beweegt, bijv. je gevoelens, je emoties, fysieke sensaties, energie, je gedachten, etc.
      En gelijk een demonstratie “in vivo” van wat de Heart Intelligence definitie van “liefde” is: dat jij voelt dat de ander jou voelt.
      Gaaf allemaal! Kan me voorstellen dat het naar meer smaakt … leuk!

      Het “tracken” kun je nu, als je wilt, ook toepassen op je gedachten. En op of jezelf (verder) voelt openen of (verder) voelt sluiten in de interactie. En dat kun je ook bij je partner monitoren.
      De respons “gaan we vanavond sexen” ervoer je dat als een signaal van je man dat hij (verder) opende of anders? En wat deed het met jou? De gedachte “1 vinger geven en de hele hand willen” klinkt als dat het jou weer wat deed sluiten of terug bewegen. Klopt dat?

      Ik kan me voorstellen dat de vraag “gaan we vanavond sexen?” een signaal van opening, toenadering is. Een uitdrukking van een gevoel van verbinding. Opening ook omdat het kwetsbaar opstellen vergt om die vraag te stellen. Het antwoord kan immers “nee” zijn … het stellen van de vraag houdt een risico in … het risico bijv. om afgewezen te voelen. Als iemand dat risico neemt, vermoed ik dat het gevoel van verbinding, van veiligheid, is toegenomen.
      En dat hoeft natuurlijk allemaal niet, kan vanzelfsprekend ook anders zijn … daar kun jij voor jezelf helderheid over verkrijgen – en “tracking” kan je daarbij helpen.

      Nou, ik ben benieuwd waar je verlangen naar meer je (en hem en jullie) verder brengt … Zo super dat je de moed (= het hart) hebt voor dit experiment. Zo mooi om er getuige van te mogen zijn.
      Dank je voor het delen!

      Hartelijke groet, Henny

      1. Hi Henny,

        Wat gaat de tijd snel !

        Na een periode van wat vaker complimenten geven naar mijn man toe, merkte ik vrij snel dat ik het echt niet vol kon houden, Er waren te veel communicatie problemen tussen ons. Elkaar verkeerd begrijpen, niet goed naar elkaar luisteren, niet bereid zijn naar elkaar te luisteren, geen respect voor elkaar hebben. ieder zijn eigen weg gaan in eigen hobby’s en werk, weinig intimiteit, weinig seks. Emotioneel pijnlijk dus. Gelukkig waren er ook fijne momenten waarin het weer wel allemaal lekker liep pffff.

        Om antwoord te geven om je vorige bericht: “gaan we vanavond sexen” , deed mij sluiten. Ik had het nodig om vaker verbinding met hem te voelen om te kunnen seksen.
        Toen ik erop ging letten, merkte ik dat ik mezelf heel gemakkelijk voor hem afsloot. door bijvoorbeeld een “verkeerde toon”; of een verkeerde opmerking. ga zo maar door,

        Afgelopen zomer, attendeerde een vriendin mij op het boek “de vijf liefdestalen” van Gary Chapman. Dat was voor mij weer een eye opener. TIjdens de rustige vakantieperiode (geen werk, minder moeten, meer ontspannen) kon ik ontdekken wat mijn “liefdestalen” waren en die van mijn man. En wat bleek ? 1 van de liefdestalen was dat we het allebei erg nodig hadden om complimenten “positieve woorden” te krijgen. Bijvoorbeeld over iets wat we gedaan hadden ! Aangeraakt willen worden was een 2e taal van mijn man. Bij mij ook en bij mij tevens “dienstbaarheid”, dat betekent dat ik het fijn vind als mijn man een taak doet die ik normaal zelf altijd doe, bijvoorbeeld de koekenpan afwassen na het avondeten. Of een keer koken.

        Het werd een spel om elkaar complimenten te geven en aan te raken: o.a. knuffel, schouderklopje, hand op de arm leggen, tegen elkaar aanzitten. Wat resulteerde in wat vaker sex. Fijne tijd was dat !!

        Helaas zakte het af toen de vakantie voorbij was en we ieder weer opgeslokt werden in werk e.d. Toen werd het hard werken om door te gaan en zakte uiteindelijk af….

        Tot dat ik van jou een mail kreeg met een e-book tip die levens veranderd voor mij is geworden.
        Het opende mijn ogen over hoe ik en vrouwen in het algemeen met mannen omgaan, dat we mannen zien als harige vrouwen en verwachten dat ze zijn als wij en wij er zeer gefrustreerd van raken als zij dat niet doen !!
        Ik schrok er best van wat voor effect het op mannen heeft. wanneer ik ze niet uit laat praten, afsnauw, veel kritiek geef. Ik ben bereid te leren hoe ik dat als vrouw anders kan doen, omdat dat voor beiden kanten veel opleverd, en vooral voor veel meer verbinding zorgt.
        Net zoals seks zo ontzettend belangrijk is voor de verbinding tussen man en vrouw. De liefdesrelatie tussen ons erg verbeterd ! Thankx Henny !

        1. Hallo Sabine,

          Wat fijn! Mooi om te lezen hoe jullie met vallen en opstaan jullie verbinding hebben hersteld en verdiept. Hoe je, zo komt het op me over, zelfs een nieuwe dimensie aan je relatie hebt toegevoegd. Dank je voor het delen wat je in dat proces daarbij geholpen heeft en wat je (en je partner) dat gebracht heeft!

          Ja, waardevol boek en mooi om mee te “spelen”, de vijf liefdestalen. Je bericht inspireert om ook daaraan een blog artikel te wijden. Net als aan het e-book waar je in de laatste alinea van je bericht naar verwijst.

          Heerlijk om te lezen allemaal, dank je … en ik wens je graag veel plezier met deze nieuwe energie in jou en tussen jullie 🙂

          HARTelijke groet, Henny

          PS voor andere lezers die nieuwsgierig zijn geworden: het genoemde e-book hierboven is ‘The Queen’s Code’ door Allison Armstrong. Het best te lezen in de e-versie die via haar website te bestellen is, omdat dat ook toegang biedt tot (zeer inzichgevende!) vraag & antwoord video’s van 30 minuten na elk hoofdstuk. En het eerste hoofdstuk is gratis te downloaden / lezen. Klik hier voor de website (www.queenscode.com).

  5. Ik doe mee ! Ik heb in de gaten dat als mijn man bij een meningsverschil vaak stopt met praten en uit de kamer loopt om ruzie te voorkomen, dat doet omdat hij om mij geeft (en om zichzelf natuurlijk).
    Waardering tonen voor elkaars werk lijkt een soort taboe bij ons. Daar wil graag verandering in brengen. Best spannend dit.

    1. Wow, Sabine, wat leuk dat je mee doet! En bijzonder hoe je bewust bent van de dynamiek tussen jou en je man. Hoe eerlijk daarover hier. Voor mij spreekt genegenheid uit wat je deelt. Mooi dat je verandering wilt brengen en een nieuwe gewoonte wilt oefenen … ja, zeker spannend! Ben benieuwd waar / wat het je brengt …
      Veel plezier met ontdekken! Henny

  6. Hier is nog wat voeding voor het experiment:

    “Another powerful kindness strategy revolves around shared joy. One of the telltale signs of the disaster couples studied, was their inability to connect over each other’s good news. When one person in the relationship shared the good news of, say, a promotion at work with excitement, the other would respond with wooden disinterest by checking his watch or shutting the conversation down with a comment like, “That’s nice.””

    Het hele artikel waar ik deze quote vond kun je hier lezen:
    http://www.collective-evolution.com/2014/11/20/social-science-says-lasting-relationships-come-down-to-2-basic-traits/

    1. Wat leuk je reactie te ontvangen, Christel. En erg leuk dat je het experiment gaat proberen. Ja, ik geloof je graag dat dat dergelijke relatie dynamiek niet voorbehouden is aan vrouw-man en zich ook bij vrouwenkoppels en mannenkoppels voordoet. Toen ik je respons las, realiseerde ik me hoe dit eigenlijk op zoveel relaties van toepassing is – en hoe interessant het experiment ook kan zijn in relatie tussen ouder en kind, tussen broer en broer/zus, zus en zus/broer, vrienden of vriendinnen (in het bijzonder onze “beste”) … alle relaties met anderen die ons dierbaar zijn. En ik zou ook benieuwd zijn naar de ervaring van mensen die het experiment zouden willen toepassen op die onuitstaanbare collega, baas of medewerker …
      Nou, ik ben nieuwsgierig wat / waar het je brengt! Veel plezier en succes 🙂
      Henny

  7. Henny… echt.. dit komt als gegoten…bij deze start ik morgen met het experiment (omdat ik me vandaag nog even wil bezinnen en mentaal voorbereiden :)). Maar ik ga er vol goede moed en zonder verwachtingen (negatief of positief) tegenaan, omdat ik nu op een punt ben gekomen van “wat niet baat, niet schaadt”. Ik weet nu al dat het niet gemakkelijk zal zijn. We zijn zo verankerd in een vast patroon dat deze moeilijk te doorbreken lijkt. Het punt 2 “luisteren” bij voorbeeld, ik besef door dit te lezen dat ik eigenlijk nog maar met een half oor luister naar hem, al is het uit “wraak” omdat hij ook niet naar mij luistert. Punt 3 is nog erger…het voelt zo onnatuurlijk aan om hem nu opeens complimentjes te geven, hem aandacht geven enz. Ik weet niet of ik de kracht zal vinden om dit door te zetten. Maar bij wijze van experiment wil ik het wel een kans geven … een maand om te beginnen (laten we zeggen tot eind februari) en dan zien we wel … ik weet echter niet hoe ik zal reageren als ik totaal geen respons krijg… ik heb dan wel niet veel verwachtingen, maar toch… je kan toch niet aan zo’n experiment beginnen als je helemaal geen hoop meer hebt….
    Morgen dus. Ik ga het artikel eerst nog een keer of 5 lezen en goed laten bezinken … dan een lekker warm badje, slapen en morgenvroeg vliegen we erin 🙂
    Groetjes en tot gauw
    Sandra

    1. Wow Sandra, wat een moedig en ook liefde-vol voornemen! En ik vind het zo fantastisch om je eerlijkheid te lezen. Ik begrijp dat het voelt als dat het niet makkelijk voor je zal zijn. Wat mooi hoe je je de tijd neemt.
      Ja, kan me helemaal voorstellen dat je niet weet hoe je zult reageren als je totaal geen respons krijgt. Dat is ook allesbehalve gemakkelijk om mee om te gaan. Het is niet meer dan normaal dat je niet zonder verwachtingen zult zijn … en zeker dat je hoop koestert!
      Er schiet me nu nog een tip te binnen: begin met dat wat je (denkt dat je) het beste af zal gaan. Probeer niet gelijk alle 3 de punten in praktijk te brengen. Punt 1 ben je al mee begonnen (warm badje, slapen) en punt 2 ben je bewust van hoe je dat soms half doet. Dat zou een mooie start zijn, als het je lukt om soms echt aandacht te hebben en respons uit je hart te geven. En dan kun je wellicht wat later punt 3 erbij pakken. Ook dat kun je geleidelijk opbouwen, bijvoorbeeld beginnen met, in aansluiting op punt 2, zijn waarheid te bevestigen.
      Nou, en misschien werkt het voor jou prima om er toch gelijk helemaal in te duiken … (EN … houd er rekening mee dat je partner misschien ook wat tijd nodig heeft te wennen aan het nieuwe dat je in dit experiment voorschotelt …;-) )
      Veel plezier en succes! Henny

      PS ik herken dat onthouden uit wraakgevoelens … heb voor mezelf geleerd dat degene die ik daar vooral iets mee onthoud mezelf is! Er wordt wel gezegd dat rancune is als een gifbeker voor iemand maken en hem zelf leegdrinken …
      O ja: en er is een deel van onze hersenen dan geen verschil lijkt te weten of een compliment of afkeuring bestemd is voor een ander of voor onszelf … zo voedt elk compliment voor een ander altijd ook onszelf, en belast elke afkeuring voor een ander eveneens ook onszelf!

      1. Hoi,
        Ik kan niet geloven dat we al 2 weken verder zijn en ik er nog niets van gebakken heb… Laten we zeggen dat het toch NOG moeilijker is dan verwacht. De omstandigheden hebben ook niet echt geholpen: kids beiden ziek, ik ziek, kopzorgen met de oudste… ik weet niet waar ik nog de energie kan halen voor onze relatie, laat staan voor mezelf.
        Ik merk ook dat bij voorbeeld voor punt 2 “luisteren”, de gelegenheid zich eigenlijk minder voordoet dan verwacht. We komen s’avonds thuis om 18u en beginnen direct aan het avondeten, huiswerk, als de kids in bed liggen nog wat huishoudelijke klusjes…tegen 8u30-9u plof ik uitgeteld in de zetel en hebben we beiden alles behalve nog zin om te praten, noch om te luisteren…en de “gesprekken” die we hebben voor dat neerploffen zijn meestal met en rond de kinderen. En dan punt 1: wat maakt mij gelukkig ? Ik lees graag, maar ben er ‘s avonds meestal te moe voor, ik hou van paarden, maar dat neemt veel tijd in beslag, en de tijd die ik daar aan besteed, kan ik niet aan mijn gezin/kinderen besteden en daar komt dat verdomde schuldgevoel weer. Bovendien moet ik dan “inhalen” wat ik thuis in die tijd niet heb kunnen doen in het huishouden. m.a.w als ik eens iets voor mij doe, moet ik het achteraf dubbel zo hard terugbetalen … ik ga wel 1x per week naar de yoga, daar hou ik mij wel aan. Dat is dan het enige…
        Ik moet me nog eens verdiepen in je 2 ebooks die ik gedownload heb, maar – alweer- daar heb ik tot nu toe nog geen tijd/energie voor gevonden 🙁
        We zien het wel zeker …

        1. Hallo Sandra, ik begrijp hoe moeilijk het is … zeker gezien de omstandigheden die je beschrijft. Ik zou willen zeggen: niet de omstandigheden om een experiment als dit te starten. Het lijkt me goed eerst te zorgen dat je je zelf weer beter voelt, weer meer energie hebt.

          Het is – hoewel niet leuk – wel interessant (en mooi, vanuit gezichtspunt van bewust zijn), dat je nu zo merkt dat de gelegenheid om te luisteren zich zou weinig voordoet. Het is één van de dingen die relaties langzaam lijken te doen opdrogen: beide partners zo opgeslorpt door hun dagelijkse beslommeringen dat ze geen tijd en energie hebben voor elkaar. En, wellicht nog “dodelijker”, niet eens meer tijd hebben voor zichzelf. Zodat niet alleen de relatie opdroogt, maar ze ook elk zelf opdrogen als het ware, verstoken van dat wat hen voedt, van dat wat kwaliteit van leven biedt, van dat wat hen vitaal doet voelen.

          Als je je uitgeput voelt is een experiment dat als dit waarschijnlijk niet het juiste moment. En is het zaak dat je eerst een weg vindt om bij te tanken, energie op te doen. Ik weet, dat is vaak niet gemakkelijk. Het zou fijn zijn als dat iets is wat je bespreekbaar kunt maken met je partner – zonder van hem te verwachten het op te lossen! Simpelweg beginnen met constateren, delen, hoe je je geleefd voelt (en wellicht bevestigen als jouw indruk is dat voor hem hetzelfde geldt: “hebben we BEIDEN alles behalve nog zin om te praten, noch om te luisteren”). Zonder de vinger naar elkaar te wijzen voor de situatie die is ontstaan, maar eenvoudig constateren en erkennen hoe het nu voor jou (en hem, en jullie) is. Als eerste stap. En erkennen wat het belang is dat jullie beiden, zowel individueel, als in jullie relatie, een weg kunnen vinden uit dat gevoel van geleefd worden (zo klinkt het voor mij). Een weg naar meer kwaliteit van leven. Naar meer vitaliteit.

          Ik zou je willen uitnodigen vooral niet te streng te zijn met jezelf, niet NOG meer te moeten (van jezelf), bijv. dit experiment doen, of de ebooks lezen. En wellicht eerst eens kijken, al of niet in overleg met / samen met je partner, wat jij en jullie anders kunnen doen om te kunnen ontspannen en op te laden …

          Dank je voor het delen, Sandra, het is heel herkenbaar allemaal …
          Warme groet, Henny

          1. Hallo Henny,
            Het heeft niet mogen zijn…de kogel is door de kerk, we gaan uit elkaar. 1 mei verhuis ik…
            Ik ga nu proberen de stukjes bijeen te rapen en een nieuw leven op te bouwen. En ik neem deze tips mee voor de toekomst, om niet opnieuw dezelfde fouten te maken…
            Ik kan mij op dit moment niet voorstellen dat ik ooit nog iemand vind die bij me past, maar ik neem aan dat dit een normale reactie is..
            Groetjes
            Sandra

          2. Hallo Sandra, het is zeker een “normale” reactie, dat je op dit moment niet kunt voorstellen dat je ooit nog iemand vindt die bij je past … in de zin dat het een reactie is die veel voorkomt. Het is zelfs voor velen iets dat hen in een relatie houdt die niet voor hen werkt. En tegelijk denk ik dat het ver van de waarheid is … ik denk dat je dichter bent bij iemand die bij je past dan ooit van te voren. Je hebt zoveel geleerd in deze relatie over wat niet werkt, over wat je niet wilt – en daarmee ook over wat je wel wilt. Met andere woorden: je kunt je waarschijnlijk juist beter voorstellen wat voor iemand bij je past. Dat maakt in mijn optiek de kans op iemand die bij je past zelfs groter! … onder meer omdat je beter weet wat je wilt, wat bij je past. Bovendien: ik heb genoeg mensen om me heen gezien die juist in een van hun latere relaties de meest mooie klik maken. En ze voelden zich, de meesten, allemaal even verwoest bij het stuk lopen van de relatie(s) die vooraf ging(en).

            Een mooie intentie, om je te richten op een nieuw leven op te bouwen. Goed voor jezelf te zorgen. Je verdriet de ruimte geven. En tegelijk elke gelegenheid aangrijpen om te genieten van wat het leven je wel biedt. Jezelf de ruimte geven om contact te maken met wat je gelukkig maakt. Vertrouwen dat dat ook jou gegeven is. Als het jou zo vergaat als vele anderen, komt er een punt waarop je terugkijkt en zegt: wat ik toen zo’n moeilijke periode vond is het beste wat me ooit overkomen is.

            Dank je voor het delen, Sandra. Ik zou je vooral willen uitnodigen om zacht te zijn met jezelf (en ook met je partner). Het is een mooi voornemen, om de tips mee te nemen voor de toekomst. Misschien kun je ze (deels) zelfs nu nog toepassen, in de laatste weken dat jullie samen wonen en in de manier waarop je met je (ex-)partner omgaat na je verhuizing.

            Dat de tips met je resoneren zegt in mijn ogen veel over jou. En ook al lukte het nu niet om ze toe te passen op een manier dat deze relatie weer in beter vaarwater komt, ik ben overtuigd dat het je dichterbij een relatie brengt waarin jullie samen gericht zijn om ze toe te passen!

            HARTelijke groet, Henny

            PS Als je wilt, kan ik er nog wat meer over schrijven, dan vanuit “Wet van Aantrekking” gezichtspunt …

Schrijf een reactie