Rauw

180397

Rouw
om het zelf
dat ik zelf
heb vernietigd

Pijnlijk
pijnlijk helder
voelt mijn geamputeerde ik
de vergane werkelijkheid

Kwijnend
ligt het daar
zieltogend
gedroomd leven

Door de mist
van betraande ogen
vervagen de contouren
van mijn kinderlijk paradijs

Rauw
is het leven
dat zich aandient
om te verslinden

Schrijf een reactie